Lorenzo: Έμαθα να φρενάρω στη Ducati [video]

Μιλώντας για μια ιστορική ήττα χωρίς το άγχος του ανταγωνισμού
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/4/2020

Ο ανταγωνισμός βελτιώνει το είδος, αλλά πολλές φορές χαλάει τους χαρακτήρες των ανθρώπων. Κι αν δεν τους χαλάει, σίγουρα δημιουργεί ένα τεταμένο κλίμα μεταξύ των σχέσεων. Μια τέτοια σχέση ακραίου ανταγωνισμού ήταν και εκείνη του Lorenzo με τον Rossi όταν ήταν και οι δύο στη Yamaha, που έφτασε στο σημείο να βάλουν αληθινούς τοίχους ανάμεσά τους, απαγορεύοντας ακόμα και στους μηχανικούς τους να έχουν επαφές κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Οι μάχες μεταξύ τους ήταν επικές μέσα και έξω από την πίστα. Γι΄αυτό όταν ρώτησαν τον Rossi να κατονομάσει τις τρεις καλύτερες νίκες της καριέρας του, η μία από αυτές ήταν στην πίστα της Βαρκελώνης το 2009, όπου προσπέρασε τον Lorenzo στον τελευταίο γύρο, στην τελευταία στροφή. Τώρα, η μοίρα τα έφερε έτσι ώστε οι δυο τους να είναι πάλι μαζί στη Yamaha. Όμως το γεγονός πως ο ένας από τους δύο δεν διεκδικεί το πρωτάθλημα, έχει αλλάξει ριζικά τη σχέση τους.

Αυτό φάνηκε από τον τρόπο που ο Lorenzo εξηγεί πως έχασε εκείνον τον αγώνα στη Βαρκελώνη και τελικά το πρωτάθλημα από τον Rossi. “Από τη μια μεριά με αιφνιδίασε και από την άλλη ήταν κάτι που περίμενα πως θα συμβεί. Είχε κάνει ακριβώς την ίδια προσπέραση στον Stoner, οπότε ήξερε πως γίνεται . Έπρεπε να είχα κλείσει τη γραμμή μου αλλά δείλιασα. Φοβήθηκα να αλλάξω τη γραμμή που ακολουθούσα σε όλο τον υπόλοιπο αγώνα.  Ήμουν μόλις 22 χρονών και δεν είχαν την αγωνιστική εμπειρία που έχω τώρα. Ο Rossi ήταν τότε σχεδόν 30 ετών με περισσότερη εμπειρία και ήξερε να φρενάρει καλύτερα από εμένα. Είχα μεγαλύτερη ταχύτητα μέσα στη στροφή αλλά ο Rossi πάντα φρέναρε καλύτερα από εμένα. Εγώ έμαθα να φρενάρω όταν πήγα αργότερα στη Ducati.”  Να θυμίσουμε εδώ, πως όταν ο Lorenzo πήγε στη Ducati είχε ήδη μερικά παγκόσμια πρωταθλήματα, τα οποία τα είχε κατακτήσει με αντιπάλους τους Rossi, Stoner και Marquez, οι οποίοι και αυτοί είχαν ήδη κατακτήσει μερικά παγκόσμια πρωταθλήματα… Παρ’ όλα αυτά λέει πως έμαθε να φρενάρει στο τέλος της καριέρας του… όχι τίποτε άλλο, απλώς το υπογραμμίζουμε για όσους νομίζουν πως δεν υπάρχει κάτι που δεν ξέρουν… 

Απολαύστε ξανά τους τελευταίους γύρους εκείνου του αγώνα στο video που ακολουθεί:

        

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".