MotoGP 2023, Sachsenring, P2 - Ο Marco Bezzechi ταχύτερος

Τρομακτική σύγκρουση Marc Marquez - Johann Zarco, ευτυχώς χωρίς τραυματισμό
Marc Marquez
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/6/2023

Κι εκεί που οι Johann Zarco και Marc Marquez είχαν κάνει το 1-2 στα P1 και πάλευαν για την πρωτιά και στα P2, είχαν μια τρομακτική σύγκρουση, με αποτέλεσμα να διαλύσουν τις μοτοσυκλέτες τους και να βρεθούν 10ος ο ένας και 14ος ο άλλος -ευτυχώς όμως χωρίς να τραυματιστούν. Στα δοκιμαστικά ξεχώρισε και η φάση που μετά από μια παραλίγο πτώση, ο αγανακτισμένος MM93 έδειξε το μεσαίο δάχτυλο στην κάμερα, δάχτυλο που δεν θέλει πολλή φαντασία για να καταλάβει κανείς που απευθυνόταν...

Δεύτερα δοκιμαστικά στο γερμανικό GP, και η βροχή έχει μείνει μακριά για την ώρα, με τον ουρανό να είναι συννεφιασμένος, αλλά με την πίστα στεγνή.

Δεν περνά πολλή ώρα που έχουν αρχίσει τα δεύτερα δοκιμαστικά στο Sachsenring και έχουμε άσχημη πτώση για τον Nakagami, πιθανώς από κρύο μπροστινό ελαστικό, με τη μοτοσυκλέτα του να παίρνει πολλές τούμπες και να διαλύεται -κομμένο πιρούνι, κλπ. Ο Ιάπωνας σηκώνεται κουτσαίνοντας, πιάνοντας και το χέρι του... Θα έχουμε έναν ακόμα τραυματία στο στρατόπεδο της Honda που μετρά ήδη απουσίες από τους Joan Mir και Alex Rins; Ελπίζουμε όχι -αν και ο αναβάτης της Honda δεν θα βγει ξανά στην πίστα στα P2.

Αμέσως μετά, 51.46 πριν το τέλος βγαίνει κόκκινη σημαία για να μαζέψουν οι κριτές τα κομμάτια της RCV του Taka, που έχουν σκορπιστεί τόσο στο χώμα όσο και στην άσφαλτο. Η επιχείρηση τελειώνει γρήγορα, και οι αναβάτες βγαίνουν ξανά στην πίστα, με τον Nakagami να μεταβαίνει στο ιατρικό κέντρο για εξετάσεις.

Τριάντα λεπτά πριν το τέλος των P2, και ο Zarco συνεχίζει να βρίσκεται στην κορυφή (από τα P1) με τον Marc 2ο, ενώ αξιόλογη μεταβολή έχουμε στην τρίτη θέση όπου βρίσκεται ο... Miguel Oliveira της περιφερειακής Aprilia, γυρίζοντας σχεδόν ένα δευτερόλεπτο ταχύτερα από ότι στα P1.

Εντωμεταξύ πτώση έχει ο Raul Fernandez με πολλά στην κατηφορική ευθεία μετά την 11, σηκώνεται και δείχνει να πονάει στο χέρι του. Ευτυχώς, είναι τυχερός που δεν ακολουθούσαν άλλοι αναβάτες, γιατί βρέθηκε ξαπλωμένος αρκετή ώρα στο έδαφος στην αρχή επειδή σερνόταν και κατόπιν… ξαπλωμένος και ανασηκωμένος στους αγκώνες να κοιτάζει το τραυματισμένο του χέρι. Στη συνέχεια θα μεταβεί στο ιατρικό κέντρο της πίστας για εξετάσεις.

Είκοσι τρία λεπτά πριν το τέλος και ξεκινά νωρίς το Time Attack με τον Jack Miller (πιθανώς φοβήθηκε με τις πτώσεις και τις κίτρινες σημαίες και είπε να βγει την ώρα που έχει ησυχία στην πίστα), που με φρέσκα μαλακά slick ανεβαίνει στην 5η θέση.

Τον Miller ακολουθεί στην τακτική του και ο Di Giannantonio, γράφοντας τον 2ο ταχύτερο χρόνο συνδυαστικά στα P1&P2 και τον ταχύτερο μέχρι στιγμής χρόνο στα P2, βγάζοντας έτσι τον Pecco Bagnaia εκτός Q1, στην 11η θέση.

Κι εκεί που λέγαμε πως ο Oliveira έχει κάνει τη διαφορά με τον καλό του χρόνο στα P2, ο Πορτογάλος πέφτει 16 λεπτά πριν το τέλος των P2, και ο σκηνοθέτης δεν μας τον δείχνει. Ελπίζουμε να είναι καλά.

