MotoGP 2025, Red Bull Grand Prix of The Americas, P1 - Marc Marquez, ο βασιλιάς της COTA εξαφανίστηκε μπροστά...

Πέντε Ducati στις πρώτες πέντε θέσεις, μόλις 10ος ο Pecco Bagnaia - Στο κατόπι του Marc η... Tavulia squad με τους Di Giannantonio και Morbidelli
Marc Marquez
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/3/2025

Τα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά ξεκινούν, με τον ουρανό συννεφιασμένο μεν, αλλά χωρίς βροχή. Η πίστα του Austin πάντως είναι ακόμα βρεγμένη, με τους αναβάτες να φορούν βρόχινα ελαστικά. Μια στεγνή γραμμή έχει αρχίσει να σχηματίζεται, αλλά σε κάποια σημεία η πίστα έχει κρατήσει νερά, και μια στιγμή απροσεξίας εύκολα μπορεί να οδηγήσει σε πτώση.

Ο Pedro Acosta γράφει τον πρώτο ταχύτερο χρόνο, ενώ αμέσως μετά μπροστά περνάει ο Pecco Bagnaia. Όσο θα στεγνώνει η πίστα και όσο θα ανεβάζουν σταδιακά ρυθμό οι αγωνιζόμενοι, τόσο θα αλλάζει η πρωτιά. Ο χρόνος του Pecco είναι 2:14.513, ενώ το ρεκόρ πίστας εδώ είναι 2:00.864, ρεκόρ που κατέχει από το 2024 ο Maverick Vinales. Καταλαβαίνετε πόσο μακριά είναι αυτή τη στιγμή οι χρόνοι από αυτό.

Ο Marc Marquez, που στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά είχε high-side -η πρώτη του πτώση με την εργοστασιακή Ducati, καθώς ο Ισπανός δεν είχε πέσει στους πρώτους δύο γύρους-, ενώ στη συνέχεια τερμάτισε τρίτος, τώρα σημειώνει τον ταχύτερο χρόνο, με 2:13.456, που για την ώρα απέχει μισό δευτερόλεπτο από τον χρόνο του δεύτερου, Fermin Aldeguer.

Δεκατρία λεπτά μετά την έναρξη των δοκιμαστικών, ο Marc βελτιώνει κι άλλο τον χρόνο του, ενώ πίσω του βρίσκονται οι Zarco, Morbidelli, Miller και Aldeguer.

Εντωμεταξύ στα pits βρίσκονται γνωστοί Αμερικανοί θρύλοι του MotoGP, όπως ο King Kenny Roberts, και ο Kevin Schwantz ο οποίος εκτελεί και χρέη σχολιαστή με την ομάδα της Dorna. Στα pits της Aprilia βρίσκεται και ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής 2024 Jorge Martin, ο οποίος έχει έρθει για να δεθεί περισσότερο με τη νέα του ομάδα, καθώς ακόμα καθυστερεί η επάνοδός του -ελπίζουμε να τον δούμε στον επόμενο αγώνα, που είναι στο Κατάρ.

Δυο λεπτά αργότερα και ο Alex Marquez περνά εκείνος πρώτος, με τους αδελφούς Marquez να κάνουν το 1-2, όμως δεν περνά πολλή ώρα και ο Morbidelli υποσκελίζει και τους δυο Ισπανούς, με τον αναβάτη της VR46 να δείχνει δυνατός και έτοιμος για καλές επιδόσεις στις Η.Π.Α.

Ωπ! Ποιος είναι τώρα ταχύτερος όλων; Ο Joan Mir της Honda! Νωρίς είναι φυσικά ακόμα, και ο χρόνος του είναι μόλις στο 2:13, έτσι δεν κρατάμε και την αναπνοή μας από την αγωνία.

Σαράντα λεπτά απομένουν για το τέλος των δοκιμαστικών, και οι περισσότεροι αναβάτες έχουν μπει στα pits για να πάρουν μια ανάση, να συζητήσουν με τους μηχανικούς τους, και να περιμένουν την πίστα να στεγνώσει περισσότερο.

Παρόλο τώρα που είναι ακόμα νωρίς, αξίζει να δούμε τη διαφορά που υπάρχει αυτή τη στιγμή στο στρατόπεδο της Yamaha, με τον Jack Miller να είναι 7ος, τον Alex Rins μόλις 19ο και τον Fabio Quartararo... τελευταίο, στα pits, σχεδόν 7 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο! Δύσκολα τα πράγματα για τον Fabio, ενώ καθώς γράφουμε αυτές τις γραμμές, ο Miller βγαίνει στην πίστα με slick, και σημειώνει τον ταχύτερο χρόνο, o πρώτος αναβάτης που πέφτει στο 2:12, ενώ στον επόμενο γύρο τον ρίχνει ακόμα περισσότερο στο 2:11.

