KTM Factory Racing MotoGP - Στη θέση του Guidotti ο Aki Ajo

Βάζοντας πλώρη για τίτλο το 2025, με τους Pedro Acosta και Brad Binder
Aki Ajo, MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/9/2024

Το νέο για την αποχώρηση του Francesco Cuidotti από τη θέση του Team Manager στην εργοστασιακή ομάδα της KTM για το MotoGP είχε κυκλοφορήσει εδώ και λίγες ημέρες, με την πληροφορία πως ο Dani Pedrosa θα τον αντικαθιστούσε να μην επιβεβαιώνεται τελικά. Αντί για τον γνωστό δοκιμαστή των “πορτοκαλί”, η Pierer Mobility επέλεξε να τοποθετήσει στη θέση του Guidotti τον έμπειρο Διευθυντή Ομάδων Φιλανδό Aki Ajo που είναι επικεφαλής της Ajo Motorsport για περισσότερες από δυο δεκαετίες.

Η κίνηση αλλαγής Team Manager στην εργοστασιακή ομάδα της KTM οφείλεται κυρίως στην αδυναμία επίτευξης των επιθυμητών αποτελεσμάτων στο MotoGP, από μια εταιρεία που ειδικεύεται στην κατάκτηση τίτλων σε κάθε είδους Πρωταθλήματα Μοτοσυκλέτας.

Στις 29 Σεπτεμβρίου η KTM αρχικά ευχαρίστησε για τη συνεργασία τον Francesco Guidotti, δείχνοντας του παράλληλα την έξοδο από την ομάδα, και μια ημέρα αργότερα ανακοινώθηκε ο αντικαταστάτης του.

Ο Guidotti βρισκόταν στη θέση του Διευθυντή Ομάδας για σχεδόν τρία χρόνια, από το 2022, ενώ αυτή ήταν η δεύτερη φορά που αναλάμβανε υπεύθυνος με τα χρώματα της ΚΤΜ. Υπό την καθοδήγησή του η ΚΤΜ πήρε δυο νίκες στο MotoGP και 11 βάθρα, με τον Brad Binder να τερματίζει 4ος το 2023, και με την εταιρεία του Mattighofen δεύτερη στους κατασκευαστές.

Για το 2025 η Red Bull KTM Factory Racing ξεκινά ένα νέο κεφάλαιο, στην 9η σεζόν της στο MotoGP, λίγο πριν τη σαρωτική ανανέωση κυβισμού και κανονισμών του 2027. Με τα στάνταρ της ΚΤΜ, οι πορτοκαλί έπρεπε ήδη να έχουν πάρει Πρωτάθλημα, όμως αυτό δεν έχει συμβεί. Παρόλα αυτά, η μεταγραφή του εξαιρετικά ταλαντούχου Pedro Acosta έχει δώσει νέα ώθηση στις πορτοκαλο-κόκκινες (αφού η RC16 του Acosta είναι βαμμένη στα κόκκινα χρώματα της GASGAS) προσπάθειες για συλλογή βάθρων, νικών και προσεχώς και τίτλων.

Όσον αφορά στον Aki Ajo, ο Φιλανδός έχει στο “ζωνάρι” του πολλές επιτυχίες για την ΚΤΜ στις μικρότερες κατηγορίες του MotoGP, αφού ήταν εκείνος που βοήθησε την εταιρεία να πάρει τον πρώτο Παγκόσμιο Τίτλο της στη Moto3 το 2012, κερδίζοντας δυο ακόμα τίτλους στην κατηγορία, το 2016 με τον Brad Binder και το 2021 με τον Pedro Acosta. Παράλληλα, ήταν υπεύθυνος για τον θεσμό του Red Bull MotoGP Rookies Cup, που αποτελεί το απόλυτο φυτώριο για τους αναβάτες που θέλουν να εισέλθουν στον χώρο των GP -στους οποίους εντάσσεται και ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος που συμμετέχει στη διαδικασία επιλογής του θεσμού για το 2025.

Οι προσπάθειες του Ajo στη Moto3 βοήθησαν 6 αναβάτες να ανέβουν στη μεγάλη κατηγορία MotoGP, ενώ από το 2017 ο Team Manager της KTM επέκτεινε την παρουσία της εταιρείας και στη Moto2, και ενίσχυσε την KTM GP Academy. Τρεις ακόμα από τους αναβάτες του στην ενδιάμεση κατηγορία ανέβηκαν στο MotoGP, ενώ η ομάδα πήρε 3 συνεχόμενους τίτλους μεταξύ 2021-2023.

Για την 9η σεζόν της ΚΤΜ στο MotoGP το 2025, ο Aki Ajo θα έχει υπό την επίβλεψή του τους Brad Binder και Pedro Acosta, με τους πορτοκαλί να πιστεύουν πως μετά την προσαρμογή του Acosta στη μεγάλη κατηγορία φέτος -όπου στο ντεμπούτο του βρίσκεται ήδη στην 5η θέση, έχοντας αφήσει 6ο τον Binder-, του χρόνου ο τίτλος τους καλεί.

Η KTM αναφέρει πως η δομή της Red Bull KTM Ajo σε Moto3 & Moto2 θα διατηρήσει την ίδια εστίαση στην εξέλιξη των νέων ταλέντων με στόχο την τελική τους μετάβαση στη μεγάλη MotoGP κατηγορία.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.