Miguel Oliveira: Ο "κίτρινος" τύπος και τα "ροζ" σκάνδαλα

"Κιτρινισμός" στην μάχη της ενημέρωσης
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

31/8/2020

Αναμφίβολα η απήχηση που γνωρίζουν παγκοσμίως τα MotoGP, μετατρέπουν αυτομάτως τους αναβάτες και τους πρωταγωνιστές τους σε αστέρες της δημόσιας ζωής, πράγμα που σημαίνει ότι γίνονται και ευάλωτοι σε κάθε είδους σχόλιο και κουτσομπολιό που ουδεμία σχέση έχουν με τις επιδόσεις τους ως αθλητές. Δυστυχώς υπάρχει μια μερίδα του Τύπου- κι αυτό είναι παγκόσμιο φαινόμενο- που στην άγρα της αναγνωσιμότητας δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο προκειμένου να αποσπάσει το πολυπόθητο κλικ στο site του ή τον ευκαιριακό πελάτη στο περίπτερο. Το να δημιουργηθεί ένα σκάνδαλο γύρω από ένα τέτοιο δημόσιο και ευρείας αποδοχής πρόσωπο, είναι η πιο εύκολη και συνηθισμένη τακτική και δυστυχώς ο Miguel Oliveira το έμαθε με τον πιο σκληρό τρόπο.

Ο συμπαθέστατος Πορτογάλος αναβάτης, που στέφθηκε νικητής στον δεύτερο αγώνα της Αυστρίας, δεν είχε απασχολήσει ποτέ μέχρι τώρα τα μέσα, πέρα από τον ειδικό τύπο που ασχολούνταν με την πραγματικά εντυπωσιακή πορεία του, από την Moto3 και την Moto2 μέχρι τα MotoGP. Παίρνοντας όμως την παρθενική του νίκη στην κορυφαία κατηγορία, έγινε αυτομάτως "στόχος" και οτιδήποτε γύρω από το όνομά του άρχισε να "πουλάει" πολύ περισσότερο απ' ό,τι στο παρελθόν.

Μετά τη νίκη του στο GP του Red Bull Ring, άρχισαν να ενδιαφέρονται και τα πορτογαλικά μέσα ποικίλης ύλης για τον νεαρό αναβάτη και σε μια συνέντευξη που έδωσε, δήλωσε με πλήρη ειλικρίνεια ότι η ανατροπή στο φετινό πρόγραμμα των MotoGP τον ανάγκασε να αναβάλλει τον γάμο του που ήταν προγραμματισμένος για φέτος, για του χρόνου. Το θέμα όμως είναι πως η μέλλουσα γυναίκα του είναι η κόρη της συζύγου του πατέρα του και αμέσως τα σκανδαλοθηρικά περιοδικά εντόπισαν το υποτιθέμενο σκάνδαλο, χρησιμοποιώντας δραματικούς τίτλους και πρωτοσέλιδα, κάνοντας λόγω για γάμο με την ετεροθαλή αδερφή του, μια τακτική που υιοθέτησαν –δυστυχώς- και κάποια ελληνικά μέσα.

Η αλήθεια είναι βέβαια εντελώς μακριά, καθώς δεν πρόκειται για κανένα σκάνδαλο, ούτε για κάποια είδηση-βόμβα. Ο Oliveira είχε ήδη επισημοποιήσει τον δεσμό του και την προοπτική του γάμου του με την Andreia από πέρσι, με την σύμφωνη γνώμη του πατέρα του και της μητέρας της, χωρίς κανένας να ασχοληθεί με το δήθεν "σκάνδαλο", που ουσιαστικά δεν υπάρχει. Το θυμήθηκαν τώρα, μιας και τώρα άκουσαν το όνομά του πρώτη φορά, όταν έγραψαν τα αποτελέσματα και τον είδαν νικητή... Και αν θέλουμε να δούμε το πρόβλημα και στην ρίζα του, δεν υπάρχει και κανένας απολύτως λόγος να μας απασχολεί σε τέτοιο βαθμό η προσωπική ζωή του κάθε αναβάτη ή οποιουδήποτε άλλου δημόσιου προσώπου, που δεν έχει να κάνει με τον λόγο για τον οποίο αποτελεί μια δημόσια προσωπικότητα. Τόσο απλά…

 

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες