KTM Factory Racing MotoGP - Στη θέση του Guidotti ο Aki Ajo

Βάζοντας πλώρη για τίτλο το 2025, με τους Pedro Acosta και Brad Binder
Aki Ajo, MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/9/2024

Το νέο για την αποχώρηση του Francesco Cuidotti από τη θέση του Team Manager στην εργοστασιακή ομάδα της KTM για το MotoGP είχε κυκλοφορήσει εδώ και λίγες ημέρες, με την πληροφορία πως ο Dani Pedrosa θα τον αντικαθιστούσε να μην επιβεβαιώνεται τελικά. Αντί για τον γνωστό δοκιμαστή των “πορτοκαλί”, η Pierer Mobility επέλεξε να τοποθετήσει στη θέση του Guidotti τον έμπειρο Διευθυντή Ομάδων Φιλανδό Aki Ajo που είναι επικεφαλής της Ajo Motorsport για περισσότερες από δυο δεκαετίες.

Η κίνηση αλλαγής Team Manager στην εργοστασιακή ομάδα της KTM οφείλεται κυρίως στην αδυναμία επίτευξης των επιθυμητών αποτελεσμάτων στο MotoGP, από μια εταιρεία που ειδικεύεται στην κατάκτηση τίτλων σε κάθε είδους Πρωταθλήματα Μοτοσυκλέτας.

Στις 29 Σεπτεμβρίου η KTM αρχικά ευχαρίστησε για τη συνεργασία τον Francesco Guidotti, δείχνοντας του παράλληλα την έξοδο από την ομάδα, και μια ημέρα αργότερα ανακοινώθηκε ο αντικαταστάτης του.

Ο Guidotti βρισκόταν στη θέση του Διευθυντή Ομάδας για σχεδόν τρία χρόνια, από το 2022, ενώ αυτή ήταν η δεύτερη φορά που αναλάμβανε υπεύθυνος με τα χρώματα της ΚΤΜ. Υπό την καθοδήγησή του η ΚΤΜ πήρε δυο νίκες στο MotoGP και 11 βάθρα, με τον Brad Binder να τερματίζει 4ος το 2023, και με την εταιρεία του Mattighofen δεύτερη στους κατασκευαστές.

Για το 2025 η Red Bull KTM Factory Racing ξεκινά ένα νέο κεφάλαιο, στην 9η σεζόν της στο MotoGP, λίγο πριν τη σαρωτική ανανέωση κυβισμού και κανονισμών του 2027. Με τα στάνταρ της ΚΤΜ, οι πορτοκαλί έπρεπε ήδη να έχουν πάρει Πρωτάθλημα, όμως αυτό δεν έχει συμβεί. Παρόλα αυτά, η μεταγραφή του εξαιρετικά ταλαντούχου Pedro Acosta έχει δώσει νέα ώθηση στις πορτοκαλο-κόκκινες (αφού η RC16 του Acosta είναι βαμμένη στα κόκκινα χρώματα της GASGAS) προσπάθειες για συλλογή βάθρων, νικών και προσεχώς και τίτλων.

Όσον αφορά στον Aki Ajo, ο Φιλανδός έχει στο “ζωνάρι” του πολλές επιτυχίες για την ΚΤΜ στις μικρότερες κατηγορίες του MotoGP, αφού ήταν εκείνος που βοήθησε την εταιρεία να πάρει τον πρώτο Παγκόσμιο Τίτλο της στη Moto3 το 2012, κερδίζοντας δυο ακόμα τίτλους στην κατηγορία, το 2016 με τον Brad Binder και το 2021 με τον Pedro Acosta. Παράλληλα, ήταν υπεύθυνος για τον θεσμό του Red Bull MotoGP Rookies Cup, που αποτελεί το απόλυτο φυτώριο για τους αναβάτες που θέλουν να εισέλθουν στον χώρο των GP -στους οποίους εντάσσεται και ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος που συμμετέχει στη διαδικασία επιλογής του θεσμού για το 2025.

Οι προσπάθειες του Ajo στη Moto3 βοήθησαν 6 αναβάτες να ανέβουν στη μεγάλη κατηγορία MotoGP, ενώ από το 2017 ο Team Manager της KTM επέκτεινε την παρουσία της εταιρείας και στη Moto2, και ενίσχυσε την KTM GP Academy. Τρεις ακόμα από τους αναβάτες του στην ενδιάμεση κατηγορία ανέβηκαν στο MotoGP, ενώ η ομάδα πήρε 3 συνεχόμενους τίτλους μεταξύ 2021-2023.

Για την 9η σεζόν της ΚΤΜ στο MotoGP το 2025, ο Aki Ajo θα έχει υπό την επίβλεψή του τους Brad Binder και Pedro Acosta, με τους πορτοκαλί να πιστεύουν πως μετά την προσαρμογή του Acosta στη μεγάλη κατηγορία φέτος -όπου στο ντεμπούτο του βρίσκεται ήδη στην 5η θέση, έχοντας αφήσει 6ο τον Binder-, του χρόνου ο τίτλος τους καλεί.

Η KTM αναφέρει πως η δομή της Red Bull KTM Ajo σε Moto3 & Moto2 θα διατηρήσει την ίδια εστίαση στην εξέλιξη των νέων ταλέντων με στόχο την τελική τους μετάβαση στη μεγάλη MotoGP κατηγορία.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.