MotoGP 2024, Mugello, P1 - Ταχύτερος ο Pecco Bagnaia, έσπασε την γκίνια των P1 ο Marc Marquez

Πολύ καλή επίδοση από τον Alex Rins, αντίθετα με τον Quartararo που τερμάτισε 11ος

Από τον

Κώστα Γκαζή

31/5/2024

Στα χρονομετρημένα πρώτα δοκιμαστικά (P1) του Mugello, ο Pecco Bagnaia πλησίασε το δικό του ρεκόρ πίστας για να τερματίσει ταχύτερος όλων, με τον Marc Marquez να καταφέρνει να αποφύγει αυτή τη φορά τα Q1. Δεν κατάφερε να βρει ρυθμό και κορυφαίο χρόνο ο Jorge Martin, ενώ στο στρατόπεδο της Yamaha από τη μια είχαμε ενθουσιασμό για τον 2o Alex Rins, και από την άλλη απογοήτευση για τον 11ο Quartararo.

Ο καιρός είναι συννεφιασμένος και ο αέρας φυσά αρκετά δυνατά πάνω από την στεγνή για την ώρα πίστα του Mugello καθώς το χρονόμετρο ξεκινά να μετρά αντίστροφα από τη μία ώρα που θα διαρκέσουν τα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά (P1).

Τα ερωτηματικά πολλά. Θα καταφέρει επιτέλους ο Marc Marquez να περάσει απευθείας στα Q2; Ή θα έχουμε για τρίτο GP τον Ισπανό να πρέπει να περάσει από τα Q1; Θα συνεχίσει την εξαιρετική επίδοση των FP1 ο Fabio Quartararo που τερμάτισε 2ος ταχύτερος, και... θα τον ακολουθήσει και ο Alex Rins; Θα μπορέσει ο Pedro Acosta να είναι ανταγωνιστικός και στο Mugello; Θα δούμε κάποια πρόοδο από τους αναβάτες της Honda που θα τους επιτρέψει να ανέβουν πάνω από τις τελευταίες θέσεις της πρώτης εικοσάδας; Θα δούμε νέο ρεκόρ ταχύτητας σε μια πίστα που έχει το απόλυτο ρεκόρ στο MotoGP με 366,1 χλμ/ώρα από το 2023 και την KTM RC-16 του Brad Binder; Θα επανακάμψει ο Vinales που συνεχίζει να έχει μεγάλες μεταπτώσεις; Υπομονή, και σε λίγο θα έχουμε όλες τις απαντήσεις.

Οι πρώτοι ταχύτεροι γύροι των P1 βρίσκονται στο 1:46, με αρχικό αποτέλεσμα τους Maverick Vinales και Fabio Quartararo να κάνουν το 1-2, αποτέλεσμα που είχαν πετύχει και στα FP1.

Δεν περνούν 5 λεπτά και ο Marc Marquez γίνεται ο πρώτος αναβάτης που ρίχνει τον χρόνο στο 1:45, με 1:45.582.

Εντωμεταξύ, ο Pol Espargaro που αγωνίζεται ως wildcard με την KTM ισοφαρίζει το ρεκόρ ταχύτητας, γράφοντας και αυτός 366,1 χλμ/ώρα στη μεγάλη ευθεία της πίστας.

Πρώτη έξοδος στα χώματα για τον Joan Mir της Repsol Honda, με τον Ισπανό ευτυχώς να παραμένει όρθιος.

Δώδεκα λεπτά μετά την έναρξη των P1, ο Pedro Acosta κάνει και αυτός μια έξοδο στα χώματα της San Donato, χωρίς πτώση κι αυτός.

Σαράντα πέντε λεπτά πριν πέσει η καρό σημαία, και η πρώτη δεκάδα έχει ως εξής: Marc Marquez, Alex Rins, Francesco Bagnaia, Pedro Acosta, Fabio Quartararo, Marco Bezzecchi, Maverick Vinales, Alex Marquez, Miguel Oliveira, και Jack Miller.

Μόλις 11ος είναι ο Martin για την ώρα, ενώ ταχύτερος αναβάτης Honda είναι ο Nakagami στην 16η θέση.

Οι αναβάτες μπαίνουν στα pits για ξεκούραση, με τον Marc Marquez που έχει... καεί στον χυλό να είναι ο πρώτος που ξαναβγαίνει στην πίστα για τη δεύτερη προσπάθειά του στα P1.

Ενδιαφέρον έχει το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα του Fabio Quartararo με 360 χλμ/ώρα στη μεγάλη ευθεία έχει την 3η υψηλότερη τελική ταχύτητα αυτή τη στιγμή, κάτι που τα προηγούμενα χρόνια αποτελούσε απλά ένα όνειρο.

Στα μισά των P1, οι περισσότεροι αναβάτες μην έχοντας αλλάξει ελαστικά δοκιμάζουν τις δυνατότητες τους σε προσομοίωση αγώνα στα τελευταία στάδιά του, κι έτσι οι χρόνοι παραμένουν εν πολλοίς χωρίς αλλαγές.

Εκείνος που βρίσκει ρυθμό και ανεβαίνει κάποιες θέσεις είναι ο Jorge Martin, που από 11ος είναι πλέον 6ος.

