MotoGP 2025, Red Bull Grand Prix of The Americas, P1 - Marc Marquez, ο βασιλιάς της COTA εξαφανίστηκε μπροστά...

Πέντε Ducati στις πρώτες πέντε θέσεις, μόλις 10ος ο Pecco Bagnaia - Στο κατόπι του Marc η... Tavulia squad με τους Di Giannantonio και Morbidelli
Marc Marquez
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/3/2025

Τα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά ξεκινούν, με τον ουρανό συννεφιασμένο μεν, αλλά χωρίς βροχή. Η πίστα του Austin πάντως είναι ακόμα βρεγμένη, με τους αναβάτες να φορούν βρόχινα ελαστικά. Μια στεγνή γραμμή έχει αρχίσει να σχηματίζεται, αλλά σε κάποια σημεία η πίστα έχει κρατήσει νερά, και μια στιγμή απροσεξίας εύκολα μπορεί να οδηγήσει σε πτώση.

Ο Pedro Acosta γράφει τον πρώτο ταχύτερο χρόνο, ενώ αμέσως μετά μπροστά περνάει ο Pecco Bagnaia. Όσο θα στεγνώνει η πίστα και όσο θα ανεβάζουν σταδιακά ρυθμό οι αγωνιζόμενοι, τόσο θα αλλάζει η πρωτιά. Ο χρόνος του Pecco είναι 2:14.513, ενώ το ρεκόρ πίστας εδώ είναι 2:00.864, ρεκόρ που κατέχει από το 2024 ο Maverick Vinales. Καταλαβαίνετε πόσο μακριά είναι αυτή τη στιγμή οι χρόνοι από αυτό.

Ο Marc Marquez, που στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά είχε high-side -η πρώτη του πτώση με την εργοστασιακή Ducati, καθώς ο Ισπανός δεν είχε πέσει στους πρώτους δύο γύρους-, ενώ στη συνέχεια τερμάτισε τρίτος, τώρα σημειώνει τον ταχύτερο χρόνο, με 2:13.456, που για την ώρα απέχει μισό δευτερόλεπτο από τον χρόνο του δεύτερου, Fermin Aldeguer.

Δεκατρία λεπτά μετά την έναρξη των δοκιμαστικών, ο Marc βελτιώνει κι άλλο τον χρόνο του, ενώ πίσω του βρίσκονται οι Zarco, Morbidelli, Miller και Aldeguer.

Εντωμεταξύ στα pits βρίσκονται γνωστοί Αμερικανοί θρύλοι του MotoGP, όπως ο King Kenny Roberts, και ο Kevin Schwantz ο οποίος εκτελεί και χρέη σχολιαστή με την ομάδα της Dorna. Στα pits της Aprilia βρίσκεται και ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής 2024 Jorge Martin, ο οποίος έχει έρθει για να δεθεί περισσότερο με τη νέα του ομάδα, καθώς ακόμα καθυστερεί η επάνοδός του -ελπίζουμε να τον δούμε στον επόμενο αγώνα, που είναι στο Κατάρ.

Δυο λεπτά αργότερα και ο Alex Marquez περνά εκείνος πρώτος, με τους αδελφούς Marquez να κάνουν το 1-2, όμως δεν περνά πολλή ώρα και ο Morbidelli υποσκελίζει και τους δυο Ισπανούς, με τον αναβάτη της VR46 να δείχνει δυνατός και έτοιμος για καλές επιδόσεις στις Η.Π.Α.

Ωπ! Ποιος είναι τώρα ταχύτερος όλων; Ο Joan Mir της Honda! Νωρίς είναι φυσικά ακόμα, και ο χρόνος του είναι μόλις στο 2:13, έτσι δεν κρατάμε και την αναπνοή μας από την αγωνία.

Σαράντα λεπτά απομένουν για το τέλος των δοκιμαστικών, και οι περισσότεροι αναβάτες έχουν μπει στα pits για να πάρουν μια ανάση, να συζητήσουν με τους μηχανικούς τους, και να περιμένουν την πίστα να στεγνώσει περισσότερο.

Παρόλο τώρα που είναι ακόμα νωρίς, αξίζει να δούμε τη διαφορά που υπάρχει αυτή τη στιγμή στο στρατόπεδο της Yamaha, με τον Jack Miller να είναι 7ος, τον Alex Rins μόλις 19ο και τον Fabio Quartararo... τελευταίο, στα pits, σχεδόν 7 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο! Δύσκολα τα πράγματα για τον Fabio, ενώ καθώς γράφουμε αυτές τις γραμμές, ο Miller βγαίνει στην πίστα με slick, και σημειώνει τον ταχύτερο χρόνο, o πρώτος αναβάτης που πέφτει στο 2:12, ενώ στον επόμενο γύρο τον ρίχνει ακόμα περισσότερο στο 2:11.

Η πίστα στεγνώνει ολοένα και περισσότερο, και όλοι οι αναβάτες βγαίνουν ξανά από τα pits για τη δεύτερη προσπάθειά τους.

Πλησιάζουμε στη μέση των δοκιμαστικών, και ο Miller γράφει το πρώτο 2:09 του σαββατοκύριακου, ενώ αυτή τη στιγμή μόνο ο Vinales φοράει βρόχινα, έχοντας σημειώσει τον 10ο χρόνο, σχεδόν 5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Miller.

Εικοσιπέντε λεπτά πριν το τέλος, ο Quartararo μπαίνει επιτέλους στο παιχνίδι, ανεβαίνοντας αρχικά στην 7η θέση, και ρίχνοντας κατόπιν κι άλλο τον χρόνο του. Όμως την ίδια στιγμή, οι περισσότεροι αναβάτες βελτιώνουν δραματικά τους χρόνους τους, αφού η πίστα έχει στεγνώσει σχεδόν τελείως, και όλοι φορούν slick.

Bagnaia, Aldeguer, Marc Marquez, διαδέχονται αστραπιαία ο ένας τον άλλον στην κορυφή, με τον Marc να σημειώνει χρόνο 2:08.327.

Το 2:07 φτάνει πρώτος ο Alex Marquez, ενώ Aldeguer και Marc έχουν μια μικρή κόντρα, με τον Marc να περνάει τον rookie λίγο πριν τον τερματισμό και να γράφει το πρώτο 2:06 της μέρας.

Είκοσι λεπτά πριν το τέλος, τέσσερα Ducati βρίσκονται στις πρώτες τέσσερις θέσεις της κατάταξης, με τον Mir της Honda να κλείνει την πρώτη πεντάδα.

Τώρα ο Marc έχει βάλει στο στόχαστρο τον Pecco και τον ακολουθεί κατά πόδας. Θα τον περάσει για να του δείξει ποιος είναι ταχύτερος; Όχι, δεν τον περνά, αλλά τον χρησιμοποιεί για slip-stream ρίχνοντας τον χρόνο στο 2:05.145.

Τώρα οι ρόλοι αντιστρέφονται, με τον Pecco να παίρνει στο κατόπι τον Marc, όμως ο Ισπανός τον παίρνει χαμπάρι, κόβει ταχύτητα και δεν δείχνει γραμμές στον Ιταλό που βρίσκεται 4ος, τρεις θέσεις πίσω από τον αναβάτη με το #93.

Κι αν ο Miller ήταν το αστέρι στις βρόχινες συνθήκες των πρώτων ελεύθερων και στο πρώτο μισό των χρονομετρημένων, τώρα ο Αυστραλός έχει πέσει στην 15η θέση, ενώ αντίθετα ο Quartararo βρίσκεται 8ος.

Πίσω όμως έχει βρεθεί και ο Zarco της Honda, στην 11η θέση, με καλύτερο αναβάτη της ιαπωνικής εταιρείας 15 λεπτά πριν το τέλος τον Joan Mir που είναι 4ος, ενώ ο Luca Marini είναι 19ος...

Δεκατέσσερα λεπτά πριν το τέλος, και ο Miller περνάει πρώτος με 2:05.115, με τα αδέλφια Marquez πίσω του, τέταρτο τον Zarco, και πέμπτο τον Aldeguer.

Μετά τα καταστροφικά FP1, ο Marco Bezzechi της Aprilia δεν δείχνει ούτε και εδώ ικανός να κάνει κάτι καλό, και βρίσκεται 19ος 11 λεπτά πριν το τέλος.

Οι περισσότεροι αναβάτες έχουν μπει στα pits, και ετοιμάζονται για την τελευταία προσπάθειά τους, στοχεύοντας φυσικά σε χρόνο που θα τους βάλει στην πρώτη 10αδα, ώστε να αποφύγουν τα Q1.

Οκτώ λεπτά απομένουν για την καρό σημαία, και όλοι σχεδόν οι αναβάτες βρίσκονται στην πίστα, σημειώνοντας ταχύτερους χρόνους.

Ο Marc Marquez ανεβάζει κι άλλο τον πήχη, γράφοντας το πρώτο 2:04, και συνεχίζει ακάθεκτος, όμως το παρακάνει και έχει μια έξοδο, σε ασφάλτινο όμως κομμάτι, χωρίς παρατράγουδα -παρόμοια έξοδο έχει και ο Pecco, κι αυτός στο ίδιο μοτίβο με τον Marc.

Τέσσερα λεπτά απομένουν κι ο Acosta βρίσκει τον καλό του εαυτό, γράφοντας τον 2ο χρόνο.

Πτώση έχουμε από τον Zarco, που βρίσκεται 12ος και έτσι θα πρέπει να περάσει από τα Q1, κρίμα για τον Γάλλο που το παράκανε και τώρα έχει δουλειά μπροστά του...

Δύο λεπτά πριν το τέλος, ο Undisputed King of COTA, Marc Marquez κάνει ξανά τη διαφορά, γράφοντας χρόνο 2:03.469, χρόνο μισό δευτερόλεπτο μακριά από τον δεύτερο Acosta! Και συνεχίζει  απτόητος...

Δέκα δευτερόλεπτα πριν το τέλος, και ο Marc γράφει 2:02.929, 0,882 δευετερόλεπτα μπροστά από τον αδελφό του που είναι δεύτερος!

Η καρό σημαία πέφτει, καιη πρώτη δεκάδα έχει ως εξής:

1. Marc Marquez, Ducati, 2:02.929
2. Fabio di Giannantonio, Ducati, +0,736
3. Franco Morbidelli, Ducati, +0,837
4. Alex Marquez, Ducati, +0,882
5. Fermin Aldeguer, Ducati, +0,973
6. Jack Miller, Yamaha, +1,024
7. Pedro Acosta, KTM, +1,170
8. Maverick Vinales, KTM, +1,332
9. Joan Mir, Honda, +1,413
10. Pecco Bagnaia, Ducati, +1,530

Εντέκατος ήταν ο Quartararo, 12ος ο Binder, 13ος ο Bezzechi, 14ος ο Ogura και 15ος ο Luca Marini.

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.