MotoGP 2025, 12ος γύρος, Brno, FP1: Άνετα πρώτος ο Marc Marquez

Στα έξι δέκατα η διαφορά από τον 2ο Jack Miller - Τρίτος ο Bagnaia
marc
Από τον

Παύλο Καρατζά

18/7/2025

Τι πιο σύνηθες θα μπορούσε να πει κανείς, αφού για ακόμη μία φορά την φετινή χρονιά ο Marc Marquez φαίνεται πως είναι αρκετά ταχύτερος από οποιοδήποτε άλλον στο grid του MotoGP. Οι συνθήκες που επικράτησαν στην FP1 μπορούν να χαρακτηριστούν μεικτές καθώς η πίστα ήταν βρεγμένη στην αρχή των δοκιμαστικών, όμως στέγνωνε όσο περνούσε η ώρα με τους χρόνους να κατεβαίνουν.

Στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά λοιπόν στην πίστα του Brno που επανέρχεται στο καλεντάρι του MotoGP μετά από το 2020, ο Ισπανός αναβάτης ήταν ο μόνος που γύρισε κάτω από το 1:55 και ήταν 6 δέκατα του δευτερολέπτου ταχύτερος από τον δεύτερο Jack Miller. Τον ταχύτερό του γύρο ο Marquez τον πέτυχε στο τέλος και ενώ ήταν δεύτερος πίσω από τον Miller μέχρι εκείνη την ώρα.

Ο Jack Miller για άλλη μία φορά έδειξε πόσο δυνατός είναι στις μεικτές συνθήκες, ενώ τρίτος ήταν ο Francesco Bagnaia με την εργοστασιακή του Ducati. Ο Alex Marquez ήταν επίσης σε καλή κατάσταση, παίρνοντας την 4η θέση, με τον Enea Bastianini που αν και προήλθε από τροφική δηλητηρίαση (περισσότερα εδώ) να παίρνει την 5η θέση.

Πιο πίσω, ο Pedro Acosta ήταν 6ος και ο Bezzecchi 7ος, με τους Luca Marini, Alex Rins και Takaaki Nakagami να συμπληρώνουν την πρώτη δεκάδα. Ο Jorge Martin ήταν 17ος στην επανεμφάνιση του, 15ος ήταν ο Pol Espargaro που αντικαθιστά τον Maverick Vinales, ενώ ο Ai Ogura είχε μία τρομακτική πτώση, ελπίζουμε χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε τους χρόνους ανά αναβάτη:

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

01:54.606

2

Jack Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

01:55.221

3

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

01:55.259

4

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

01:55.371

5

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

01:55.598

6

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

01:55.679

7

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

01:55.864

8

Luca Marini

Honda HRC Castrol

01:55.945

9

Alex Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

01:56.169

10

Takaaki Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

01:56.187

11

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

01:56.259

12

Miguel Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

01:56.272

13

Augusto Fernandez

Yamaha Factory Racing Team

01:56.531

14

Johann Zarco

CASTROL Honda LCR

01:56.541

15

Pol Espargaro

Red Bull KTM Tech3

01:56.617

16

Fabio Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

01:57.073

17

Jorge Martin

Aprilia Racing

01:57.128

18

Raul Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

01:57.431

19

Joan Mir

Honda HRC Castrol

01:57.715

20

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

01:57.921

21

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

01:58.830

22

Ai Ogura

Trackhouse MotoGP Team

02:11.904

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.