Moto2: MV Agusta

Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2017

Η τελευταία φορά που μια MV Agusta είχε πάρει την καρό σημαία σε αγώνα των GP ήταν στις 29 Αυγούστου του 1976 στο θρυλικό Nurburgring με τον Giaccomo Agostini. Από τότε έχουν περάσει πάνω από 40 χρόνια και τα 37 παγκόσμια πρωταθλήματα που κοσμούν ως αστέρια τις μοτοσυκλέτες παραγωγής της ιταλικής εταιρείας δεν έχουν καταφέρει να γίνουν… 38.

Το όνειρο της οικογένειας των Castiglioni ήταν πάντα να κερδίσουν έναν τίτλο στα GP. Το προσπάθησαν την εποχή των δίχρονων με την Cagiva, όμως τους έγινε πραγματικά έμμονη ιδέα μετά την πώληση της Ducati και την ανάσταση της MV Agusta. Ο θάνατος του μπαμπά Claudio Castiglioni και το πέρασμα της διαχείρισης της εταιρείας στον γιο του είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία πολλών οικονομικών προβλημάτων, τόσο λόγο της απειρίας του σε επίπεδο χρηματοοικονομικών θεμάτων, όσο και στον ενθουσιώδη χαρακτήρα του υιού Castigioni που τον οδήγησε να πάρει παρορμητικές αποφάσεις. Παρ΄όλα αυτά, μετά από τρία χρόνια οικονομικής φουρτούνας, η MV Agusta φαίνεται ότι έχει μπει σε έναν πιο σωστό δρόμο και το πάθημα, έγινε μάθημα.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το μικρόβιο των αγώνων και το όνειρο για επιστροφή στα GP έχει φύγει. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει, αφού ο Giovanni Castiglioni ανακοίνωσε τη συνεργασία του με την ομάδα Forward, που θα αναλάβει τη εξέλιξη του πλαισίου και τη συμμετοχή της MV Agusta στα Moto2. Θυμίζουμε εδώ, ότι οι μοτοσυκλέτες της κατηγορίας θα έχουν όλες τον ίδιο τρικύλινδρο κινητήρα της Triumph.

Έτσι ενώ ακούγεται κάπως ειρωνικό για μια MV Agusta να έχει κινητήρα Triumph, το γεγονός ότι ο κινητήρας αυτός έχει τρεις κυλίνδρους όπως και οι περισσότερες μοτοσυκλέτες στη γκάμα της MV Agusta ίσως να ταιριάζει περισσότερο από την αντίστοιχη συμμετοχή της ΚΤΜ.

Η ομάδα της Forward έχει μακρά εμπειρία από τη συμμετοχή της στα MotoGP και Moto2, ενώ με την εξέλιξη της μοτοσυκλέτα θα εμπλακεί ενεργά ο Marco Melandri, που αναλαμβάνει επίσημος δοκιμαστής της MV Agusta. Θυμίζουμε εδώ, ότι η Ducati του χρόνου δεν θα έχει έτοιμη την αγωνιστική έκδοση της νέας Panigale V4 και η συμμετοχή της στο WSBK θα είναι υποτονική.

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Κώστα Γκαζή

3/9/2024

Το 2023 στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP μετά από 12 γύρους, ο Luca Marini με την Ducati GP23 βρισκόταν στην 7η θέση με 135 βαθμούς, πίσω από τον 1ο Pecco Bagnaia που είχε 283 βαθμούς. Το 2024, μετά από 12 γύρους, με τη Honda RC213V έχει 1 (έναν) βαθμό, πίσω από 1ο Jorge Martin που έχει 299 βαθμούς…

Μάλιστα στην κατάταξη του 2024, μετά το GP του Aragon, ο Marini που βρίσκεται στην 24η θέση, έχει πίσω του με 0 βαθμούς μόνο τους Stefan Bradl (δοκιμαστής Honda), Remy Gardner (wildcard στη θέση του Rins), και Luca Savadori (δοκιμαστής Aprilia). Ουσιαστικά ο αναβάτης της Repsol Honda είναι τελευταίος των τελευταίων, όσον αφορά τους full-time αναβάτες του MotoGP. Περιμένετε, γιατί τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Ποιοι βρίσκονται ακριβώς από πάνω του; Ο Pol Espargaro (δοκιμαστής της KTM) με 6 βαθμούς, Dani Pedrosa (δοκιμαστής της KTM) με 7 βαθμούς, και ο ομόσταυλός του, Joan Mir, με 15 βαθμούς.

Το δράμα του Ιταλού δεν δείχνει να έχει τέλος, καθώς στο Sprint του Aragon ο Marini τερμάτισε 16ος, ενώ στον αγώνα της Κυριακής τερμάτισε 17ος και τελευταίος, δυο λεπτά και 12 δευτερόλεπτα πίσω από τον Marquez! Στον συγκεκριμένο αγώνα, η RC213V του Marini “πέθανε” στην εκκίνηση, με τον Ιταλό να ξεκινά από τα pits με τη δεύτερη μοτοσυκλέτα του.

Εκεί, ο 27χρονος ετεροθαλής αδελφός του Rossi, έκανε έναν μοναχικό αγώνα, με κύριο στόχο… να μη φάει γύρο από τον Marc Marquez, κάτι που τελικά κατάφερε. Μάλιστα ο Marini ανέφερε μετά τον αγώνα πως για να βρει κίνητρα να συνεχίσει, υποκρίθηκε πως ο ίδιος βρισκόταν πρώτος, και δεν έπρεπε να αφήσει τον… δεύτερο MM93 να τον προσπεράσει!

“Στο τέλος, νίκησα” δήλωσε ο Luca… που για την ιστορία τερμάτισε 40 δευτερόλεπτα πίσω από τον προτελευταίο Raul Fernandez.

Και το δράμα του Marini συνεχίζεται, με 298 βαθμούς να τον χωρίζουν από τον πρώτο, και 228 από τον Marc Marquez που πέρυσι έτρεχε με την βασανιστικά κακή RC213V, μια μοτοσυκλέτα που τα τελευταία χρόνια δείχνει να καταβροχθίζει καριέρες αναβατών σαν στραγάλια. Μακάρι να δούμε την εμβληματική Honda να ξεκολλά από τις τελευταίες θέσεις, όμως για την ώρα οι προσπάθειες των Ιαπώνων συνεχίζουν να πέφτουν στο κενό.