MotoGP 2023, Motegi, Ιαπωνία, PR - Ο Binder έσπασε το ρεκόρ του Jorge Lorenzo που κρατούσε από το 2015!

Ούτε μία ιαπωνική μοτοσυκλέτα στο TOP-10 μέσα στην Ιαπωνία...
Ο Brad Binder σημειώνει νέο ρεκόρ πίστας στο Motegi
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/9/2023

Στις θέσεις 2, 4 και 5 βρέθηκαν στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά της Ιαπωνίας οι τρεις πρώτοι της γενικής, όλοι τους πίσω από τον Binder της ΚΤΜ που έσπασε το πλέον μακροβιότερο ρεκόρ του MotoGP, που κρατούσε από το 2015! Δεύτερος ταχύτερος ήταν ο Πρωταθλητής του 2022, Bagnaia, με τους έτερους Ducatisti που παλεύουν για τον τίτλο του 23 να ακολουθούν πίσω από τον Aleix Espargaro της Aprilia.

Όπως και στα Free Practice, έτσι και στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά στην ιαπωνική πίστα, ο Jorge Martin δείχνει ιδιαίτερα φορμαρισμένος, σημειώνοντας με το καλημέρα τον ταχύτερο χρόνο, με 1:44.724. Δεύτερος αρχικά είναι ο Binder και τρίτος ο... Di Giannantonio. Πέμπτος είναι ο Quartararo, δέκατος ο Marc Marquez και μόλις 14ος ο Pecco, όμως όλοι ξέρουμε πως ο Bagnaia είναι slow starter.

Απώντες είναι ο Luca Marini, με σπασμένη κλείδα και ο Alex Marquez με σπασμένα πλευρά.

Μια μικρή πτώση έχει ο Raul Fernandez 38 λεπτά πριν το τέλος την ώρα που πιέζει, χωρίς όμως να χτυπήσει, ενώ στην πρώτη του επαφή με MotoGP μοτοσυκλέτα, ο Alex Rins δεν δείχνει να μπορεί να ανεβάσει ρυθμό, και είναι τελευταίος, 2,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Martin, πίσω ακόμα και από τους δοκιμαστές Pirro και Crutchlow.

Τριάντα λεπτά πριν το τέλος, και ο Miguel Oliveira έχει φορέσει μαλακό ελαστικό και δείχνει να έχει βρει κάτι, για να ανέβει αρχικά δεύτερος, και αμέσως μετά πρώτος, με χρόνο 1:44.498. Δεύτερος είναι ο Quartararo, τρίτος ο Martin.

Πτώση έχουμε και από τον Jack Miller 24 λεπτά πριν το τέλος, με low-side, χωρίς ο Αυστραλός να χτυπήσει, ενώ έξοδο στην αμμοπαγίδα έχει ο Zarco, καταφέρνοντας όμως να παραμείνει όρθιος.

Απομένουν είκοσι λεπτά πριν το τέλος και όλοι οι αναβάτες έχουν μπει στα pits για να πάρουν μια ανάσα και για να αλλάξουν ελαστικά.

Αναρωτιόμαστε αν Marc Marquez και Pecco Bagnaia καταφέρουν να παραμείνουν στην πρώτη δεκάδα για τα πρώτα χρονομετρημένα, καθώς για την ώρα ο πρώτος βρίσκεται στη 10η θέση και ο δεύτερος στην 11η. Και ξαφνικά... ο Marc Marquez καταφέρνει να κατεβάσει χρόνο, για να ανέβει τρίτος στη γενική, 0.076 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο Oliveira.

Οι αναβάτες επιστρέφουν στην πίστα, και οι χρόνοι ξεκινούν να πέφτουν. Πρώτος περνά ο Aleix Espargaro, με 1:44.387, με χρόνο που δεν θα παραμείνει αλώβητος για πολύ όμως.

Και όντως, λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, πρώτος περνά ο Binder με 1:44.255, ενώ στην προσπάθεια του να πιέσει ο Quartararo έχει μια άσχημη πτώση με πολλά, δείχνοντας να έχει χτυπήσει λίγο στο πόδι, κουτσαίνοντας ελαφρώς.

Εντωμεταξύ ο Martin έχει περάσει στη δεύτερη θέση, αφήνοντας 3ο τον Aleix. Σημειώστε πως τώρα που οι αναβάτες πιέζουν με φρέσκα μαλακά ελαστικά -όσοι τα έχουν αλλάξει- η διαφορά του τελευταίου Rins από τον πρώτο έχει ανέβει στα 2,981 δευτερόλεπτα...

Δέκα λεπτά πριν το τέλος, οι τρεις επικρατέστεροι διεκδικητές του τίτλου βρίσκονται στην 12η θέση (Bagnaia), 7η θέση (Bezzecchi) και 3η θέση (Martin).

Το πρώτο 1:43 σημειώνει 8 λεπτά πριν το τέλος ο... Fabio Di Giannantonio, με 1:43.947, αναβάτης που έχει σοβαρό λόγο να ανησυχεί για τη θέση του στην Gresini το 2024, ειδικά με τις πληροφορίες που θέλουν τον Marc Marquez να μεταπηδά από τη Honda στη Ducati.

Έξι λεπτά πριν το τέλος, και όπως συνηθίζεται η επίθεση όλων φτάνει στο κρεσέντο της, με τους αγωνιζόμενους να προσπαθούν με φρέσκα ελαστικά να βρεθούν πάση θυσία στην πρώτη δεκάδα και τα Q2, έχοντας κλειδώσει όλοι σε time attack mode.

Και αυτό που φοβούνται όλοι γίνεται πράξη, με τις κίτρινες σημαίες να έχουν βγει λόγω δεύτερης πτώσης του Raul Fernandez στη 10, και μένει να δούμε αν κάποιοι άτυχοι αναβάτες δουν τους γύρους τους να ακυρώνονται.

Δυόμισι λεπτά πριν το τέλος και ο Brad Binder γυρίζει σε καταιγιστικό ρυθμό, καταφέρνοντας να σπάσει το ρεκόρ πίστας που κρατούσε απτό το 2015 ο Jorge Lorenzo με 1:43.790! Νέο ρεκόρ λοιπόν, με 1:43.489, και έχουμε ακόμα καιρό για να σπάσει και αυτό.

Ο Pecco Bagnaia δείχνει έτοιμος να γίνει εκείνος ο νέος κάτοχος του ρεκόρ, θα το χάσει όμως στο τελευταίο τμήμα της πίστας, για να βρεθεί δεύτερος πίσω από τον Binder.

Πτώση έχουμε για τον Marc Marquez, ο οποίος βρίσκεται μόλις 14ος, και δεν θα προλάβει να πάρει τη δεύτερη μοτοσυκλέτα του για να προσπαθήσει για κάτι καλύτερο.

Είναι δύσκολο να δούμε τον Rins να συνεχίζει, καθώς στο τέλος των δοκιμαστικών της Παρασκευής βρίσκεται τελευταίος, 3.747 δευτερόλεπτα πίσω από τον Binder.

Οι χρόνοι των PR έχουν ως εξής:

1. Brad Binder, KTM

2. Pecco Bagnaia, Ducati

3. Aleix Espargaro, Aprilia

4. Jorge Martin, Ducati

5. Marco Bezzecchi, Ducati

6. Fabio di Giannantonio, Ducati

7. Johann Zarco, Ducati

8. Maverick Vinales, Aprilia

9. Pol Espargaro, GASGAS

10. Jack Miller, KTM

11. Miguel Oliveira, Aprilia

12. Joan Mir, Honda

13. Fabio Quartararo, Yamaha

14. Marc Marquez, Honda

15. Franco Morbidelli, Yamaha

16. Cal Crutchlow, Yamaha

17. Raul Fernandez, Aprilia

18. Takaaki Nakagami, Honda

19. Augusto Fernandez, GASGAS

20. Michele Pirro, Ducati

21. Alex Rins, Honda

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες