MotoGP 2022, Red Bull Ring - Νίκη Bagnaia, τις εντυπώσεις όμως κέρδισε ξανά ο Quartararo

Απίστευτη ωριμότητα και απαράμιλλη συνέπεια από τον Γάλλο αναβάτη της Yamaha
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

21/8/2022
Μπορεί στα δοκιμαστικά η Ducati να έδειχνε ανίκητη, με τέσσερις μοτοσυκλέτες της να παίρνουν τις πρώτες θέσεις της σχάρας εκκίνησης, όμως στον αγώνα είδαμε μια ακόμα εκπληκτική εμφάνιση του Fabio Quartararo της Yamaha, που παρά τη διαφορά ιπποδύναμης της μοτοσυκλέτας του από τα ιταλικά τέρατα σε μια γρήγορη πίστα, οδήγησε με μοναδική ωριμότητα και σταθερότητα, κάνοντας και μια υποδειγματική προσπέραση στον Jack Miller, για να τερματίσει δεύτερος μισό δευτερόλεπτο πίσω από τον Pecco Bagnaia, και να αυξήσει τη διαφορά του από τον αμέσως επόμενο αναβάτη της γενικής βαθμολογίας, Aleix Espargaro. 
 
Ο αγώνας ξεκινά με συννεφιασμένο καιρό αλλά στεγνή πίστα, και με τέσσερις αναβάτες της Ducati στην πρώτη σειρά της σχάρας εκκίνησης, και συγκεκριμένα τους Bastianini, Bagnaia, Miller και Martin, με τον περυσινό Πρωταθλητή και ηγέτη της βαθμολογίας του 2023, Fabio Quartararo στην πέμπτη θέση.
 
Με μια άψογη εκκίνηση, ο Bagnaia περνά πρώτος στην πρώτη στροφή, με τον Bastianini δεύτερο και τρίτο τον Miller.
 
Δεν προλαβαίνουμε να κλείσουμε τον πρώτο γύρο και ο Joan Mir έχει μία ακόμα πτώση, στην στροφή 4, συνεχίζοντας έτσι με τον ίδιο τρόπο την κάκιστη τελευταία χρονιά του με τη Suzuki.
Λίγο πριν τελειώσει ο πρώτος γύρος, ο Maverick Vinales καταφέρει να περάσει τον Quartararo, για να βρεθεί στην 5η θέση, προσπαθώντας να κλείσει τη διαφορά που έχουν κάνει ήδη τα τέσσερα Ducati (Bagnaia, Bastianini, Miller και Martin).
 
Παρά το κάταγμα στη φτέρνα του, ο Aleix Esparagaro κάνει μια καλή εμφάνιση στην αρχή του αυστριακού GP (παρόλο που δεν κατάφερε να ενεργοποιήσει το holeshot device στην εκκίνηση), και βρίσκεται έβδομος, μια θέση πριν τον Johann Zarco με τον τελευταίο να σημειώνει νέο ρεκόρ γύρου στην πίστα με τη νέα χάραξη.
 
Εικοσιπέντε γύρους πριν το τέλος του αγώνα, και η μάχη ανάβει μεταξύ Bastianini και Martin, δυο αναβάτες που αγωνίζονται να κερδίσουν μια θέση στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati για το 2023, και έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς.
 
Έναν γύρο αργότερα και ο Aleix Espargaro σημειώνει με τη σειρά του ταχύτερο γύρο, ενώ την ίδια στιγμή ο Vinales χάνει τη γραμμή του, για να βρεθεί από πέμπτος, όγδοος -ενώ δέχεται και προειδοποίηση για οδήγηση εκτός ορίων της πίστας.
Είκοσι τρεις γύρους πριν το τέλος, ο Bastianini αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με το πίσω ελαστικό του που χάνει αέρα, και ξεκινά να χάνει τις γραμμές του, για να κάνει έξοδο και να εγκαταλείψει απογοητευμένος τον αγώνα, ενώ την ίδια στιγμή έχουμε πτώση από τον Remy Gradner της Tech 3 KTM.
 
Εικοσιδύο γύρους από το τέλος και η μάχη τώρα έχει ανάψει για την πρώτη θέση, μεταξύ των δυο ομόσταυλων της εργοστασιακής Ducati, με συνεχείς εναλλαγές, τρίτος είναι ο Martin, τέταρτος ο Quartararo και πέμπτος ο Aleix Espargaro.
 
