MotoGP 2025 Jerez FP1 - Ο Alex Marquez λάμπει στη Jerez με την 1η θέση στο FP1

Παρά την πτώση που είχε ο Ισπανός – Δεύτερος ο Marc Marquez

Από το

motomag

25/4/2025

Ο Alex Marquez πήρε το προβάδισμα από τον αδελφό του και κέρδισε τις εντυπώσεις στον πρώτο γύρο ελεύθερων δοκιμαστικών του Grand Prix Estrella Galicia 0,0 της Ισπανίας 2025, παρά την πτώση του στη πρώτη στροφή.

Η πρώτη περίοδος ελεύθερων δοκιμών του MotoGP™ ολοκληρώθηκε με τον Alex Marquez (BK8 Gresini Racing MotoGP) στην κορυφή καθώς ήταν ο ταχύτερος, παρά την πτώση του στην πρώτη στροφή, με την δράση στη Jerez να ανάβει από νωρίς το πρωί της Παρασκευής. Με τέσσερις Ισπανούς αναβάτες στις πρώτες πέντε θέσεις, οι Ισπανοί φίλαθλοι έχουν κάθε λόγο να γιορτάζουν ολόκληρο το Σαββατοκύριακο.

Ο Alex έδειχνε δυνατός, ακόμη κι αν χρειάστηκε να επιστρέψει στα pits με... παπάκι μετά την πτώση του. Παρόλα αυτά, κατάφερε να πάρει το πάνω χέρι έναντι του αδελφού του, Marc, που τον αντικατέστησε προσωρινά στην κορυφή. Ο Marc δυσκολεύτηκε στα πρώτα 20 λεπτά, καθώς δεν έδειχνε να νοιώθει άνετα με τη μοτοσυκλέτα του, όμως στην πρώτη του χρονομετρημένη προσπάθεια ανέβηκε στην 11η θέση και τελικά βρέθηκε και στην κορυφή, προτού τον ξεπεράσει ο Alex.

Ο Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP) συνέχισε την δυναμική από το Κατάρ παρουσία του και κατέκτησε την 3η θέση στο FP1, μπροστά από τους Maverick Viñales (Red Bull KTM Tech 3) και Joan Mir (Honda HRC Castrol), ο οποίος ήταν πάνω από ένα δευτερόλεπτο ταχύτερος σε σύγκριση με το ίδιο session το 2024.

Η Yamaha είχε δύο μοτοσυκλέτες στην εξάδα, με τον Jack Miller (Prima Pramac Yamaha MotoGP) να ακολουθεί από κοντά, ενώ ο Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), που βρίσκεται τρίτος στη γενική κατάταξη, ήταν 7ος στην πρώτη καρό σημαία του τριημέρου. Ο Johann Zarco (CASTROL Honda LCR) ήταν 8ος, κάνοντας δύο τις Honda στην οκτάδα, μπροστά από τον Ισπανό Alex Rins (Monster Energy Yamaha MotoGP) και τον Franco Morbidelli (Pertamina Enduro VR46 Racing Team).

Στην επιστροφή του στη δράση, με την wildcard συμμετοχή του και για πρώτη φορά επάνω σε Honda μοτοσυκλέτα στην μεγάλη κατηγορία, ο Aleix Espargaro (Honda HRC Test Team) κατετάγη 11ος, ενώ η καλύτερη Aprilia – του Marco Bezzecchi – ήταν 13η. Το δίδυμο της KTM, Brad Binder και Pedro Acosta, κατετάγησαν 14ος και 18ος αντίστοιχα, ενώ ο Lorenzo Savadori (Aprilia Racing) συμπλήρωσε τη λίστα των συμμετοχών.

1	73A. Marquez	BK8 Gresini Racing MotoGP		01:36.831
2	93M. Marquez	Ducati Lenovo Team	+0.357 / +0.357	01:37.188
3	20F. Quartararo	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+0.590 / +0.233	01:37.421
4	12M. Viñales	Red Bull KTM Tech3	+0.594 / +0.004	01:37.425
5	36J. Mir	Honda HRC Castrol	+0.670 / +0.076	01:37.501
6	43J. Miller	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+0.686 / +0.016	01:37.517
7	63F. Bagnaia	Ducati Lenovo Team	+0.701 / +0.015	01:37.532
8	5J. Zarco	CASTROL Honda LCR	+0.707 / +0.006	01:37.538
9	42A. Rins	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+0.730 / +0.023	01:37.561
10	21F. Morbidelli	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+0.808 / +0.078	01:37.639
11	41A. Espargaro	Honda HRC Test Team	+0.915 / +0.107	01:37.746
12	49F. Di Giannantonio	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+1.026 / +0.111	01:37.857
13	72M. Bezzecchi	Aprilia Racing	+1.105 / +0.079	01:37.936
14	33B. Binder	Red Bull KTM Factory Racing	+1.205 / +0.100	01:38.036
15	79A. Ogura	Trackhouse MotoGP Team	+1.263 / +0.058	01:38.094
16	10L. Marini	Honda HRC Castrol	+1.264 / +0.001	01:38.095
17	7A. Fernandez	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+1.326 / +0.062	01:38.157
18	54F. Aldeguer	BK8 Gresini Racing MotoGP	+1.337 / +0.011	01:38.168
19	37P. Acosta	Red Bull KTM Factory Racing	+1.338 / +0.001	01:38.169
20	23E. Bastianini	Red Bull KTM Tech3	+1.569 / +0.231	01:38.400
21	25R. Fernandez	Trackhouse MotoGP Team	+1.648 / +0.079	01:38.479
22	35S. Chantra	IDEMITSU Honda LCR	+2.496 / +0.848	01:39.327
23	32L. Savadori	Aprilia Racing	+2.768 / +0.272	01:39.599

Ετικέτες

motogp

Jerez

FP1

alex marquez

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!