MotoGP 2022, GP Ταϊλάνδης, FP1 - Marc Marquez, πρώτος και στο στεγνό!

Πλουραλισμός κατασκευαστών στις πρώτες θέσεις
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/9/2022

O Marc Marquez συνεχίζει το δυνατό comeback και στο GP της Ταϊλάνδης, καθώς παρά μια ανώδυνη πτώση που είχε, χωρίς να φταίει, σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά της Ταϊλάνδης, και μάλιστα στο στεγνό!

Καθώς τα χαράματα είχε πιάσει βροχή, ένα τμήμα της εξόδου διαφυγής στην τρίτη στροφή της πίστας Chang που είχε βαφτεί την προηγούμενη ημέρα δεν είχε προλάβει να στεγνώσει, και εκεί ακριβώς ήταν που βρέθηκε ο Marc Marquez, καθώς είχε χάσει τη γραμμή του, με αποτέλεσμα να γλιστρήσει και να πέσει σχεδόν σταματημένος. Όχι μόνο δεν χτύπησε, αλλά ούτε και πτοήθηκε, όπως δείχνει και ο ταχύτερος χρόνος που σημείωσε λίγο πριν το τέλος των FP1.

Έχουμε και λέμε: pole position στη βρεγμένη πίστα του Motegi; “Τον ευνόησε η βροχή.” Τέταρτη θέση στον στεγνό αγώνα της Ιαπωνίας; “Δεν έχει τίποτα  να χάσει.” Πρώτη θέση στα στεγνά FP1 της Ταϊλάνδης; “…”

Καλό είναι να είμαστε αντικειμενικοί. Ακόμα και μετά απ’ όλες τις εγχειρήσεις και τις περιπέτειες με την υγεία του, ακόμα και μετά από τέτοια αποχή από το σπορ, ακόμα και με την είσοδο πολλών νεότερων από εκείνον αναβατών, ο Ισπανός δείχνει να είναι πάντα ανταγωνιστικός με τα κορυφαία ονόματα του MotoGP. Αν συνεχίσει να πορεύεται με ωριμότητα -όση τέλος πάντων χωρά στο στιλ και στη νοοτροπία του Πρωταθλητή που διαθέτει όσο κανείς άλλος- θα πρέπει να συνηθίσουμε να τον βλέπουμε να παλεύει ξανά για τις πρώτες θέσεις, ακόμα και με αυτή τη μοτοσυκλέτα της Honda που οδηγεί, τη χειρότερη του grid.

Αρκετά όμως με τον Marc, καθώς ναι μεν προσθέτει αλατοπίπερο στο φαγητό του MotoGP, κάνοντας το σαφώς πιο ενδιαφέρον, θεαματικό και απρόβλεπτο, όμως βαθμολογικά για το 2022 ο αναβάτης του HRC είναι αδιάφορος -μπορώντας άνετα πάντως να επηρεάσει την εξέλιξη του τίτλου, όπως είδαμε στο Aragon.

Όσον αφορά στα υπόλοιπα γεγονότα των FP1 της Ταϊλάνδης, πρώτα απ’ όλα εντύπωση μας έκανε ο πλουραλισμός των κατασκευαστών στις πρώτες θέσεις, καθώς στα τελευταία GP έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε τη Ducati να κάνει lockout στις πρώτες 5-6 θέσεις.

Όχι όμως εδώ, ίσως στα δεύτερα δοκιμαστικά. Στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά πάντως, μια ανάσα πίσω από τον πρώτο Marquez βρέθηκε ο Fabio Quartararo με τη Yamaha, ενώ πρώτο Ducati ήταν αυτό του Jack Miller στην 3η θέση. Τέταρτος ήταν ο… Luca Marini με Ducati και πέμπτος ο Alex Rins με τη Suzuki.

Πού ήταν ο Pecco; Μόλις 6ος ταχύτερος, και μάλιστα με την τελευταία του προσπάθεια μετά την πτώση της καρό σημαίας.

Ο Bastianini βρέθηκε ένατος, ενώ ο Aleix Espargaro ήταν… 16ος!

Από τα outsider ονόματα εξαιρετική κρίνεται η 8η θέση του Franco Morbidelli, πολύ καλή η 11η του Cal Crutchlow, ενώ ο Danilo Petrucci μπορεί να βρέθηκε 2,1 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο χρόνο, όμως πέρασε τους Darryn Binder και Tetsuta Nagashima.

Τώρα αναμένουμε να δούμε αν τα δοκιμαστικά θα συνεχίσουν σε στεγνό οδόστρωμα, ή αν θα έχουμε βρεγμένα FP2, κάτι που θα δυσκολέψει πολύ τις προσπάθειες όσων δεν κατάφεραν να σημειώσουν καλό χρόνο στα στεγνά FP1.

Ακολουθεί το TOP-10 των FP1 της Ταϊλάνδης. Για τα αναλυτικά αποτελέσματα, δείτε εδώ.

1. Marc Marquez (Repsol Honda Team) – 1:30.523

2. Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP™) + 0.032

3. Jack Miller (Ducati Lenovo Team) + 0.065

4. Luca Marini (Mooney VR46 Racing Team) + 0.098

5. Alex Rins (Team Suzuki Ecstar) + 0.118

6. Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) + 0.223

7. Miguel Oliveira (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.233

8. Franco Morbidelli (Monster Energy Yamaha MotoGP™) + 0.242

9. Enea Bastianini (Gresini Racing MotoGP™) + 0.267

10. Jorge Martin (Prima Pramac Racing) + 0.319

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.