Marc Marquez: "Είχα πρόταση από τη Ducati"

Γιατί αρνήθηκε την προσφορά των Ιταλών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/5/2020

Θα ήταν παράλογο αν ο Marc Marquez δεν είχε προτάσεις, έστω και διερευνητικού χαρακτήρα, από όλες τις κορυφαίες ομάδες των MotoGP την περίοδο των μεταγραφών. Άλλωστε οι μάνατζερ είναι υποχρεωμένοι να ρωτάνε και να μαθαίνουν ποιες είναι οι τιμές και  οι όροι που "παίζουν στην πιάτσα" για κάθε έναν αναβάτη τη δεδομένη χρονική περίοδο. Στην περίπτωση όμως του ενδιαφέροντος της Ducati για τον Marc Marquez, τα πράγματα ήταν σαφώς πιο σοβαρά από μια απλή κουβέντα. Όπως είπε ο ίδιος ο Marquez, “Άκουσα για το ενδιαφέρον της Ducati, απλώς η πρόταση της Honda ήταν καλύτερη από αγωνιστική άποψη”.

Ουσιαστικά ο Ισπανός πολυπρωταθλητής βγάζει έξω από την κουβέντα τα χρήματα. Αυτό δεν είναι παράλογο στην περίπτωσή του, διότι με την Honda έχει κερδίσει ήδη έξι παγκόσμια πρωταθλήματα στη μεγάλη κατηγορία και του λείπει μόλις ένα για να φτάσει τα επτά του Rossi και μόλις δύο για να πιάσει τα οκτώ του Agostini. Οπότε το ρίσκο να αλλάξει ομάδα και μοτοσυκλέτα αυτή τη χρονική στιγμή της καριέρας του, θα βάλει σε κίνδυνο τον μεγάλο στόχο. Το τετραετές συμβόλαιο που του πρότεινε η Honda ταιριάζει με αυτόν το στόχο πολύ καλύτερα απ’ οποιοδήποτε άλλο διετές συμβόλαιο. Άλλωστε και η μοτοσυκλέτα της Ducati δεν είναι σαν της Yamaha ή της Suzuki που την καβαλάς και πας γρήγορα από την πρώτη ημέρα. Η πιθανότητα να χάσει μια ολόκληρη σεζόν (όπως έγινε με τον Lorenzo) μέχρι να πάρει την πρώτη νίκη με την Ducati θα ήταν ένα φυσιολογικό σενάριο. Παρ’ όλα αυτά, άφησε ανοιχτή την πόρτα για το μέλλον. “Ακούω πολλούς να λένε πως πρέπει να κερδίσω και με διαφορετική μοτοσυκλέτα, όμως πήρα την απόφαση και με βάση το συναίσθημα. Η Honda με πήρε από τα Moto2, μου άνοιξε την πόρτα στα MotoGP και μου έδωσε την δυνατότητα να κερδίζω. Είμαι 27 χρονών και έχω τέσσερα χρόνια συμβόλαιο με την Honda μπροστά μου. Τώρα είπα όχι (στην Ducati), όμως στο μέλλον ποτέ δεν ξέρεις”.

Από την μεριά των Ιταλών, ο Gigi Dall’lgna έχει δηλώσει με ξεκάθαρο τρόπο ότι το να δουλέψει με τον Marc Marquez θα ήταν όνειρο για εκείνον, προσθέτοντας: “Έχω κατακτήσει τίτλους στα 125, στα 250 και στα Superbike. Μόνο στα MotoGP δεν έχω ακόμα καταφέρει να κατακτήσω το πρωτάθλημα. Αυτός είναι ο μόνος στόχος που έχω”. Αυτή τη στιγμή, η ομάδα της Ducati δεν έχει πολλές έτοιμες λύσεις για την αντικατάσταση του δίδυμου Dovisiozo και Petrucci. Αν οι δορυφορικοί αναβάτες Jack Miller, Bagnaia και Zarco, δεν καταφέρουν να κάνουν το επόμενο βήμα στην καριέρα τους, δηλαδή να γίνουν μόνιμοι υποψήφιοι για το βάθρο σε κάθε αγώνα όπως έκανε πέρσι ο Quartararo, ή έστω δεν κάνουν κάποιες εντυπωσιακές νίκες όπως ο Alex Rins ή ο Vinales, τότε η ιταλική ομάδα θα βρεθεί σε μειονεκτική θέση έναντι των υπόλοιπων ομάδων που έχουν φρέσκο αίμα στην πρώτη γραμμή για τα επόμενα δύο χρόνια.

Δοκιμές MotoGP Jerez: Yamaha και Suzuki τον πρώτο λόγο

Ταχύτερος όλων ο Vinales
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/5/2021

Αμέσως μετά τον αγώνα στην πίστα της Jerez, το Σαββατοκύριακο του Πάσχα, Οι ομάδες και οι αναβάτες παρέμειναν στην ισπανική πίστα για τις προγραμματισμένες επίσημες δοκιμές, με τον Vinales να γράφει τον ταχύτερο χρόνο παίρνοντας τα "ηνία" από τον εξίσου γρήγορο Rins με την Suzuki GSX-RR.

Ο Macerick Vinales ήταν ο μοναδικός εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha, καθώς ο Quartararo επέλεξε να κάνει επέμβαση στο χέρι προκειμένου να ξεπεράσει το πρόβλημα στον πήχυ (διαμερίσματος αντιβραχίου, γνωστό και ως arm pump) που τον ταλαιπώρησε κατά την διάρκεια του αγώνα.