Η πίστα στεγνώνει ολοένα και περισσότερο, και όλοι οι αναβάτες βγαίνουν ξανά από τα pits για τη δεύτερη προσπάθειά τους.

Πλησιάζουμε στη μέση των δοκιμαστικών, και ο Miller γράφει το πρώτο 2:09 του σαββατοκύριακου, ενώ αυτή τη στιγμή μόνο ο Vinales φοράει βρόχινα, έχοντας σημειώσει τον 10ο χρόνο, σχεδόν 5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Miller.

Εικοσιπέντε λεπτά πριν το τέλος, ο Quartararo μπαίνει επιτέλους στο παιχνίδι, ανεβαίνοντας αρχικά στην 7η θέση, και ρίχνοντας κατόπιν κι άλλο τον χρόνο του. Όμως την ίδια στιγμή, οι περισσότεροι αναβάτες βελτιώνουν δραματικά τους χρόνους τους, αφού η πίστα έχει στεγνώσει σχεδόν τελείως, και όλοι φορούν slick.

Bagnaia, Aldeguer, Marc Marquez, διαδέχονται αστραπιαία ο ένας τον άλλον στην κορυφή, με τον Marc να σημειώνει χρόνο 2:08.327.

Το 2:07 φτάνει πρώτος ο Alex Marquez, ενώ Aldeguer και Marc έχουν μια μικρή κόντρα, με τον Marc να περνάει τον rookie λίγο πριν τον τερματισμό και να γράφει το πρώτο 2:06 της μέρας.

Είκοσι λεπτά πριν το τέλος, τέσσερα Ducati βρίσκονται στις πρώτες τέσσερις θέσεις της κατάταξης, με τον Mir της Honda να κλείνει την πρώτη πεντάδα.

Τώρα ο Marc έχει βάλει στο στόχαστρο τον Pecco και τον ακολουθεί κατά πόδας. Θα τον περάσει για να του δείξει ποιος είναι ταχύτερος; Όχι, δεν τον περνά, αλλά τον χρησιμοποιεί για slip-stream ρίχνοντας τον χρόνο στο 2:05.145.

Τώρα οι ρόλοι αντιστρέφονται, με τον Pecco να παίρνει στο κατόπι τον Marc, όμως ο Ισπανός τον παίρνει χαμπάρι, κόβει ταχύτητα και δεν δείχνει γραμμές στον Ιταλό που βρίσκεται 4ος, τρεις θέσεις πίσω από τον αναβάτη με το #93.

Κι αν ο Miller ήταν το αστέρι στις βρόχινες συνθήκες των πρώτων ελεύθερων και στο πρώτο μισό των χρονομετρημένων, τώρα ο Αυστραλός έχει πέσει στην 15η θέση, ενώ αντίθετα ο Quartararo βρίσκεται 8ος.

Πίσω όμως έχει βρεθεί και ο Zarco της Honda, στην 11η θέση, με καλύτερο αναβάτη της ιαπωνικής εταιρείας 15 λεπτά πριν το τέλος τον Joan Mir που είναι 4ος, ενώ ο Luca Marini είναι 19ος...

Δεκατέσσερα λεπτά πριν το τέλος, και ο Miller περνάει πρώτος με 2:05.115, με τα αδέλφια Marquez πίσω του, τέταρτο τον Zarco, και πέμπτο τον Aldeguer.

Μετά τα καταστροφικά FP1, ο Marco Bezzechi της Aprilia δεν δείχνει ούτε και εδώ ικανός να κάνει κάτι καλό, και βρίσκεται 19ος 11 λεπτά πριν το τέλος.

Οι περισσότεροι αναβάτες έχουν μπει στα pits, και ετοιμάζονται για την τελευταία προσπάθειά τους, στοχεύοντας φυσικά σε χρόνο που θα τους βάλει στην πρώτη 10αδα, ώστε να αποφύγουν τα Q1.

Οκτώ λεπτά απομένουν για την καρό σημαία, και όλοι σχεδόν οι αναβάτες βρίσκονται στην πίστα, σημειώνοντας ταχύτερους χρόνους.

Ο Marc Marquez ανεβάζει κι άλλο τον πήχη, γράφοντας το πρώτο 2:04, και συνεχίζει ακάθεκτος, όμως το παρακάνει και έχει μια έξοδο, σε ασφάλτινο όμως κομμάτι, χωρίς παρατράγουδα -παρόμοια έξοδο έχει και ο Pecco, κι αυτός στο ίδιο μοτίβο με τον Marc.

