Marc Marquez - Επιστροφή στην οδήγηση!

Και επιβεβαίωση για την αλλαγή Manager
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/9/2022
Τρεις μήνες μετά από την τελευταία φορά που καβάλησε μοτοσυκλέτα, ο Marc Marquez επέστρεψε στην οδήγηση με τη βοήθεια ενός CBR600RR στην πίστα της Aragon, γεμίζοντας ελπίδες τη Honda και τους φαν του, για συμμετοχή του στο επερχόμενο MotoGP test του Misano.
 
Έχοντας αποσυρθεί από τη σεζόν του 2022 στις αρχές Ιουνίου για μία ακόμη εγχείρηση στο ταλαιπωρημένο δεξί του χέρι, ώστε να αποκτήσει την κινητικότητα που του έλειπε λόγω των προηγούμενων τραυματισμών του.
 
Μετά την επέμβαση, και καθώς οι γιατροί του έδωσαν το πράσινο φως για εντατικοποίηση της αποκατάστασης του, ο Marquez έκανε την πρώτη του έξοδο σε πίστα με μοτοσυκλέτα παραγωγής.
“Έτοιμος;” είναι η ερώτηση από τον άνθρωπο που τραβά ένα μικρό βίντεο τον Marc να βάζει τη φόρμα του μέσα στο βαν, λίγο πριν βγει στην πίστα. “Πάντα”, έρχεται η απάντηση, με χαμόγελο.
 
Και λίγο μετά ο 8 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής μας εκμυστηρεύεται: “Ακόμα και τώρα που είμαι μόνος στην πίστα, νιώθω νευρικότητα. Ο ήχος της μοτοσυκλέτας… έχω να οδηγήσω τρεις μήνες”.
Και μετά την οδήγηση ανέβασε την ακόλουθη ανάρτηση στα social media: “Σήμερα, δεν μπορώ να σταματήσω να χαμογελώ. Μετά από μια τεράστια προσπάθεια, είμαι ξανά πάνω σε μοτοσυκλέτα. Σας ευχαριστώ όλους όσοι με παρακινείτε πάντα! Ας συνεχίσουμε έτσι! ”
 
Και τώρα, όλοι ελπίζουν (ελπίζουμε) να δούμε τον Marc να συμμετέχει στο test του Misano που θα διεξαχθεί μετά τον αγώνα αυτής της Κυριακής. “Ακόμα κι αν δεν είναι για 100 γύρους, αλλά μόνο για 4, θα ήταν και πάλι εξαιρετικά σημαντικό”, λέει ο Alberto Puig, Manager της Repsol Honda team.
 
Η Honda δεν έχει πάρει νίκη στο MotoGP μετά από τη νίκη του Marquez στο Misano την… προηγούμενη σεζόν, ενώ παρά την απόσυρση του από τη σεζόν του 2022 o MM93 συνεχίζει να είναι ο πρώτος αναβάτης της εταιρείας σε βαθμούς, μόλις στην 15η θέση του Πρωταθλήματος, έχοντας χάσει τους 7 από τους 13 γύρους της χρονιάς!
Παράλληλα με την έξοδο του στην πίστα, ο Marquez επιβεβαίωσε τις φήμες που τον ήθελαν να έχει αλλάξει manager, αποχαιρετώντας τον Emilio Alzamora, με μια ακόμα ανάρτηση του στα social media, όπου γράφει: "Σε ευχαριστώ πολύ Emilio για όλα αυτά τα χρόνια μαζί! Ακόμα θυμάμαι την πρώτη μέρα που πέρασα τις πόρτες της σχολής αγωνιστικής οδήγησης Monlau (Monlau Motorsport School) στα 12 μου χρόνια. Εύχομαι τα καλύτερα!”
 
Όπως σας έχουμε γράψει, η αλλαγή μάνατζερ έχει γίνει εδώ και λίγο καιρό, με τον νέο μάνατζερ των αδελφών Marquez να προέρχεται από τη Red Bull Ισπανίας.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.