Την προηγούμενη φορά που κάποιος άγγιξε αυτές τις μοίρες κλίσης, γιορτάστηκε με ειδικό σταντ και εκδηλώσεις. Πίσω στο 2013 ο Lorenzo και η Bridgestone θα έστηναν μία φιέστα για τις 64ο μοίρες κλίσης που είχε καταφέρει ο Ισπανός με την Yamaha που αγωνιζόταν τότε. Το πρόβλημα του Marquez είναι πως έχει καταστρέψει το ρεκόρ, η μέγιστη κλίση έχει πλέον μικρότερη σημασία στα MotoGP κι αυτό γιατί ο Marquez έχει σηκωθεί συνεχίζοντας μετά τις 68ο μοίρες… Ήταν ίσως το πιο θεαματικό σώσιμο που έχουμε δει μέχρι τώρα κι αν είχε γίνει μία φορά δεν θα μιλούσε κανείς για καταστροφή του ρεκόρ, το πρόβλημα είναι πως συστηματικά έχει σηκώσει την μοτοσυκλέτα γλιστρώντας στις 66ο μοίρες σε αμέτρητες περιπτώσεις που θα έπρεπε να είναι πτώσεις, οι οποίες και ποτέ δεν ήρθαν.
Όταν λοιπόν καταφέρνει να σημειώσει 65ο μοίρες σε ένα κανονικό γυρολόγιο, τότε ναι, μιλάμε για κάτι εντυπωσιακό, αλλά ταυτόχρονα είναι και ο Marquez. Έχει ήδη πανηγυρίσει μία εντυπωσιακή επάνοδο από τις 68ο μοίρες, και μία «κανονική» μέγιστη κλίση στις 65ο φαίνεται στην περίπτωσή του ως κάτι λιγότερο από αυτό που πραγματικά είναι: Μία απίστευτη κλίση πολύ κοντά στο θεωρητικό μέγιστο των ελαστικών των MotoGP.
Ο Marquez δοκιμάζεται αυτές τις ημέρες από μία ίωση που δεν του επιτρέπει να οδηγήσει στο 100% των δυνατοτήτων του, και οι 65ο κλίσης έγιναν σε έναν από τους λίγους γύρους εχθές κατά τις πρώτες δοκιμές, που μπορούσε να δώσει το μέγιστο των δυνάμεών του.
Οπότε ο Marquez ΔΕΝ σπάει τους κανόνες της Φυσικής με τις 65ο μοίρες, απλά γιατί το έχει κάνει πολλές φορές πιο πριν, τους έχει διαλύσει ήδη…
Marc Marquez – Συνέντευξή του έβαλε φωτιά στα μεταγραφικά σενάρια με την Aprilia ξανά στο προσκήνιο
Η εργοστασιακή ομάδα της Aprilia παραμένει πιθανή επιλογή του 8 φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή για το 2025
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
23/4/2024
Σε συνέντευξη που παραχώρησε ο Marc Marquez στο TNT Sports δήλωσε ότι “όλες οι πόρτες είναι ανοιχτές”, ξεκαθαρίζοντας ότι θα ακούσει όλους του κατασκευαστές πριν αποφασίσει τον σταθμό του για την επόμενη χρονιά, με την Aprilia να έχει μία θέση στις πιο δυνατές υποψηφιότητες, μαζί με την Ducati.
Το 2024 είναι μία χρονιά που τα συμβόλαια πολλών από τους αναβάτες του grid λήγουν, με την μεταγραφική περίοδο (γνωστή και ως silly season) να έχει ξεκινήσει από πολύ νωρίς. Ήδη στο τραπέζι έχουν πέσει οι υπογραφές των Quartararo και Bagnaia, οι οποίο ανανέωσαν με Yamaha και Ducati, αντίστοιχα. Για πολλούς, όμως, τα πράγματα παραμένουν ακόμα αρκετά ρευστά, όσον αφορά το μέλλον τους στα MotoGP.
Ο Marquez, ένας από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία των MotoGP, παραμένει ένας από τους αναβάτες του μεταγραφικού πυρετού, καθώς το μονοετές συμβόλαιό του με την Gresini Ducati λήγει στο τέλος του 2024, χωρίς ακόμα να υπάρχουν καθαρές ενδείξεις για το μέλλον του. Μπορεί στην συνείδηση όλων το πέρασμα από την Gresini να είναι απλά η πύλη εισόδου για την εργοστασιακή ομάδα, ωστόσο ο Marquez θέλει να αφήσει όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά, ή πολύ απλά να πιέσει καταστάσεις από τώρα. Σε κάθε περίπτωση τα πρώτα δείγματα που έχει να επιδείξει με την μοτοσυκλέτα του Borgo Panigale, είναι αρκετά θετικά, με δεδομένο ότι ο Ισπανός τρέχει με την GP23, καταφέρνοντας να μείνει στο γκρουπ των πρωτοπόρων και βάζοντας δύσκολα στους αναβάτες της GP24 στον τελευταίο αγώνα.
Από την μία θα μπορούσε να επεκτείνει την συνεργασία του με την δορυφορική Gresini. Η αλήθεια όμως είναι ότι μία εργοστασιακή ομάδα ή τουλάχιστον η τελευταία έκδοση της πρωτότυπης μοτοσυκλέτας θα βοηθήσει πολύ περισσότερο τον Marquez, ώστε να είναι ανταγωνιστικός. Στην εξίσωση έρχεται να προστεθεί και ο Fermin Aldeguer, τον οποίο έχει ήδη αποκτήσει η Ducati για την σεζόν του 2025. Οι πιθανότητες τον θέλουν εκτός εργοστασιακής ομάδας, τουλάχιστον για την πρώτη του σεζόν στα MotoGP, όμως ακόμα δεν είναι σίγουρο αν θα κατευθυνθεί προς Pramac ή προς Gresini, με την Pramac επίσης να μην έχει ξεκάθαρο πλάνο για τη νέα σεζόν.
Η Ducati είναι αυτή την στιγμή η ταχύτερη μοτοσυκλέτα στο grid, είναι όμως ταυτόχρονα και αρκετά ιδιόρρυθμη, απαιτώντας ένα ιδιαίτερο στυλ οδήγησης. Ήδη ο Marquez προσπαθεί να συνηθίσει τα νέα δεδομένα και είναι λογικό ότι μετά από ένα χρόνο, πρώτη του προτεραιότητα θα είναι να παραμείνει στην Ducati, γιατί σε διαφορετική περίπτωση όλη η δουλειά που έχει κάνει να συνηθίσει την νέα του μοτοσυκλέτα θα πάει στράφι. Έχει όμως απέναντί του πολλούς μνηστήρες, με τους Jorge Martin και Enea Bastianini να είναι δύο από τους βασικούς διεκδικητές της μίας εργοστασιακής θέσης που απομένει.
Το εργοστάσιο του Borgo Panigale έχει τα δεδομένα από τις τηλεμετρίες όλων των αναβατών της, εργοστασιακούς και δορυφορικούς. Μετά από τρεις γύρους γνωρίζει ήδη αν οι τραυματισμοί έχουν επηρεάσει τον Marquez και κατά πόσο μπορεί να είναι περισσότερο ανταγωνιστικός από τους υπόλοιπους διεκδικητές του θρόνου της GP25, όπως θα ονομάζεται το πρωτότυπο την επόμενη χρονιά. Επομένως η Ducati αυτή την στιγμή κρατά και το καρπούζι και το μαχαίρι, έχοντας την επιλογή να κόψει το πιο γλυκό κομμάτι για τον εαυτό της, σε μία περίοδο που βλέπει ότι οι δύο άλλοι Ευρωπαίοι κατασκευαστές αρχίζουν να απειλούν την απόλυτη κυριαρχία της.
Αν όμως ο Marquez θέλει μία εργοστασιακή σέλα, αλλά δεν βρει την απάντηση στην Ducati, τότε μια πιθανή επιλογή είναι αυτή της Aprilia, η οποία φέτος έχει να επιδείξει μία αξιοσημείωτη πορεία, ιδιαίτερα μετά την επιτυχία του Vinales στην πίστα των ΗΠΑ. Αν συνεχίσει έτσι, τότε σίγουρα θα μπει στο ραντάρ του Marquez, σε μία περίοδο που ο Aleix Espargaro θα μπορούσε να κρεμάσει την φόρμα του, αφήνοντας την μία θέση κενή. Το “Μυρμήγκι” έχει και την προϊστορία του με το Noale, έχοντας κερδίσει τον τίτλο στα 125GP πάνω σε μία Derbi (σαν να λέμε Aprilia με άλλο όνομα).
Σε κάθε περίπτωση ο Marc Marquez δεν θα δυσκολευτεί να βρει στέγη την νέα χρονιά με τα δεδομένα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή και με την προϋπόθεση πως δεν θα υπάρξει νέος τραυματισμός.