Ο Ισπανός της Yamaha θα πάει με μια γερή ένεση αυτοπεποίθησης στον επόμενο αγώνα του Le Mans, μετά τα αποτελέσματα των δοκιμών, αφού επικεντρώθηκε και βελτίωσε τον τομέα στον οποίο έχανε από τον team mate του, που δεν ήταν άλλος από τα φρένα. Έγραψε συνολικά 101 γύρους, αλλά όπως δήλωσε ο ίδιος, έχει ακόμη πολλά περιθώρια βελτίωσης για να έχει καλύτερη αντίληψη στο πώς να φρενάρει πιο αργά.

Στο στρατόπεδο της Suzuki, οι δύο εργοστασιακοί αναβάτεςτης Suzuki, Alex Rins και Joan Mir, δοκίμασαν για δεύτερη φορά τον κινητήρα του 2022, δηλώντας ικανοποιημένοι από την εξέλιξη και από το χαρακτήρα του κινητήρα, με περιθώρια βελτίωσης σε ό,τι αφορά την τελική ταχύτητα, σε σύγκριση με την πρώτη έκδοση που είχαν δοκιμάσει στις επίσημες δοκιμές πριν τον αγώνα του Qatar. Ο Rins έγραψε τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο και ο Mir τον τρίτο, έχοντας όμως μεταξύ τους σχεδόν τέσσερα δέκατα διαφορά.

Πολύ καλό χρόνο έγραψε και ο Takaaki Nakagami, ο οποίος ήταν και ο πρώτος αναβάτης της Honda στον πίνακα των χρόνων, αφήνοντας τον εργοστασιακό Pol Espargaro στην έκτη θέση, μιας και ο Marquez αποσύρθηκε πολύ νωρίς από την διαδικασία, λέγοντας πως το σώμα του "κλείδωνε" και δεν ήταν σε καλή φυσική κατάσταση για να οδηγήσει. Είναι χαρακτηριστικό, ότι κατάφερε να κάνει μόλις εφτά γύρους… Ο Espargaro από την άλλη, συμπλήρωσε 89 γύρους, και παρά τις δύο πτώσεις που είχε, κατάφερε να βελτιώσει την αίσθηση που είχε συγκριτικά με τον αγώνα. Αν και δεν υπήρξε αναφορά για το αν συνέχισε να δουλεύει πάνω στο πλαίσιο του 2021 ή επέστρεψε σ' αυτό του 2020 (όπως είχε κάνει ο Nakagami), το σίγουρο είναι ότι δοκίμασε πολλά εξαρτήματα που είχαν να κάνουν με την αεροδυναμική, τα ηλεκτρονικά και την εργονομία πάνω στην μοτοσυκλέτα.

Εμβόλιμα στις δύο Honda στην κατάταξη, μπήκε ο Joann Zarco με την Ducati, ο οποίος ήταν αρκετά δυνατός και το τριήμερο του αγώνα, ενώ ευχάριστες εκπλήξεις αποτέλεσαν τόσο ο χρόνος του Miguel Oliveira με την ΚΤΜ στην έβδομη θέση, όσο και η όγδοη θέση του Luca Marini, με τον νεαρό αναβάτη της SKY Racing VR46 να απέχει μόλις έξι δέκατα από τον ταχύτερο χρόνο του Vinales.

Τα χαμόγελα δεν έλειψαν πάντως από την οικογένεια, μιας και ο Valentino Rossi (ετεροθαλής αδερφός του Marini), ο οποίος είχε ένα πολύ πεσμένο ηθικό μετά τα αποτελέσματα του αγώνα, κατάφερε να βελτιώσει πολύ τον ρυθμό του και να βρει έναν τρόπο να οδηγήσει πιο αποδοτικά την μοτοσυκλέτα του, απέχοντας οκτώ δέκατα από τον Vinales με την ίδια μοτοσυκλέτα. Τόσο ο Rossi όσο και ο ομόσταυλός του Franco Morbidelli, δοκίμασαν ένα νέο μπροστινό φτερό, το νέο ανθρακονημάτινο ψαλίδι, αλλά και μερικές αλλαγές στα ηλεκτρονικά της μοτοσυκλέτας τους.

Ο νικητής του αγώνα, ο Jack Miller, ήταν πολύ πίσω, μόλις στην 18η θέση, και με μεγάλη διαφορά από τον χρόνο του Vinales (συν ενάμιση δευτερόλεπτο).

Αποτελέσματα δοκιμών Jerez

1
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
1m 36.879s
2
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.034s
3
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.431s
4
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+0.469s
5
Johann Zarco
Pramac Ducati (GP21)
+0.556s
6
Pol Espargaro
Repsol Honda (RC213V)
+0.627s
7
Miguel Oliveira
Red Bull KTM (RC16)
+0.629s
8
Luca Marini
Sky VR46 Avintia Ducati (GP19)*
+0.680s
9
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.748s
10
Francesco Bagnaia
Ducati Team (GP21)
+0.811s
11
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)
+0.819s
12
Valentino Rossi
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.821s
13
Enea Bastianini
Avintia Ducati (GP19)*
+0.838s
14
Aleix Espargaro
Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.006s
15
Alex Marquez
LCR Honda (RC213V)
+1.291s
16
Marc Marquez
Repsol Honda (RC213V)
+1.424s
17
Iker Lecuona
KTM Tech3 (RC16)
+1.495s
18
Jack Miller
Ducati Team (GP21)
+1.576s
19
Danilo Petrucci
KTM Tech3 (RC16)
+1.729s
20
Tito Rabat
Pramac Ducati (GP21)
+1.947s
21
Lorenzo Savadori
Aprilia Gresini (RS-GP)*
+2.145s