Πολύ καλή εμφάνιση από τον Luca Marini που βρίσκεται 7ος, πίσω από τον Vinales και μπροστά από τον Zarco, ενώ ο Alex Rins είναι 9ος και ο Brad Binder κλείνει την πρώτη δεκάδα.
 
Είκοσι γύρους πριν το τέλος, και ο Bagnaia συνεχίζει να προηγείται, με τον Miller ακριβώς πίσω του, τον Martin λίγο πιο πίσω (0,6 sec), και ακόμα πιο πίσω (1,3 sec) τον Quartararo.
Δεκαεννέα γύρους πριν το τέλος και ο Takaaki Nakagami πέφτει και εγκαταλείπει τον αγώνα, με το μέλλον του στη Honda να κρίνεται εξαιρετικά αβέβαιο για το 2023.
 
Ο Baganaia αρχίζει να χτίζει μια μικρή διαφορά από τον Miller, που 16 γύρους πριν το τέλος του αγώνα έχει φτάσει τα 0,6 sec, ενώ τον Αυστραλό έχει φτάσει ο Martin και ετοιμάζεται για μάχη.
 
Δεκαπέντε γύρους πριν την καρό σημαία πέφτει ο Darren Binder, ενώ ο Luca Marini καταφέρνει να περάσει τον Vinales για να βρεθεί εκείνος 6ος.
Ο Fabio μειώνει τη διαφορά που τον χωρίζει από τον Martin, αν και έχει δεχτεί προειδοποίηση για τα όρια της πίστας, και πρέπει να προσέχει τις γραμμές του. Θα καταφέρει να πιάσει τα τρία Ducati που βρίσκονται μπροστά του; Κι αν τα πιάσει, έχει την ιπποδύναμη για να καταφέρει να βρεθεί μπροστά τους;
 
Ο λόγος που ο αναβάτης της Yamaha καταφέρνει να πλησιάσει τα Ducati είναι πως διατηρεί μεν τον ίδιο ρυθμό, όμως οι αναβάτες του Borgo Panigale έχουν κόψει ελαφρώς ρυθμό σε σχέση με την αρχή του αγώνα.
 
Δώδεκα γύρους πριν το τέλος ο Martin κάνει λάθος στο νέο εσάκι, βγαίνει εκτός πίστας, προσφέροντας την τέλεια ευκαιρία στον Quartararo να περάσει τρίτος!
Εννέα γύρους πριν το τέλος, οι ελπίδες για μια ακόμα δυνατή εμφάνιση από τον Maverick μάλλον εξανεμίζονται, καθώς τον περνά και ο Brad Binder, με τον Ισπανό να έχει πέσει στην 10η θέση, αντίθετα με τον ομόσταυλο του, Aleix Espargaro που βρίσκεται πέμπτος.
 
Τα σύννεφα πυκνώνουν και οι ομάδες ετοιμάζουν τις μοτοσυκλέτες με τα βρόχινα ελαστικά στα pits, για παν ενδεχόμενο.
 
Ο Luca Marini συνεχίζει να ανεβαίνει, για να περάσει τον Aleix 8 γύρους πριν το τέλος του GP, και να βρεθεί 5ος.
 
Μπροστά ο Bagnaia έχει φύγει 1 δευτερόλεπτο μπροστά από τον Miller, που πλέον πιέζεται από τον Quartararo.
Τέσσερις γύρους πριν το  τέλος, ο Quartararo περνά τον Miller στο νέο εσάκι με μια... διαστημική προσπέραση, ενώ τον Αυστραλό έχει πιάσει και ο Martin ο οποίος παίρνει προειδοποίηση για υπέρβαση των ορίων της πίστας. Την ίδια στιγμή πέφτει ο Franco Morbidelli της Yamaha, συνεχίζοντας τις απογοηευτικές εμφανίσεις του για το 2023.
 
Τρεις γύρους πριν το τέλος, ο Bagnaia έχει χτίσει διαφορά 1,7 sec από τον δεύτερο Quartararo, ενώ ένα γύρο αργότερα η διαφορά έχει πέσει στο... 1 δευτερόλεπτο. Κόβει ρυθμό ο Ιταλός ελέγχοντας τον αγώνα, ή έχει πρόβλημα με τα ελαστικά του. Και η πτώση της διαφοράς συνεχίζεται, με τον Quartararo να μειώνει κι άλλο τη διαφορά στο 0,8 δευτερόλεπτο.
Τον τελευταίο γύρο, ο Jorge Martin το παρακάνει προσπαθώντας να προσπεράσει τον Miller...
και πέφτει στην πρώτη στροφή της πίστας, δείχνοντας πως ακόμα δεν έχει καταφέρει να βρει τη σταθερότητα που θα τον έκανε υποψήφιο για μια θέση στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati.
Η καρό σημαία βρίσκει νικητή τον Pecco Bagnaia, με τον φοβερό Quartararo δεύτερο, 0,5 sec πιο πίσω, και τρίτο τον Jack Miller που δεν είχε απάντηση ούτε για τον ομόσταυλο του, ούτε για τον Γάλλο αναβάτη της Yamaha.
Ο Quartararo δείχνει ξανά πως είναι ο πιο ώριμος αναβάτης στο MotoGP, με τη δεύτερη θέση να είνα ισάξια με νίκη για εκείνον στο αυστριακό GP, όπου υπέφερε λόγω της διαφοράς ταχύτητας απέναντι στα Ducati. Σίγουρα ικανοποιημένος πρέπει να είναι και ο Bagnaia, που μείωσε τη διαφορά του από τον Γάλλο στους 44 βαθμούς, ενώ ο δεύτερος της γενικής κατάταξης Aleix Espargaro είδε τη διαφορά που τον χωρίζει από τον αναβάτη της Yamaha να αυξάνεται ελαφρώς, στους 32 βαθμούς. Και με 7 GP ακόμα για το τέλος της σεζόν, όλα είναι ακόμα ανοιχτά.
Τέταρτος τερμάτισε ο Luca Marini, σε μια απίθανη εμφάνιση, που επιβεβαιώνει όσους πιστεύουν πως είναι ένας από τα κορυφαία νέα ταλέντα του Πρωταθλήματος και η πρώτη πεντάδα έκλεισε με τον Johann Zarco.
 
Έκτος ήταν ο Aleix Espargaro, έβδομος ο Brad Binder (το καλύτερα τοποθετημένο KTM), όγδοος ο Alex Rins, ένατος ο Marco Bezzecchi, και δέκατος ο Jorge Martin, που κατάφερε να τερματίσει στους βαθμούς παρά την πτώση του στον τελευταίο γύρο.
 
Για τη Honda το αυστριακό GP ήταν ένας ακόμα αγώνας που θα ήθελε να ξεχάσει, με τον Alex Marquez να τερματίζει 14ος, με τον Pol Espargaro 16ο, και τον Stefan Bradl 17ο.

 

ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΑΓΩΝΑ

ΘΕΣΗΑΝΑΒΑΤΗΣΕΤΑΙΡΕΙΑΔΙΑΦΟΡΑ
1Francesco BAGNAIADUCATI 
2Fabio QUARTARAROYAMAHA0.492
3Jack MILLERDUCATI2.163
4Luca MARINIDUCATI8.348
5Johann ZARCODUCATI8.821
6Aleix ESPARGAROAPRILIA11.287
7Brad BINDERKTM11.642
8Alex RINSSUZUKI11.780
9Marco BEZZECCHIDUCATI16.987
10Jorge MARTINDUCATI17.144
11Fabio DI GIANNANTONIODUCATI17.471
12Miguel OLIVEIRAKTM18.035
13Maverick VIÑALESAPRILIA20.012
14Alex MARQUEZHONDA26.880
15Andrea DOVIZIOSOYAMAHA29.744

ΓΕΝΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟ GP

ΘΕΣΗΑΝΑΒΑΤΗΣΒΑΘΜΟΙ
1QUARTARARO Fabio200
2ESPARGARO Aleix168
3BAGNAIA Francesco156
4ZARCO Johann125
5MILLER Jack123
6BASTIANINI Enea118
7BINDER Brad107
8RINS Alex92
9MARTIN Jorge87
10OLIVEIRA Miguel85
11VIÑALES Maverick85
12MIR Joan77
13MARINI Luca69
14BEZZECCHI Marco68
15MARQUEZ Marc60

 

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες