Maverick Vinales: “Αν μείνω εκτός MotoGP θα φταίει αποκλειστικά η ΚΤΜ” – Δημόσιες αντεγκλήσεις με Guenther Steiner

Ο Ισπανός αναβάτης κατηγορεί την ΚΤΜ και τον ιδιοκτήτη της ομάδας του πως τον κοροϊδεύουν
Vinales
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Στο μεγάλο ξεκαθάρισμα που γίνεται φέτος στο ρόστερ του MotoGP είναι κάποιοι αναβάτες που ήδη φαίνεται πως περισσεύουν. Οι Franco Morbidelli, Jack Miller, Brad Binder και Alex Rins, για παράδειγμα, είναι πια μάλλον απίθανο να βρουν μια θέση στο πρωτάθλημα του 2027 και τώρα αρχίζει να φαίνεται πως και ο Maverick Vinales θα προστεθεί σε αυτή τη λίστα.

Κι όμως, μέχρι πριν μερικές εβδομάδες όλα έδειχναν πως ο Ισπανός είχε καπαρωμένη μια εργοστασιακή σέλα. Τι συνέβη;

Το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται μετά το Τσέχικο GP του Brno με αφορμή μια αιχμηρή δήλωση του Vinales: “Αν δεν είμαι του χρόνου στο πρωτάθλημα θα οφείλεται σε μια μόνο πλευρά και αυτή είναι η KTM, σε κανέναν άλλο”.

Ο αναβάτης της ΚΤΜ Tech3 συνέχισε εξηγώντας πως τον περασμένο Χειμώνα πίστευε ότι θα πήγαινε στην εργοστασιακή Red Bull KTM Factory Racing γιατί αυτό ήταν το πλάνο της εταιρείας όπως του το είχαν περιγράψει, ωστόσο το γεγονός πως δεν κλήθηκε καν να καβαλήσει το νέο 850 στο πρόσφατο τεστ του Brno ήταν γι’ αυτόν μια ξεκάθαρη δήλωση πως η ΚΤΜ δεν σκοπεύει πια να τον κρατήσει.

“Δεν ζήτησα να δοκιμάσω τη μοτοσυκλέτα. Με άφησαν να μαντεύω για δυο εβδομάδες αν θα τη δοκιμάσω ή όχι και στο τέλος έμαθα από τον Τύπο πως θα πήγαινε ο Pedro Acosta. Θα μπορούσαν εύκολα να με πάρουν ένα τηλέφωνο να με ενημερώσουν. Αυτοί όμως δεν μου είπαν τίποτα, δεν μου είπαν ούτε για τον Acosta, ενώ δύο εβδομάδες νωρίτερα μου είχαν πει πως εγώ θα τη δοκίμαζα. Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, όλα δείχνουν ξεκάθαρα για μένα.”

Στο μεταξύ ο ιδιοκτήτης της Tech3, Guenther Steiner, δεν μάσησε τα λόγια του – κάτι για το οποίο ήταν γνωστός ήδη από τα χρόνια του στη F1: “Δεν νομίζω πως αυτή ήταν η πιο έξυπνη κίνηση που μπορούσε να κάνει. Δεν ξέρω γιατί είπε όσα είπε. Αν δεν έχεις επιλογή... όταν είσαι ζητιάνος δεν μπορείς να έχεις επιλογές. Αλλά δεν ξέρω τι σκεφτόταν. Ίσως δεν σκεφτόταν καθόλου όταν το είπε.

“Από πλευράς απόδοσης, η ΚΤΜ δεν είναι Aprilia ή Ducati αυτή τη στιγμή, αλλά η απόδοση υπάρχει. Ο Pedro τα πηγαίνει πολύ καλά και ο Enea ήταν στο top-10 χτες [σ.σ. στον αγώνα του Brno], έτσι δεν μπορείς να κατηγορείς μόνο την ΚΤΜ.

“Δεν ξέρω τι σκεφτόταν και ίσως να ήταν πολύ φορτισμένος συναισθηματικά για το γεγονός πως υπάρχει η πιθανότητα να μην είναι στο MotoGP του χρόνου, έτσι άφησε να τον κυριεύσουν τα συναισθήματά του.”

Από τα λεγόμενα του Steiner αρχίζει να φαίνεται η ρήξη εντός της ομάδας του με τον Vinales, ειδικά στην αναφορά για “ζητιάνο που δεν μπορεί να έχει επιλογές”, δείγμα ίσως του πώς τον βλέπει: δεν έχει πού να πάει, αν δεν βρω καλύτερο τον κρατώ. Τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβανόμαστε εμείς.

Ο δε Vinales φαίνεται πως το πήρε έτσι ακριβώς και ο τραυματισμός του έχει απλώς κάνει τα πάντα χειρότερα.

“Εντάξει, δεν είμαι σε άριστη φυσική κατάσταση, αλλά πιστεύω πως έναν γρήγορο γύρο θα τον έγραφα. Όμως αυτοί δεν μου είπαν τίποτα, δεν με κάλεσαν να μου πουν για τον Acosta όταν δύο εβδομάδες νωρίτερα αυτοί με είχαν πάρει να μου πουν πως θα πάω εγώ στη δοκιμή.

“Τώρα δεν έχω τίποτα, νιώθω πως δεν θα είμαι στο πρωτάθλημα του χρόνου. Αν ήξεραν πως δεν θα είμαι στην εργοστασιακή ομάδα θα έπρεπε να μου το έχουν πει και να με αφήσουν να φύγω.”

Ο Vinales έχει έναν όρο στο συμβόλαιό του βάσει του οποίου δεν μπορούσε να υπογράψει με άλλη ομάδα μέχρι και το τέλος Ιουνίου 2026. Στο μεταξύ όμως ο Ισπανός δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να ψαχτεί για μεταγραφή μιας και ήταν βέβαιος, τουλάχιστον ως τον αγώνα του Brno στα μέσα Ιουνίου, πως θα παραμείνει στην ΚΤΜ και δη στην εργοστασιακή ομάδα.

Τώρα η ΚΤΜ και η Tech3 επισήμως μιλούν για εξέταση της φυσικής του κατάστασης προκειμένου να αποφασίσουν αν θα τον κρατήσουν και πέραν της φετινής χρονιάς. Πίσω από τις βιτρίνες και τις επίσημες δηλώσεις ωστόσο, είναι ήδη γνωστό πως εργοστασιακή σέλα δεν υπάρχει, καθώς αυτές έχουν καπαρωθεί από τους Alex Marquez και Fabio Di Giannantonio, παρότι δεν έχουν ανακοινωθεί επισήμως ακόμη.

Στο μεταξύ η ΚΤΜ είναι σε διαπραγματεύσεις με τον Luca Marini για μια θέση στην Tech3 και μάλιστα κυκλοφορούν φήμες από αξιόπιστα διεθνή ΜΜΕ για επαφή του Ιταλού αναβάτη με τον Pit Beirer της ΚΤΜ τις τελευταίες μέρες. Παράλληλα, υπάρχει στο κάδρο και ο Senna Agius της Moto2 που ήδη εξεταζόταν για προαγωγή στη μεγάλη κατηγορία και φυσικά υπάρχει πάντα ο Brad Binder που περισσεύει φέρεται να πιέζει για μια θέση στην Tech3 πριν το πάρει απόφαση να στραφεί 100% στο WSBK για τη συνέχεια της καριέρας του.

Ως έχουν τα πράγματα, το μέλλον του Vinales στο MotoGP δείχνει πολύ αμφίβολο, αρχικά με αφορμή τη φυσική του κατάσταση και στη συνέχεια με τις εκνευρισμένες του δηλώσεις που προφανώς χτύπησαν άσχημα τόσο στο Mattighofen όσο και στην έδρα της Tech3.

Ο ίδιος ο αναβάτης δηλώνει δε πως, “αν δεν μείνω στο MotoGP έχω χίλιες επιλογές να διαλέξω,” αλλά επίσης έχει πει τις τελευταίες μέρες πως δεν θέλει να πάει στο WSBK ή σε άλλο πρωτάθλημα, προτιμώντας να κάτσει σπίτι του και να χαρεί την οικογένειά του χαλαρώνοντας. Αν μη τι άλλο, στα 31 του έχει το ακόμη μερικά καλά χρόνια στις πίστες και το ταλέντο του δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Ίσως λοιπόν βλέπει μια ευκαιρία να χαλαρώσει περιμένοντας το επόμενο άνοιγμα στο ρόστερ του MotoGP για να τον ξανακαλέσει κάποια ομάδα στο κοντινό μέλλον αλλά, με το άφθονο φρέσκο ταλέντο που ανεβαίνει από τις μικρότερες κατηγορίες, αυτή μπορεί να αποδειχθεί ελπίδα χωρίς αντίκρυσμα.

Θα είναι πάντως κρίμα να χαθεί αυτός ο τόσο ταλαντούχος αναβάτης από το πρωτάθλημα έτσι άδοξα, ειδικά όταν πέρυσι ο Pit Beirer μιλούσε για την τεράστια εκτίμηση του εργοστασίου στο πρόσωπό του με μεγαλόσχημες δηλώσεις.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.