MotoGP 2022, Misano, FP2: Τέσσερα Ducati στις 4 πρώτες θέσεις

Bastianini ταχύτερος, πέμπτος ο Quartararo
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/9/2022
Στα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά του Misano, είχαμε απόλυτη κυριαρχία των μοτοσυκλετών της Ducati, που θύμισε τα δοκιμαστικά του προηγούμενου GP, στην Αυστρία. Ταχύτερος όλων αναδείχθηκε ο Enea Bastianini, με τον πρωτοπόρο στη βαθμολογία Fabio Quartararo στην 5η θέση.
 
Στην αρχή των FP2 ο Fabio βρέθηκε όπως και στο τέλος των FP1 στην κορυφή των χρόνων με 1.32.264, και όλοι πιστέψαμε πως θα είχαμε μια επανάληψη των πρώτων δοκιμαστικών. Αμ δε.
 
Οι καιρικές συνθήκες ήταν και πάλι ηλιόλουστες, με αρκετή ζέστη. Πρώτος στον χορό των πτώσεων ήταν ο Johann Zarco, με ένα lowside στην 1 από μπροστινό, δίχως ευτυχώς να τραυματιστεί.
Τριάντα λεπτά πριν το τέλος των FP2, πίσω από τον Quartararo βρισκόταν ο Pecco Bagnaia, τρίτος ήταν ο Jack Miller, τέταρτος ο Michele Pirro και πέμπτος ο Aleix Espargaro.
 
Και εκεί ο Pecco έβαζε τα δυνατά του για να αντισταθμίσει την ποινή των τριών θέσεων στη σχάρα εκκίνησης, ποινή που δέχθηκε στα FP1 για αργή οδήγηση στην αγωνιστική γραμμή, μάλλον το παράκανε λιγάκι, και είχε μια ανώδυνη πτώση 33 λεπτά πριν το τέλος του session στην 13.
 
Λίγο αργότερα, ο Aleix Espargaro πέρασε μπροστά από τον Quartararo, με 1.32.177, ενώ εικοσιπέντε λεπτά πριν το τέλος ο Maverick Vinales σημείωσε τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο, χαρίζοντας στην Aprilia το 1-2 στην κορυφή των χρόνων.
 
Τρίτος αναβάτης που έπεσε στο δεύτερο αυτό session ήταν ο Alex Rins της Suzuki, και αυτός από μπροστινό στην 15, όπου είχαμε κι ένα μικρό επεισόδιο όταν οι κριτές εμπόδισαν τον Ισπανό να κόψει δρόμο για να πάει στα pits κι εκείνος τους έβαλε τις φωνές. Πρόσεχε Alex, γιατί οι ποινές και οι κίτρινες κάρτες καραδοκούν.
 
Είκοσι λεπτά πριν το τέλος, ο Vinales περνά πρώτος με 1.32.111, ενώ δέκα λεπτά αργότερα, ο Fabio παίρνει ξανά την πρωτιά με 1.31.878.
Πέντε λεπτά περίπου πριν το τέλος, όλοι οι αγωνιζόμενοι έχουν μπει στην πίστα για να ρίξουν τους χρόνους, και εκεί, πέρα από μια επίσης ανώδυνη πτώση του Miguel Oliveira, γίνεται η μεγάλη ανατροπή.
 
Οι αναβάτες της Ducati γράφουν ο ένας μετά τον άλλον ταχύτερους χρόνους, και στο τέλος των FP2 έχουμε πρώτο τον Enea Bastianini, δεύτερο τον Pecco Bagnaia (πέμπτο δηλαδή με την ποινή), τρίτο τον Jack Miller, και τέταρτο τον Johann Zarco, με το Borgo Panigale να “κλειδώνει” τις πρώτες 4 θέσεις, αφήνοντας πέμπτο τον Fabio Quartararo.
 
Καλά ήταν τα νέα για τον rookie Kazuki Watanabe που αντικαθιστά τον Joan Mir, με τον Ιάπωνα να κατεβάζει τον χρόνο του, από το 1.37.2940 στο 1.36.0190 –χρησιμοποιώντας και για πρώτη φορά το Ride Height Device της Suzuki. Ο χρόνος αυτός είναι μέσα στο όριο, και παρόλο που είναι ο τελευταίος αναβάτης, 4,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο, τουλάχιστον δεν έχει αποκλειστεί λόγω χρόνου όπως στα FP1.
 
Ακολουθεί το TOP-10 των FP2
 
ΘΕΣΗΑΝΑΒΑΤΗΣΧΡΟΝΟΣΔΙΑΦΟΡΑ
1Enea BASTIANINI1'31.517 
2Francesco BAGNAIA1'31.6310.114
3Jack MILLER1'31.7020.185
4Johann ZARCO1'31.8370.320
5Fabio QUARTARARO1'31.8430.326
6Maverick VIÑALES1'31.8820.365
7Aleix ESPARGARO1'31.9290.412
8Jorge MARTIN1'32.1660.649
9Marco BEZZECCHI1'32.1910.674
10Franco MORBIDELLI1'32.2420.725

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες