MotoGP 2022, Αυστριακό GP, FP2: O Fabio μόνος απέναντι σε μια στρατιά από Ducati

Τέταρτη θέση για τον αναβάτη της Yamaha, με 7 Ducati στις 8 πρώτες θέσεις!
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/8/2022
Μόνο ένα μικρό γαλατικό χωριό (Fabio Quartararo) αντιστέκεται στις ορδές των στρατιών της Ρώμης (Ducati), καθώς στα στεγνά δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά του Red Bull Ring, η Ducati εδραίωσε ακόμα περισσότερο την κυριαρχία που είχε επιδείξει στα πρώτα δοκιμαστικά, καταλαμβάνοντας τις… 7 από τις 8 πρώτες θέσεις της κατάταξης, με τον Fabio να τερματίζει στην τέταρτη θέση.
 
Πριν ξεκινήσουμε να σας λέμε για τα δεύτερα δοκιμαστικά, και για να πάρουμε μια εικόνα για τη δυσμενή θέση της άλλοτε ανίκητης Honda τη σήμερον ημέρα στο MotoGP, αξίζει να σημειώσετε πως το 2022 ο Marc Marquez συνεχίζει να είναι ο καλύτερα βαθμολογημένος αναβάτης του HRC, παρόλο που έχει ήδη χάσει… έξι αγώνες! Μάλιστα η εικόνα του ΜΜ93 την ώρα που κοίταζε με βλέμμα που περιείχε έως και απελπισία την κατάταξη στο τέλος των FP2 έκανε πολλούς να σκεφτούν πως φθονεί τον αδερφό του για τη μεταγραφή του στη Ducati.
 
Τα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά για το Αυστριακό GP του 2022 ξεκίνησαν με την πίστα εντελώς στεγνή, και μετά από τα πρώτα 15 λεπτά, η πρώτη τριάδα των εφοδιασμένων με slick ελαστικών αναβατών ήταν: Fabio Quartararo, 1.30.285, Alex Rins και Pecco Bagnaia.
Το νέο “εσάκι” στη μεγάλη ευθεία της πίστας μειώνει τις ταχύτητες και προσφέρει μια δικλείδα ασφαλείας ώστε να μην γίνει ανάλογο συμβάν με εκείνο που είχε γίνει το 2020 στην στροφή 3 όταν η μοτοσυκλέτα του Morbidelli είχε φύγει στη στροφή 2 για να ξεκινήσει ως πύραυλος ένα σερί από θεαματικές τούμπες που παραλίγο να τη φέρουν με μεγάλη ταχύτητα πάνω στους Valentino Rossi και Maverick Vinales που έστριβαν στη στροφή 3. Τώρα, με το νέο ες, τα δυνατά φρένα στην είσοδο του δείχνουν να προκαλούν αρκετές εξόδους στο χαλίκι για τους αναβάτες που δεν έχουν υπολογίσει με ακρίβεια το σημείο πέδησης, οι οποίες με την πίστα στεγνή πολλαπλασιάστηκαν στα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά. Μέχρι στιγμής πάντως οι έξοδοι είναι συνήθως με λίγα χιλιόμετρα και με τους αναβάτες να παραμένουν όρθιοι, οπότε το μέτρο δείχνει να δουλεύει προς το συμφέρον της ασφάλειας, αν και σίγουρα κουράζει πολύ περισσότερο τα χέρια των πιλότων.
Δεκαπέντε λεπτά πριν το τέλος των δεύτερων δοκιμαστικών, η πρώτη τριάδα ήταν Quartararo, Rins και Miller, με ταχύτερο γύρο του Fabio το 1.30.285, μόλις 500 εκατοστά του δευτερολέπτου πιο γρήγορο από ότι στα FP1 που έγιναν με την άσφαλτο να έχει ακόμα βρεγμένα σημεία. Θυμίζουμε πως η νέα χάραξη μεταφράζεται σε πιο αργούς χρόνους από ότι με το προηγούμενο setup της πίστας.
 
Δέκα λεπτά πριν τη λήξη των δεύτερων δοκιμαστικών ξεκίνησε να ψιχαλίζει, και οι περισσότεροι πιλότοι που βρισκόταν στα pits έσπευσαν να βγουν ξανά στην πίστα με slick, για να προλάβουν να βελτιώσουν τους χρόνους τους, αφού η πρόβλεψη του καιρού για το Σάββατο δείχνει βροχή.
 
Έξι λεπτά πριν το τέλος ο Miguel Oliveira έπεσε στην στροφή 9, γλιστρώντας για πολλά μέτρα στην άσφαλτο, όμως ευτυχώς γλίτωσε χωρίς τραυματισμό.
Οι αναβάτες έχουν πλέον αρχίσει να μαθαίνουν τη νέα χάραξη, με τον Jorge Martin να σημειώνει τον πρώτο γύρο κάτω του 1.30, ρεκόρ νέας χάραξης, για να τον περάσει αμέσως μετά ο Johann Zarco.
 
Τέσσερα λεπτά πριν το τέλος του FP2 και έχουμε... 5 μοτοσυκλέτες της Ducati στις πρώτες 6 θέσεις, με τα δύο Aprilia στις θέσεις 6 και 7. Επτά ιταλικές μοτοσυκλέτες στις πρώτες οκτώ θέσεις!
 
Τρία λεπτά πριν το τέλος πέφτει ο Raul Fernandez της ΚΤΜ, ευτυχώς χωρίς να τραυματιστεί.
Κι ένα λεπτό πριν το τέλος, ο Quartararo ανεβαίνει τέταρτος (ρίχνοντας και στον μεγάλο αντίπαλο του για φέτος, Pecco Bagnaia), ο μοναδικός αναβάτης ιαπωνικής μοτοσυκλέτας στις πρώτες 9 θέσεις, με παρέα 8 Ducati και 1 Aprilia, αυτό του Maverick Vinales, που συνεχίζει τις εξαιρετικές του εμφανίσεις, αντίθετα με τον Aleix Espargaro που μάλλον δυσκολεύεται στην αυστριακή πίστα -μην ξεχνάμε πως είναι και τραυματισμένος, με κάταγμα στο πόδι.
 
Πρώτος στο τέλος των δεύτερων ελεύθερων δοκιμαστικών καταλήγει ο Johann Zarco με 1.29.837, δεύτερος ο Jack Miller, και τρίτος ο Jorge Martin.
 
Αποτελέσματα FP2
1 5 Johann ZARCO FRA Prima Pramac Racing DUCATI 1'29.837 
2 43 Jack MILLER AUS Ducati Lenovo Team DUCATI 1'29.861 
3 89 Jorge MARTIN SPA Prima Pramac Racing DUCATI 1'29.866 
4 20 Fabio QUARTARARO FRA Monster Energy Yamaha MotoGP YAMAHA 1'29.877 
5 63 Francesco BAGNAIA ITA Ducati Lenovo Team DUCATI 1'29.997 
6 10 Luca MARINI ITA Mooney VR46 Racing Team DUCATI 1'30.030 
7 72 Marco BEZZECCHI ITA Mooney VR46 Racing Team DUCATI 1'30.066 
8 23 Enea BASTIANINI ITA Gresini Racing MotoGP DUCATI 1'30.066 
9 12 Maverick VIÑALES SPA Aprilia Racing APRILIA 1'30.113 
10 33 Brad BINDER RSA Red Bull KTM Factory Racing KTM 1'30.128 
11 41 Aleix ESPARGARO SPA Aprilia Racing APRILIA 1'30.147 
12 30 Takaaki NAKAGAMI JPN LCR Honda IDEMITSU HONDA 1'30.311 
13 42 Alex RINS SPA Team SUZUKI ECSTAR SUZUKI 1'30.321 
14 44 Pol ESPARGARO SPA Repsol Honda Team HONDA 1'30.364 
15 36 Joan MIR SPA Team SUZUKI ECSTAR SUZUKI 1'30.455 
16 73 Alex MARQUEZ SPA LCR Honda CASTROL HONDA 1'30.509 
17 21 Franco MORBIDELLI ITA Monster Energy Yamaha MotoGP YAMAHA 1'30.617 
18 4 Andrea DOVIZIOSO ITA WithU Yamaha RNF MotoGP Tea YAMAHA 1'30.639 
19 49 Fabio DI GIANNANTONIO ITA Gresini Racing MotoGP DUCATI 1'30.700 
20 32 Lorenzo SAVADORI ITA Aprilia Racing APRILIA 1'30.874 
21 6 Stefan BRADL GER Repsol Honda Team HONDA 1'31.182 
22 88 Miguel OLIVEIRA POR Red Bull KTM Factory Racing KTM 1'31.315 
23 87 Remy GARDNER AUS Tech3 KTM Factory Racing KTM 1'31.324 
24 40 Darryn BINDER RSA WithU Yamaha RNF MotoGP Tea YAMAHA 1'31.575 
25 25 Raul FERNANDEZ SPA Tech3 KTM Factory Racing KTM 1'31.978 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.