MotoGP 2023, Mugello - O Bagnaia pole και ρεκόρ, δεύτερος ο Marc Marquez

Από την 15η θέση της σχάρας θα ξεκινήσει τους αγώνες ο Fabio Quartararo
Mugello Q2
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

10/6/2023

Ο Francesco Bagnaia πήρε την pole position στο home GP του στο Mugello, σημειώνοντας ταυτόχρονα και νέο ρεκόρ πίστας με 1:44.855. Πίσω του, με τη γνωστή τακτική… “τρέιλερ”, ο Marc Marquez κατετάγη δεύτερος, με τον Alex Marquez να συμπληρώνει την πρώτη τριάδα. Αυτό δηλαδή, πριν ο Alex χάσει τρεις θέσεις λόγω ποινής από το Le Mans, για να ανέβει έτσι ο Jack Miller τρίτος.

Τα σύννεφα είχαν πυκνώσει πάνω από τον ουρανό του Mugello, ευτυχώς όμως η βροχή έμεινε -για την ώρα- μακριά από την ιταλική πίστα.

Τα Q2 ήταν θα λέγαμε ελαφρώς… υποτονικά σε μάχες, αν και στην έξοδο του από τα pits στα μισά του session, ο Marc Marquez μπήκε απρόσεκτα στη γραμμή του επερχόμενου Bagnaia, με τον Ιταλό να γίνεται έξαλλος μαζί του. Στη συνέχεια, ο Marc βρέθηκε στην ουρά του Πρωταθλητή του 2022, με αποτέλεσμα να γράψει μεν ο Pecco ταχύτερο χρόνο, αλλά κοντά στον βασιλικό… ποτίστηκε και ο αναβάτης της Repsol Honda, που βρέθηκε δεύτερος στη σχάρα εκκίνησης δίνοντας και… thumbs up στον αναβάτη της Ducati μετά τον τερματισμό. Οι φήμες λένε πως ο Marquez δοκιμάζει και το παλαιότερο πλαίσιο της Honda το Σάββατο, δίπλα σε εκείνο της Kalex, καθώς για την ώρα δεν φαίνεται να υπάρχει καθαρός νικητής μεταξύ των δύο.

Ο Bastianini φάνηκε να πιέζεται στην επιστροφή του, έχοντας μια πτώση στα Q2, για να τρέξει στα pits να πάρει τη δεύτερη μοτοσυκλέτα του. Τελικά θα τερμάτιζε 12ος, ένα καλό αποτέλεσμα αν αναλογιστούμε πως ακόμα αναρρώνει.

Τέταρτος στη σχάρα εκκίνησης είναι ο Jorge Martin, πέμπτος ο Marco Bezzechi και έκτος ο Alex Marquez.

Μια πτώση στέρησε στον Brad Binder τη δυνατότητα να κάνει κάτι καλύτερο από μια 10η θέση, ενώ οι αναβάτες της Yamaha δεν πέρασαν καν στα Q2, και θα εκκινήσουν από τις θέσεις 14 (Morbidelli) και 15 (Quartararo).

Παρά τον μεγάλο πόνο που νιώθει στον δεξιό του αστράγαλο ο Aleix Espargaro, κατάφερε να φέρει τη μοτοσυκλέτα του στην 7η θέση της σχάρας εκκίνησης, ενώ ο Vinales είναι μόλις 13ος.

Ακολουθεί η πρώτη δεκάδα της σχάρας εκκίνησης.

ΘΕΣΗ ΑΝΑΒΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑ ΧΡΟΝΟΣ / ΔΙΑΦΟΡΑ
1 Francesco BAGNAIA Ducati Lenovo Team 1'44.855
2 Marc MARQUEZ Repsol Honda Team 0.078
3 Alex MARQUEZ Gresini Racing MotoGP 0.152
4 Jack MILLER Red Bull KTM Factory Racing 0.331
5 Jorge MARTIN Prima Pramac Racing 0.413
6 Marco BEZZECCHI Mooney VR46 Racing Team 0.435
7 Aleix ESPARGARO Aprilia Racing 0.525
8 Johann ZARCO Prima Pramac Racing 0.772
9 Alex RINS LCR Honda CASTROL 0.847
10 Brad BINDER Red Bull KTM Factory Racing 0.876
11 Luca MARINI Mooney VR46 Racing Team 1.264
12 Enea BASTIANINI Ducati Lenovo Team 2.029
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.