Τέσσερα λεπτά απομένουν κι ο Acosta βρίσκει τον καλό του εαυτό, γράφοντας τον 2ο χρόνο.

Πτώση έχουμε από τον Zarco, που βρίσκεται 12ος και έτσι θα πρέπει να περάσει από τα Q1, κρίμα για τον Γάλλο που το παράκανε και τώρα έχει δουλειά μπροστά του...

Δύο λεπτά πριν το τέλος, ο Undisputed King of COTA, Marc Marquez κάνει ξανά τη διαφορά, γράφοντας χρόνο 2:03.469, χρόνο μισό δευτερόλεπτο μακριά από τον δεύτερο Acosta! Και συνεχίζει  απτόητος...

Δέκα δευτερόλεπτα πριν το τέλος, και ο Marc γράφει 2:02.929, 0,882 δευετερόλεπτα μπροστά από τον αδελφό του που είναι δεύτερος!

Η καρό σημαία πέφτει, καιη πρώτη δεκάδα έχει ως εξής:

1. Marc Marquez, Ducati, 2:02.929
2. Fabio di Giannantonio, Ducati, +0,736
3. Franco Morbidelli, Ducati, +0,837
4. Alex Marquez, Ducati, +0,882
5. Fermin Aldeguer, Ducati, +0,973
6. Jack Miller, Yamaha, +1,024
7. Pedro Acosta, KTM, +1,170
8. Maverick Vinales, KTM, +1,332
9. Joan Mir, Honda, +1,413
10. Pecco Bagnaia, Ducati, +1,530

Εντέκατος ήταν ο Quartararo, 12ος ο Binder, 13ος ο Bezzechi, 14ος ο Ogura και 15ος ο Luca Marini.

Ετικέτες

Concorde Agreement: Η συμφωνία που έχει μπλοκάρει το MotoGP – Οι διοργανωτές ζητούν πολλά, δεν δίνουν τίποτα

Αυτός είναι ο βασικός λόγος που δεν έχει ανακοινωθεί καμιά μεταγραφή ακόμη
liberty media
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/4/2026

Η συμφωνία που είναι γνωστή ως Concorde Agreement ουσιαστικά αφορά στα συμβόλαια συμμετοχής των κατασκευαστών στο πρωτάθλημα MotoGP για την πενταετία από το 2027 ως και το 2031, καθώς τα τρέχοντα έχουν διάρκεια ως το τέλος της φετινής σεζόν. Δανείζεται το όνομά της από τον χώρο της Formula 1, το έτερο τέκνο της αμερικανικής Liberty Media που εσχάτως έχει βαλθεί να αλλάξει το MotoGP σε μια ανάλογη λογική.

Αυτή η συμφωνία θα έπρεπε κανονικά να έχει υπογραφεί από την αρχή της φετινής σεζόν, ωστόσο από την πρώτη στιγμή ήταν σαφές πως μεταξύ των δύο πλευρών υπήρχε ένα μεγάλο χάσμα. Από την πλευρά της διοργάνωσης βρίσκεται η Liberty Media και η MotoGP Sports Entertainment Group (MGPSEG, πρώην Dorna), ενώ απέναντί τους βρίσκεται η Ένωση Κατασκευαστών (MSMA) και η Ένωση Αγωνιστικών Ομάδων (IRTA).

Η αρχική αποτυχία συμφωνίας οδήγησε σε νέα συνάντηση στα τέλη του Μαρτίου, στο περιθώριο του τρίτου αγώνα MotoGP της σεζόν στις ΗΠΑ, η οποία επίσης απέβη άκαρπη. Στο μεταξύ έχουν γίνει γνωστές αρκετές πρωτοκλασάτες μεταγραφές αναβατών ενόψει 2027, αλλά καμιά τους δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως και ο μόνος λόγος γι’ αυτό είναι η αποτυχία της συμφωνίας.

Επισήμως δεν υπάρχουν πολλές ανακοινώσεις, κάτι αναμενόμενο όταν μιλάμε για μια διαπραγμάτευση που είναι ακόμη σε εξέλιξη, αλλά σταδιακά αρχίζουν να βρίσκουν τον δρόμο τους προς τη δημοσιότητα αρκετές πληροφορίες σχετικά με τα σημεία που μπλοκάρουν τη συμφωνία. Ή μάλλον το ένα σημείο που διατρέχει όλα τα υπόλοιπα: το χρήμα.

