Kevin Schwantz: «Ο Mir δικαιούται να πει πως πήρε τον τίτλο παρουσία όλων, μαζί και του Marquez»

Ο Kevin Schwantz είναι κατηγορηματικός
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/11/2020

Η ισπανική εφημερίδα Marca επικοινώνησε με τον Τεξανό για να τους περιγράψει πως βίωσε την κατάκτηση του τίτλου από την Suzuki μετά από 20 χρόνια. Για τον Schwantz βέβαια η αγωνία δεν έχει τελειώσει γιατί περιμένει να δει τι θα γίνει για την δεύτερη θέση στην λήξη του πρωταθλήματος και στην άγνωστη για τα MotoGP πίστα του Portimao, αυτό το Σαββατοκύριακο. Παρόλο που γιόρτασε ήδη πηγαίνοντας για ψάρεμα μετά τον τελευταίο αγώνα και την επισφράγιση του τίτλου, καθότι πρωί ακόμη στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Το πρωτάθλημα για εκείνον εξακολουθεί να έχει αγωνία γιατί θέλει να δει αν η Suzuki μπορεί να κάνει το 1-2.

Είναι εξαιρετικά χαρούμενος για την νίκη και την αποδίδει στην ωριμότητα του Mir αλλά και της Suzuki ταυτόχρονα γιατί κατάφεραν να φτιάξουν την μοτοσυκλέτα, έχοντας εγκαταλείψει στο ενδιάμεσο το άθλημα κι έχοντας επιστρέψει με μεγάλο κενό εμπειρίας.

Ταυτίστηκε μάλιστα και με τον Mir σε μία πρόσφατη απάντηση που έδωσε σχετικά με την αξία του τίτλου:

«Ο Joan Mir άξιζε τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή, τον κέρδισε δεν του τον έδωσε κανένας. Ναι μπορούμε να πούμε – και που ήταν ο Marc Maequez- αλλά δεν είναι πως τον είχαμε χάσει και δεν ξέραμε που είναι. Έκανε την δουλειά του κι αυτός. Δεν ήταν απλά στον αγώνα γιατί είχε τραυματιστεί. Δεν υπάρχει κάτι να προσθέσουμε σε αυτό, δεν μπορούμε να προσάψουμε το παραμικρό,. Έκανε ένα λάθος και κομμάτι των αγώνων είναι να κάνεις λάθη. Ο Joan Mir μπορεί να πει -Κέρδισα το παγκόσμιο πρωτάθλημα και ήταν όλοι τους εκεί. Ακόμη και ο Marc Marquez. Γιατί εκεί ήταν στην αρχή του πρωταθλήματος. Μετά ήταν εκτός για τους υπόλοιπους αγώνες αλλά δεν φταίει κανείς άλλο πέρα από τον ίδιο για το γεγονός αυτό.»

Συνέχισε λέγοντας πως ο Mir μπορεί να κερδίσει πολλούς ακόμη τίτλους, γιατί είναι μόλις 23 ετών και έχει δείξει μεγάλη ωριμότητα. Έκανε λάθη στην αρχή της φετινής σεζόν αλλά όλοι έκαναν λάθη αυτή την σεζόν. Όλοι. Ο Mir απλά φρόντισε να τα περιορίσει.

Ο Schwantz επίσης τόνισε πως είδε αλλαγή και στον Rins, τόσο σε συμπεριφορά και μετριασμό των παρορμήσεων, όσο και βελτίωση της ταχύτητάς του. Σχολίασε επίσης το γεγονός πως αν δεν ήταν έτσι ανάποδη η σεζόν, τότε η Suzuki θα είχε περισσότερες νίκες και όχι λιγότερες. Και θύμισε στην εφημερίδα την κόκκινη σημαία στην Αυστρία όπου ο Mir ήταν μπροστά με διαφορά, αλλά στην επανεκκίνηση βρέθηκε πιο πίσω. Παράλληλα και ο Rins σημείωσε μερικές πτώσεις που θα μπορούσαν να φέρουν διαφορετικό αποτέλεσμα σήμερα. Θεωρεί λοιπόν πως και οι δύο αναβάτες έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά, και φυσικά περισσότερο από όλους η ομάδα σύσσωμη.

Προβλέπει μάλιστα πως την επόμενη σεζόν ο ανταγωνισμός θα είναι έντονος και μέσα στο box της Suzuki και θα πρέπει να βρεθεί τρόπος από την ομάδα να το διαχειριστεί. Φέτος έδειξαν πάντως πως μπορούν να το κάνουν καθώς έδιναν σωστές οδηγίες στους οδηγούς και τους άκουγαν κάνοντας κινήσεις βάση των υποδείξεών τους.

Ο Mir δήλωσε κολακευμένος από τα λόγια του Schwantz και ευχήθηκε να έχει την ευκαιρία να βρεθούν από κοντά και μάλιστα να οδηγήσουν μαζί τα… 500άρια!

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.