Με εργοστασιακές μοτοσυκλέτες η Avintia το 2020 (αλλά δεν είναι βέβαιο αν θα είναι Ducati!)

Μένει ο Tito Rabat στα MotoGP και έρχεται νέος μεγάλος χορηγός
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/8/2019

Τριπλή είδηση μας ήρθε από την ομάδα της Avintia, λίγο πριν την εκκίνηση του δεύτερου κύκλου αγώνων των MotoGP. Η πρώτη αφορά την ανανέωση του συμβολαίου του Tito Rabat, δίνοντας τέλος στις φήμες που τον ήθελαν να μεταπηδά στα SBK. Όμως για να γίνει αυτό, φαίνεται πως έπρεπε η ομάδα της Avintia να βρει πρώτα τα χρήματα (δηλαδή τον σπόνσορα) που θα αναλάμβανε το κόστος συμμετοχής του στον κορυφαίο και πανάκριβο θεσμό των MotoGP. Στην ανακοίνωσή της η Avintia δεν κατονομάζει τον νέο χορηγό, όμως λέει πως είναι πολύ μεγάλη εταιρεία. Τόσο μεγάλη, που το 2020 η ομάδα θα έχει την οικονομική δυνατότητα να χρησιμοποιεί ίδιες μοτοσυκλέτες με τις εργοστασιακές και όχι της προηγούμενης χρονιάς ή υβρίδια και μάλιστα θα έχει στα box της μόνιμο εργοστασιακό μηχανικό! Όμως εκείνο που δεν μας είπε, είναι αν αυτές οι εργοστασιακές μοτοσυκλέτες θα είναι της Ducati. Θυμίζουμε πως η Ducati έχει υποσχεθεί στην Pramac πως ο Jack Miller θα έχει εργοστασιακή Desmosedici το 2020, δηλαδή δύο επιπλέον εργοστασιακές μοτοσυκλέτες, αφού κάθε αναβάτης χρειάζεται τουλάχιστον δύο σε κάθε αγώνα. Θα μπορέσει άραγε η μικρή ιταλική εταιρεία να έχει την επόμενη σεζόν (τουλάχιστον) οκτώ, εργοστασιακών προδιαγραφών, μοτοσυκλέτες σε κάθε αγώνα; Η Yamaha και η KTM φέτος έχουν τόσες, όμως η Honda έχει έξι και η Aprilia με την Suzuki μόλις τέσσερις. Αν η Ducati δώσει σε όλους τους αναβάτες της εργοστασιακές μοτοσυκλέτες το 2020, τότε δεν μιλάμε για οκτώ αλλά για δώδεκα full-factory μοτοσυκλέτες! Δεν έχει γινεί ποτέ ξανά κάτι τέτοιο.

Ήδη κυκλοφορούν φήμες, πως η Avintia θα γίνει το 2020 δορυφορική ομάδα της Suzuki. Προφανώς θα μάθουμε ακριβώς τι θα γίνει πολύ πριν τελειώσει το φωτεινό πρωτάθλημα, καθώς ένας χορηγός που μπορεί να αντέξει οικονομικά τη συμμετοχή εργοστασιακών μοτοσυκλετών στα MotoGP είναι πολύ μεγάλος ελέφαντας για να τον κρύψεις για πολύ καιρό. Το ίδιο ισχύει και για τις εργοστασιακές μοτοσυκλέτες που είναι μετρημένα κουκιά. 

Ποιο Isle of Man; Motovelocidad Colombia κι όποιος αντέξει! [Βίντεο]

Η πιο δημοκρατική μορφή αγώνων είναι αυτή που τρέχεις με ό,τι έχεις σε δημόσιους δρόμους
motovelocidad-colombia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/10/2026

Στο μυαλό του μέσου Ευρωπαίου η Κολομβία δεν είναι ακριβώς η “μοτοσυκλετομάνα” χώρα με παράδοση στους αγώνες μοτοσυκλέτας, ενώ το παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 που έχρισε ως ήρωα στην πατρίδα του πριν δύο χρόνια τον David Alonso – γεννημένο και μεγαλωμένο στην Ισπανία πάντως – περισσότερο μοιάζει με την εξαίρεση παρά με τον κανόνα.

Παρόλα αυτά η χώρα της Νότιας Αμερικής διαθέτει έντονη αθλητική δραστηριότητα γύρω από τη μοτοσυκλέτα και, μεταξύ των θεσμών που την υπηρετούν, βρίσκεται και το πρωτάθλημα Motovelocidad Colombia, το οποίο εκτυλίσσεται σε ένα μίγμα πιστών ταχύτητας και δημόσιων δρόμων.

Με κατηγορίες που ξεκινούν από παπιά και φτάνουν ως μεγάλα μονοκύλινδρα supermoto, το Motovelocidad Colombia απευθύνεται πρωτίστως στους οικονομικά ασθενέστερους ερασιτέχνες, οι οποίοι μπορούν να βρουν εύκολα μια κατηγορία που να τους χωρά, με αυτοσχέδια μικρά δίχρονα μοντέλα 100, 150 και 200 κυβικών εκατοστών, καθώς και ειδικές κατηγορίες για παπιά και supermoto, αλλά και μια Open που ο καθένας μπορεί να έρθει με ό,τι έχει – στην τελευταία εμφανίζονται κατά καιρούς στην ίδια σχάρα εκκίνησης μικρά πάμφθηνα και προχείρως τροποποιημένα δίχρονα δίπλα σε KTM 1290 Super Adventure. Είπαμε, ό,τι έχει ο καθένας.

Χαζεύοντας τα αμέτρητα βίντεο που ανεβάζει η οργάνωση του Motovelocidad Colombia στα κοινωνικά δίκτυα και το YouTube, δεν μπορούμε παρά να θαυμάσουμε τους αγώνες που στήνονται μέσα σε πόλεις και χωριά, με μόνη περίφραξη μεταλλικά φορητά κάγκελα και δεμάτια σανό σε κάποια επίμαχα σημεία.

Το θέαμα είναι εντυπωσιακό, αν και δείχνει εξόχως επικίνδυνο, ειδικά όταν προσέχουμε πως οι θεατές κάθονται όπου τους κάνει κέφι, συχνά στις εξόδους στροφών που εγγυώνται πως όποια μοτοσυκλέτα φύγει εκεί θα τους έρθει κατευθείαν στα μούτρα.

Ασχέτως της οργάνωσης πάντως, αυτοί οι αγώνες δρόμου της Κολομβίας δείχνουν ως η πιο ευπρόσιτη και δημοκρατική μορφή αγώνων που μπορούμε να σκεφτούμε. Απλές, φτηνές μοτοσυκλέτες που απλά ξεφορτώνεις άχρηστο εξοπλισμό δρόμου, φοράς μια δερμάτινη στολή και βουρ στην εκκίνηση!