Ένα βασικό ζητούμενο για τις Liberty και MGPSEG είναι η ανάπτυξη του MotoGP στα πρότυπα της F1 και ήδη έχουμε δει κάποια πρώτα βήματα που προωθεί η νέα διοργανώτρια, όπως η κατάργηση του Phillip Island για να αντικατασταθεί από μια πίστα σε δημόσιο δρόμο στη Αδελαΐδα. Κατατέθηκαν επίσης και αρκετά πιο αμφιλεγόμενες απόψεις, όπως αυτή που θέλει την καταμέτρηση των πρωταθλημάτων των αναβατών να μην κάνει αναφορά στις μικρότερες κατηγορίες (Moto2, Moto3), θέλοντας να απομονώσει επικοινωνιακά το MotoGP από τις άλλες κλάσεις ώστε να είναι πιο “συμπαγές” ως προϊόν μάρκετινγκ.

Τώρα γίνονται γνωστές και άλλες απαιτήσεις της διοργάνωσης προς τις ομάδες, όπως το να ενισχύσουν δραστικά τα τμήματα μάρκετινγκ και τις επικοινωνιακές δράσεις τους ώστε να πολλαπλασιαστεί η προβολή του αθλήματος.

Θέλουν επίσης όλες οι ομάδες να προσλάβουν σε μόνιμη βάση εφεδρικούς αναβάτες ώστε να μην σημειώνονται απουσίες στη σχάρα εκκίνησης όταν κάποιος τραυματιστεί, ενώ απαιτούν να έχουν όλοι οι κατασκευαστές λειτουργικά πρωτότυπα των αγωνιστικών μοτοσυκλετών τους διαθέσιμα για προωθητικές εκδηλώσεις καιρό πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Αυτά περιγράφονται ως μέρος των απαιτήσεων της Liberty Media προς MSMA και IRTA, ενώ η πλευρά των αναβατών και ομάδων ζητά περισσότερα χρήματα με ένα νέο συμβόλαιο που να προβλέπει ανταπόδοση ως ποσοστό των εσόδων και όχι με σταθερό ετήσιο ποσό όπως γίνεται ως τώρα.

Σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει από τις διαπραγματεύσεις, η Liberty προτείνει μια πάγια ετήσια πληρωμή 8 εκατομμυρίων ευρώ σε κάθε ομάδα, η οποία είναι κατά ένα εκατομμύριο αυξημένη από αυτή που λαμβάνουν τώρα - ή, κατά άλλες φήμες, ένα σταθερό ετήσιο ποσό ανά μοτοσυκλέτα στα ίδια επίπεδα με τα τωρινά. Από την πλευρά τους, οι ομάδες δηλώνουν πως αυτή η πρόταση συνιστά κοροϊδία, καθώς τα κόστη που καλούνται να επωμιστούν από τις νέες απαιτήσεις της Liberty θα τους κοστίσουν αρκετά περισσότερα χρήματα και επιμένουν σε ποσοστό επί των κερδών όπως στη F1.

Υπάρχουν κάποιες αντιπροτάσεις από τις ομάδες, όπως λ.χ. να προσληφθεί ένας εφεδρικός αναβάτης ανά κατασκευαστή και να χρησιμοποιείται στη θέση απόντα οποιασδήποτε ομάδας χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, ενώ εκπρόσωπος της MSMA είπε ανώνυμα πως “οι κατασκευαστές δεν είναι αρνητικοί στην πρόταση αυτή, αν η Liberty πληρώσει τα δέοντα”, ωστόσο είναι μάλλον σαφές πως ο εφεδρικός αναβάτης δεν ακούγεται ως ιδανική λύση και θα προτιμούσαν να μην γίνει καμιά αλλαγή στο σημείο αυτό απ’ όσα ισχύουν σήμερα.

Το θέμα είναι πως έχει αρχίσει να διαγράφεται πλέον η γενική εικόνα και δυστυχώς μοιάζει να είναι αυτή που υποπτευόμασταν: η Liberty Media ήρθε με μεγάλες ορέξεις και πλάνα για το MotoGP, ζητώντας τα πάντα και δίνοντας τίποτα.

Στο τέλος βέβαια το ερώτημα είναι ένα και αμείλικτο: ποιος θα υποχωρήσει πρώτος; Είναι τα εργοστάσια σε θέση να απειλήσουν με αποχώρηση ή μήπως δεν έχουν κανένα πραγματικό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια τους; Κι αν στο τέλος δεν επιτευχθεί η περίφημη Concorde Agreement για το MotoGP, πού οδεύουμε; Προς μια σεζόν χωρίς πρωτάθλημα το 2027;

Αν η τι άλλο, η συνέχεια αυτού του ανομολόγητου θρίλερ που διεξάγεται πίσω από κλειστές πόρτες και μακριά από μικρόφωνα και κάμερες θα έχει πολύ ενδιαφέρον.