MotoGP 2025: Honda HRC Castrol team - Νέα χρώματα, νέος χορηγός αλλά δυστυχώς… ίδιοι αναβάτες [VIDEO]

Η προσπάθεια για να βγουν οι Ιάπωνες από το τέλμα το 2025, σκοντάφτει στους "λίγους" Marini και Mir
Castrol Honda MotoGP Team 2025
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/2/2025

Κανείς δεν μπορεί να πει πως η Honda δεν προσπαθεί να βελτιώσει την RC213V και τα κάκιστα αποτελέσματά της στο MotoGP -άσχετα αν τα καταφέρνει τεχνικά ή όχι-, όμως με το να κρατά τους Marini & Mir, είναι λες και οι Ιάπωνες παραβλέπουν εντελώς τον παράγοντα “αναβάτη” για την προσπάθειά τους…

Η Honda παρουσίασε τη νέα της εργοστασιακή ομάδα για το MotoGP, με νέα χρώματα και με τον μεγάλο χορηγό να έχει αλλάξει από τη Repsol στην Castrol. Αυτό που δεν άλλαξε δυστυχώς είναι οι δυο αναβάτες της κύριας ομάδας των Ιαπώνων, που παραμένουν οι ανεκδιήγητοι Joan Mir και Luca Marini, που το 2024 τερμάτισαν στις θέσεις 21 και 22 της τελικής κατάταξης, με 21 και 14 βαθμούς αντίστοιχα, έναντι 508 του Πρωταθλητή Jorge Martin.

Αν τώρα ο Joan Mir είχε κερδίσει τον τίτλο του Πρωταθλητή στο MotoGP το 2020, εντούτοις ο Ισπανός έχει μόλις… μία νίκη στην καριέρα του στο MotoGP, σε 99 αγώνες.

Από την άλλη, ο Luca Marini δεν έχει καμία νίκη στο MotoGP, και δεν έχει πείσει ούτε με τη Honda, ούτε με την πολύ καλύτερη μοτοσυκλέτα της Ducati τα προηγούμενα χρόνια.

Παρόλα αυτά, το HRC αναφέρει πως “το 2025 η Honda παραμένει αφοσιωμένη στον στόχο της να βρει και πάλι τη θέση της στην κορυφή της κατάταξης”, με τον νέο μεγάλο χορηγό Castrol να παρέχει λιπαντικά, καύσιμα και τεχνική υποστήριξη.

Τα νέα χρώματα είναι η κλασική τριχρωμία κόκκινο-λευκό-μπλε της Honda, με λίγο πράσινο για την Castrol, ενώ νέα είναι τα αεροδυναμικά βοηθήματα στη μοτοσυκλέτα.

Η ομάδα θα υποστηρίζεται από τους αναβάτες εξέλιξης Stefan Bradl, Takaaki Nakagami και Aleix Espargaro.

Μένει να δούμε τώρα τι θα μπορέσουν να καταφέρουν οι Marini & Mir στη σεζόν 2025, αλλά δεν κρύβουμε πως οι προσδοκίες μας είναι ιδιαίτερα χαμηλές και περιμένουμε πολλά περισσότερα από Johann Zarco της περιφερειακής LCR Honda.

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!