Marc Marquez: Εξοργισμένος με τις κριτικές μετά το Assen - "Δείξτε σεβασμό στους αναβάτες"

Τι είπε σε εκείνους που λένε ότι οι αντίπαλοί του δεν τον πιέζουν αρκετά
Marc Marquez responds to critics after Assen double triumph
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2025

Εξοργισμένος από τους επικριτές που ισχυρίστηκαν ότι οι αντίπαλοί του δεν τον πιέζουν αρκετά φάνηκε ο Marc Marquez, μετά την οριακή του νίκη στο ολλανδικό Grand Prix, στον κυρίως αγώνα επί του Marco Bezzecchi και της εργοστασιακής ομάδας της Aprilia.

Ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati είναι φαβορί για τη νίκη σε κάθε αγώνα φέτος, με τον Marc Marquez να προηγείται πλέον κατά 68 βαθμούς στο πρωτάθλημα μετά το διπλό του θρίαμβο στο Assen και το ατυχές συμβάν μεταξύ του μικρότερου αδερφού του και του Pedro Acosta. Η ανωτερότητα του συνδυασμού M.Marquez-Desmosedici GP25 σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους αναβάτες και κατασκευαστές είναι εμφανής φέτος από τον πρώτο αγώνα της χρονιάς και για αυτό δεν χωράει καμία αμφιβολία. Εφόσον δεν συμβεί κάτι απρόοπτο, όπως στο Mugello με την καταστροφική εκκίνηση, ο Ισπανός είναι σε θέση να ελέγχει σχεδόν ολοκληρωτικά τον ρυθμό που θα ακολουθήσει για να φτάσει στη νίκη και να διατηρεί έτσι τα ελαστικά του στην κατάσταση που επιθυμεί. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που αυτή η ανωτερότητα έχει δώσει μπόλικη τροφή για σχόλια στα... τρολ και σε εκείνους που ψάχνουν να βρουν έναν λόγο να κατηγορήσουν τον M.Marquez ακόμη και όταν τα κάνει όλα σωστά. Στο στόχαστρο τώρα έχουν μπει... όλοι οι υπόλοιποι με μερίδα του κοινού να ισχυρίζεται ότι δεν προσπαθούν όσο πρέπει (!) και ακόμη περισσότερο ο αδερφός του 8 φορές παγκόσμιου πρωταθλητή Alex.

Μετά τη νίκη του στο Grand Prix της Ολλανδίας, όπου επικράτησε του Marco Bezzecchi με διαφορά μόλις 0,635 δευτερολέπτου, ο Marquez απάντησε σε αυτές τις κατηγορίες και ζήτησε “σεβασμό” προς τους αντιπάλους του.

Ο ίδιος δήλωσε πως ήταν πραγματικά δύσκολη η μάχη για την πρώτη θέση, με την πίεση που του άσκησε ο Bezzecchi στον αγώνα και σε αυτόν τον γύρο ένιωσε ότι δεν ήταν ο ταχύτερος από όλους.

“Και για να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση, θέλω να πω στους ανθρώπους ότι πρέπει να σέβονται όλους τους αναβάτες, γιατί χθες στα media είπαν ‘α, ο αδερφός σου δεν σε πίεσε όπως οι άλλοι’, και ακόμη και κάποιοι μηχανικοί μου είπαν ότι στα social media ο κόσμος άρχισε να λέει διάφορα. Και σήμερα ο Marco, δεν με πίεσε; Στο τέλος, αν δύο αναβάτες είναι στο ίδιο επίπεδο, σε αυτή την πίστα που είναι πολύ στενή, δεν μπορείς να κάνεις εύκολα προσπέραση. Χθες αμύνθηκα απέναντι στον Alex με τον καλύτερο τρόπο και σήμερα υπερασπίστηκα την θέση μου από τον Marco με τον καλύτερο τρόπο. Ήμουν απλώς δυνατός στα σημεία φρεναρίσματος, οπότε αμύνθηκα πολύ καλά. Και με αυτόν τον τρόπο, πήρα 37 βαθμούς.", δήλωσε ο A.Marquez ζητώντας παράλληλα από όλους περισσότερο σεβασμό προς τους αναβάτες: "Σεβαστείτε τους αναβάτες του MotoGP γιατί όλοι υπερασπίζονται τα χρώματά τους, τις ομάδες τους, και όλοι στο grid θέλουν να κερδίσουν — αλλά το πρόβλημα είναι ότι μόνο ένας μπορεί να το κάνει.”

Ο Marc Marquez αγωνίστηκε με τη νέα έκδοση του αεροδυναμικού fairing της Ducati στο Grand Prix της Ολλανδίας, κάτι που, όπως λέει, ήταν αποτέλεσμα της πτώσης του με το παλιό στην FP1. Όταν ρωτήθηκε αν ρύθμισε τη μοτοσυκλέτα του για άμυνα την Κυριακή, ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος εξήγησε πως είναι απλώς η βασική του ρύθμιση.

"Η μόνη μεγάλη διαφορά ήταν τα αεροδυναμικά, αλλά αυτό συνέβη επειδή έπεσα με τη μία μοτοσυκλέτα στην FP1, στον τρίτο γύρο, και μετά ανέβηκα στη δεύτερη μοτοσυκλέτα με τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα. Συνήθισα και είπα ‘εντάξει, το κρατάμε’, γιατί ένα από τα δυνατά μου σημεία ως οδηγός είναι να προσαρμόζομαι στην κατάσταση και στη μοτοσυκλέτα. Φυσικά, στο Sachsenring θα επιστρέψουμε [στο κλασικό αεροδυναμικό πακέτο] και θα το δοκιμάσουμε ξανά γιατί δεν είναι ξεκάθαρο αν είναι καλύτερο ή χειρότερο. Αλλά πέρα από αυτό, η βασική μου ρύθμιση από την Ταϊλάνδη μέχρι εδώ δεν έχει αλλάξει πολύ. Κάναμε ένα βήμα στο Mugello και το διατηρήσαμε και εδώ.", είπε σχετικά ο Ισπανός, ο οποίος στον προηγούμενο γύρο του πρωταθλήματος στο Mugello είχε δηλώσει ότι θέλει να αγωνίζεται με το ίδιο αεροδυναμικό πακέτο που έχουν και οι υπόλοιποι, ακόμη περισσότερο αν δεν έχει γίνει σαφές ότι προσφέρει κάποιο πλεονέκτημα.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.