Δεκαπέντε λεπτά πριν το τέλος, κι ο Marc Marquez τρώει την τρίτη γλίστρα του, φτάνοντας ξανά στο παρά πέντε πριν τη πτώση, και θυμωμένος μετά δείχνει το μεσαίο δάχτυλο στην κάμερα -δάχτυλο που απευθύνεται σίγουρα στη μοτοσυκλέτα του, αλλά και στη Honda!

Στη συνέχεια ο Ισπανός μπαίνει εξαγριωμένος στα pits, όπου έχει φωναχτό και θυμωμένο διάλογο με τον μηχανικό του, Santi Hernandez, με τον δεύτερο να φωνάζει στον ασύρματο "We go with the plan B"! Δεύτερο σχέδιο; Αναφέρεται σε αλλαγή πλαισίου; Κανείς δεν γνωρίζει εκτός από το πλήρωμα του HRC.

Δώδεκα λεπτά πριν το τέλος και ο Jorge Martin περνά εκείνος πρώτος, με χρόνο 1.20.461, με την Prima Pramac να βλέπει τους πιλότους της να κάνουν το 1-2 για την ώρα, με τον Zarco στη δεύτερη θέση.

Τρίτος είναι ο Digia, με τον Augusto Fernandez της GASGAS να εκπλήσσει, σημειώνοντας τον 4ο ταχύτερο χρόνο! Ο νεαρός δείχνει να το έχει, όμως θέλει χρόνο για να συνηθίσει στην κατηγορία, να μάθει μοτοσυκλέτα και πίστες και να αποκτήσει σταθερή απόδοση.

Δέκα λεπτά πριν το τέλος, το time-attack εξελίσσεται για όλους τους αναβάτες πλέον, με τους χρόνους να πέφτουν και με την κατάταξη να αλλάζει συνεχώς.

Ο Marc Marquez βρίσκεται πλέον 12ος, και τα γλιστρήματα συνεχίζουν, με τον Ισπανό να κουνάει το κεφάλι του απογοητευμένος, ενώ μετά μπαίνει ξανά στα pits...

Πέντε λεπτά πριν το τέλος και έχουμε πτώση από τον Maverick Vinales, δίχως να τραυματιστεί, με την κίτρινη σημαία να εμποδίζει αρκετούς αναβάτες από την επίτευξη χρόνου. Κι εδώ ξεκινά το δράμα...

Marquez - Zarco

Στο 3.30 πριν την καρό σημαία πέφτει ο Marc Marquez στα φρένα της ευθείας τερματισμού, έξω από τα pits, καθώς βγαίνει ο Zarco, με την RCV του να σέρνεται με πολλά και να… κλαδεύει την Desmosedici του Γάλλου και να τη διαλύει! Στην αρχή ο Johann δείχνει να έχει χτυπήσει στο πόδι, αλλά τελικά ίσως είναι μούδιασμα, γιατί κατόπιν δείχνει να είναι καλά.

Ο Marquez τρέχει για τη 2η μοτοσυκλέτα του, αγνοώντας τον πεσμένο Zarco (ούτε δεύτερο βλέμμα δεν του έριξε), με τους κριτές να βγάζουν κόκκινη σημαία.

Μόλις μαζεύονται τα κομμάτια των μοτοσυκλετών οι αναβάτες βγαίνουν ξανά έξω, με τον Digia να έχει μία ακόμη πτώση. Η κίτρινη σημαία βγαίνει την ώρα που οι αναβάτες έχουν μόνο 1 λεπτό στη διάθεση τους για την επίτευξη χρόνου, δυσκολεύοντας ακόμα περισσότερο τα πράγματα, με τον Marc να μην έχει τον απαραίτητο χρόνο για να γυρίσει γρήγορα, καταλήγοντας… 14ος. Τώρα θα πρέπει να περάσει από τα Q1 για να πάρει το πολυπόθητο εισιτήριο για τα Q2.

Η πρώτη θέση αλλάζει συνεχώς χέρια για να φτάσει τελικά στον Marco Bezzecchi με 1.20.271. Δεύτερος στα P1 είναι ο Jorge Martin και τρίτος ο Aleix Espargaro, ενώ πτώση στο τέλος του session έχουμε και από τον Alex Marquez.

Η πρώτη δεκάδα των P2 έχει ως εξής:

ΘΕΣΗ ΑΝΑΒΑΤΗΣ
1 Marco Bezzechi
2 Jorge Martin
3 Aleix Espargaro
4 Francesco Bagnaia
5 Jack Miller
6 Fabio Quartararo
7 Luca Marini
8 Enea Bastianini
9 Alex Marquez
10 Johann Zarco
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.