Moto3: Πρόστιμα και ποινές στους McPhee και Alcoba
Για το… "ρινγκ" στην αμμοπαγίδα του Qatar
Από τον
Λάζαρο Μαυράκη
6/4/2021
Η Moto3, ως γνωστόν, είναι ίσως η πιο ανταγωνιστική κατηγορία και κατ' επέκταση η πιο θεαματική. Έχουμε δει τερματισμούς δέκα αναβατών στο ίδιο… δέκατο του δευτερολέπτου, έχουμε δει αναβάτες από πρώτοι να βρίσκονται εκτός δεκάδας μέσα σε μία στροφή, αλλά και μάχες κυριολεκτικά σώμα με σώμα, με τις επαφές και τα σπρωξίματα να θεωρούνται ως κάτι το φυσιολογικό!
Στον πρόσφατο αγώνα του Qatar όμως, η ένταση και η δράση επεκτάθηκαν και εκτός πίστας, στο συμβάν που δημιουργήθηκε μεταξύ των John McPhee και Jeremy Alcoba. Το σκηνικό ξεκίνησε όταν στην είσοδο της πρώτης στροφής η μοτοσυκλέτα του Alcoba βρήκε στον πίσω τροχό του ομόσταυλου του McPhee, του Darryn Binder, με αποτέλεσμα να εκτοξευθεί η μοτοσυκλέτα του Alcoba στον αέρα και να χτυπήσει πάνω στον McPhee. Το αποτέλεσμα ήταν και οι δύο αναβάτες να βρεθούν πεσμένοι εκτός πίστας, όπου ξεκίνησαν να φεύγουν μπουνιές και κλωτσιές από τον McPhee προς τον Alcoba!
Οι αγωνοδίκες τους τιμώρησαν με ποινή εκκίνησης από τα πιτς για τον επόμενο αγώνα στην Πορτογαλία, καθώς και με δέκα δευτερόλεπτα ποινής για τον McPhee και πέντε για τον Alcoba. Επιπλέον, τους επιβλήθηκε πρόστιμο 1.000 ευρώ στον καθένα για τις πυγμαχικές τους επιδείξεις στην έξοδο διαφυγής της πίστας.
Μετά το συμβάν, ο McPhee, αναβάτης της Petronas Sprinta Racing, ζήτησε δημόσια συγνώμη για την συμπεριφορά του, αναγνωρίζοντας το απρεπές ξέσπασμά του και αιτιολογώντας το λέγοντας πως ήταν η δεύτερη φορά που τον έριχναν, χωρίς να φταίει καθόλου ο ίδιος, σε δύο σερί Σαββατοκύριακα. Ο Σκωτσέζος αναβάτης είπε πως άφησε τα συναισθήματά του να τον κυριεύσουν, λόγω του ότι έπεσε θύμα λάθους άλλου αναβάτη για δεύτερη συνεχόμενη φορά. Παραδέχθηκε ότι δεν συμπεριφέρθηκε σωστά, τονίζοντας όμως πως "είναι ένα σπορ με πολλή αδρεναλίνη, με πολύ ρίσκο, και το ότι με χτύπησε μια μοτοσυκλέτα στο κεφάλι, έγινε η αφορμή για να βγάλω μια αντίδραση που δεν με αντιπροσωπεύει ως άνθρωπο." Ο McPhee ζήτησε συγνώμη από το κοινό που παρακολούθησε τον αγώνα, την ομάδα του και στους χορηγούς του, αποδεχόμενος πλήρως την ποινή που του επιβλήθηκε…
Από το Remote Garage της πανδημίας και το ρομπότ-scanner NTB-01 που χαρτογραφεί τις πίστες, μέχρι τη νέα Ducati Lenovo Racing Intelligence, η Ducati έχει χτίσει ίσως το πιο προηγμένο ψηφιακό οικοσύστημα στο MotoGP.
Όταν το 2020 η πανδημία περιόρισε δραστικά την παρουσία μηχανικών στα GP, η Ducati και η Lenovo έστησαν σχεδόν από το μηδέν ένα ψηφιακό σύστημα, το Remote Garage. Με αυτό, δεκάδες μηχανικοί μπορούσαν να συνδέονται ζωντανά από τη Μπολόνια με τα γκαράζ στις πίστες, να αναλύουν δεδομένα, να τρέχουν προσομοιώσεις και να στέλνουν αποτελέσματα, ενημερώσεις και αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο.Λίγα χρόνια αργότερα, ήρθε να προστεθεί και το ρομπότ NTB-01 της Lenovo, ένα αυτόνομο όχημα που χαρτογραφεί κάθε πίστα σε τρισδιάστατο επίπεδο, συλλέγοντας εκατομμύρια δεδομένα ανά δευτερόλεπτο και δημιουργώντας ένα ψηφιακό “αντίγραφο” του σιρκουί. Με αυτό, οι μηχανικοί μπορούν να δοκιμάζουν ρυθμίσεις και στρατηγικές πριν καν βγουν οι αναβάτες στην πίστα.
Έχοντας ήδη εδραιώσει τα ψηφιακά αυτά θεμέλια, η Ducati κάνει το επόμενο βήμα στο 2026.
Ducati Lenovo Racing Intelligence: ο “εγκέφαλος” της ομάδας
Στην παρουσίαση της Ducati GP26, η ιταλική εταιρεία αποκάλυψε την Ducati Lenovo Racing Intelligence, ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης σχεδιασμένο αποκλειστικά για τις ανάγκες της ομάδας.
Δεν πρόκειται για κάποιο φουτουριστικό gadget για τον αναβάτη, αλλά για μια πλατφόρμα που συνδυάζει ιστορικά δεδομένα, δεδομένα σε πραγματικό χρόνο και προσομοιώσεις με στόχο να αναλύει τι λειτούργησε και τι όχι στο παρελθόν, να προβλέπει χιλιάδες πιθανά σενάρια πριν αυτά συμβούν στην πίστα και τελικά να προτείνει ρυθμίσεις, στρατηγικές και κατευθύνσεις εξέλιξης.
Όπως... εξήγησε το ίδιο το σύστημα, στην παρουσίαση της εργοστασιακής ομάδας MotoGP, κάθε γύρος και κάθε δοκιμή τροφοδοτεί έναν κύκλο συνεχούς μάθησης, όπου οι προηγούμενες σεζόν δεν είναι απλώς ιστορία, αλλά ζωντανό σύνολο δεδομένων που διαμορφώνει το μέλλον!
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η Ducati δεν ξεκινά ποτέ από το μηδέν. Πριν καν βγει η μοτοσυκλέτα στην πίστα, έχουν ήδη τρέξει χιλιάδες ψηφιακά τεστ, με τις ενδεδειγμένες λύσεις να έχουν προκριθεί για πραγματική δοκιμή.
Όλα αυτά αναπόφευκτα εγείρουν την ερώτηση, πόσο κινδυνεύουμε τα τεχνολογικά βοηθήματα να “πνίξουν” το πιο πολύτιμο εργαλείο στα MotoGP, την αίσθηση του αναβάτη.
Ο Marc Marquez το ξεκαθαρίζει, "Η τεχνολογία προχωρά και είμαστε τυχεροί που έχουμε τη Lenovo να βοηθά τους μηχανικούς της Ducati. Αυτό είναι το μέλλον. Δεν μπορείς να πολεμήσεις το μέλλον. Αν έχουμε τα εργαλεία, πρέπει να τα χρησιμοποιούμε. Αλλά, είτε μιλάμε για AI είτε για οτιδήποτε άλλο, στο τέλος η τελική απόφαση ανήκει στους ανθρώπους. Αυτό είναι το πιο σημαντικό."
Όμως και ο Pecco Bagnaia δείχνει να έχει την ίδια άποψη, καθώς βλέπει την AI ως ένα πανίσχυρο φίλτρο δεδομένων, αλλά όχι ως αντικαταστάτη της αίσθησης στην πίστα, "Στα ηλεκτρονικά είμαστε πολύ μπροστά με αυτό το νέο σύστημα. Ίσως γίνει πιο εύκολο να ανακαλύπτουμε νέα πράγματα. Αλλά όταν μιλάμε για το τι νιώθουμε πάνω στη μοτοσυκλέτα, το feedback μας είναι πιο σημαντικό. Τα συστήματα AI μπορούν να προσθέσουν μικρές λεπτομέρειες, όχι να αντικαταστήσουν τον αναβάτη."
Η Ducati δεν έφτασε τυχαία εδώ. Από το Remote Garage, στο NTB-01 και τώρα στην Ducati Lenovo Racing Intelligence, έχει χτίσει ένα ψηφιακό οικοσύστημα που μετατρέπει την πληροφορία σε αγωνιστικό όπλο χάρη στη συνεργασία της με τον κύριο χορηγό της, Lenovo.
Τα MotoGP παραμένουν ένα κορυφαίο Πρωτάθλημα ανθρώπων που οδηγούν στο όριο, στηριζόμενοι στην αίσθηση ελαστικών που γλιστρούν, και αποφασίζοντας σε κλάσματα του δευτερολέπτου.
Τα τεχνολογικά συστήματα καλούνται να βελτιώσουν τις επιδόσεις των ανθρώπων-αναβατών προσφέροντας περισσότερη γνώση στο σετάρισμα των μοτοσυκλετών τους, αλλά Marquez και Bagnaia τονίζουν πως σε καμία περίπτωση εκείνα δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τους αγωνιζόμενους στην οδήγηση -τουλάχιστον όχι σήμερα. Το μέλλον κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς μας επιφυλάσσει, όμως δεν θα ήταν καθόλου απίθανο να φτάσουμε κάποια στιγμή και στη δημιουργία αγώνων ρομποτικών μοτοσυκλετών -θυμηθείτε το Yamaha Motobot. Μέχρι τότε, ο άνθρωπος συνεχίζει να κρατάει το τιμόνι, και τα ηλεκτρονικά έχουν απλώς βοηθητικό ρόλο.