Η πρώτη πτώση των P1 αφορά στον Pedro Acosta στην 13, ενώ θυμίζουμε πως ο νεαρός Ισπανός είχε πέσει στην 10 το πρωί, στα FP1. Η αστεία στιγμή έρχεται όταν στην προσπάθειά του να γυρίσει γρήγορα στα pits ο Acosta ανεβαίνει συνεπιβάτης σε ένα ηλεκτρικό Neo's της Yamaha το οποίο όμως δεν καταφέρνει να ανέβει την ανηφόρα στους λόφους του Mugello, με αποτέλεσμα ο αναβάτης της GASGAS να ξεκαβαλήσει εκνευρισμένος και να σπρώξει το scooter ανεβάζοντας το στην κορυφή του λόφου, για να κάτσει μετά ξανά στη σέλα του συνεπιβάτη στην κατηφόρα! Μάλλον χρειαζόμαστε ένα πιο δυνατό e-scooter για την ιταλική πίστα...

Η τραγωδία του Luca Marini συνεχίζεται και στο Mugello, με τον αδελφό του Valentino Rossi να βρίσκεται σχεδόν 2,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Marc Marquez στην 24η θέση, πίσω ακόμα και από τον Pol Espargaro, πίσω και από τον δοκιμαστή της Aprilia, Luca Savadori!

Δεκαοκτώ λεπτά πριν το τέλος, ο Maverick Vinales είναι ο πρώτος που βγαίνει στην πίστα με μαλακό πίσω ελαστικό, γράφοντας ταχύτερο χρόνο με 1:45.424, ρίχνοντας τον Marc Marquez στη 2η θέση.

Ολοένα και περισσότεροι αναβάτες βγαίνουν με φρέσκο μαλακό πίσω ελαστικό στην πίστα (σε συνδυασμό με μεσαία γόμα μπροστά), με τους χρόνους να ξεκινούν να πέφτουν.

Παρά τις 2 πτώσεις του σήμερα ο Pedro Acosta συνεχίζει να πιέζει, όμως δεν έχει καταφέρει ακόμα να "ράψει" έναν αλάνθαστο και γρήγορο γύρο, παραμένοντας 5ος για την ώρα.

Δέκα λεπτά απομένουν, και η πρώτη δεκάδα έχει ως εξής: Vinales, M. Marquez, Rins, Martin, Bagnaia, R. Fernandez, Miller, Oliveira, Acosta και Morbidelli.

Η βροχή παραμένει ευτυχώς μακριά από την πίστα, αν και ο ουρανός έχει κλείσει από τα σύννεφα.

Κάπου εδώ έχουμε και έναν τσακωμό μεταξύ Alex Marquez και Pecco Bagnaia, με τον πρώτο να πιστεύει πως ο δεύτερος τον έκοψε και να χειρονομεί σαν τρελός κόβοντας και τον δρόμο στον αναβάτη της Ducati ο οποίος όμως τον αγνοεί. Οι κριτές ανακοινώνουν πως θα διερευνήσουν το επεισόδιο.

Ο Alex Rins συνεχίζει να εντυπωσιάζει, ανεβαίνοντας 2ος με 7 λεπτά να απομένουν για το τέλος των P1, ενώ αμέσως μετά στην πίστα βγαίνουν οι πάντες, για την τελευταία προσπάθεια των χρονομετρημένων δοκιμαστικών. Όλοι με νέα ελαστικά.

Ο πάντα αποτελεσματικός Bagnaia γράφει ταχύτερο χρόνο με 1:44.938, κοντά στο δικό του περυσινό ρεκόρ του 1:44.855.

Ο Martinator χάνει τη γραμμή του για να βγει στην αμμοπαγίδα, χωρίς να πέσει, χάνοντας όμως πολύτιμο χρόνο ενώ βρίσκεται 5ος.

Δύο λεπτά και 40 δευτερόλεπτα απομένουν και ο Pecco μπαίνει στα pits, γνωρίζοντας πως δεν διατρέχει κίνδυνο να βρεθεί εκτός Q2.

Ασφαλής φαίνεται και ο Marc Marquez, ενώ κινδυνεύουν ο Pedro Acosta (9ος) και ο Alex Rins (10ος).

O Acosta καταφέρνει να γυρίσει επιτέλους γρήγορα και κυρίως χωρίς λάθη, ανεβαίνοντας στη 2η θέση, όμως αμέσως τον διαδέχεται στην ίδια θέση ο Alex Rins. Βλέπουμε πως κι οι δυο παραπάνω αναβάτες αντέδρασαν επιτυχώς στον κίνδυνο.

Εκείνος που θα βρεθεί στα Q1 είναι ο Fabio Quartararo που βρίσκεται 11ος, χάνει το μπροστινό και παρόλο που δεν πέφτει δεν έχει πλέον την ευκαιρία να βελτιώσει τον χρόνο του.

Τα P1 τελειώνουν και η πρώτη εικοσάδα έχει ως εξής:

1. Pecco Bagnaia, Ducati

2. Alex Rins, Yamaha

3. Pedro Acosta, GASGAS

4. Miguel Oliveira, Aprilia

5. Marc Marquez, Ducati

6. Enea Bastianini, Ducati

7. Jorge Martin, Ducati

8. Alex Marquez, Ducati

9. Maverick Vinales, Aprilia

10. Aleix Espargaro, Aprilia

11. Fabio Quartararo, Yamaha

12. Fabio Di Giannantonio, Ducati

13. Brad Binder, KTM

14. Marco Bezzecchi, Ducati

15. Franco Morbidelli, Ducati

16. Raul Fernandez, Aprilia

17. Jack Miller, KTM

18. Pol Espargaro, KTM

19. Takaaki Nakagami, Honda

20. Johann Zarco, Honda

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.