MotoGP 2026, Buriram Test – Bezzecchi και Aprilia δείχνουν τα δόντια τους με νέο ρεκόρ πίστας

Απειλητική η Aprilia στις δύο μέρες της τελευταίας δοκιμής στην Ταϊλάνδη, με τον Marco Bezzecchi να καταρρίπτει το ρεκόρ πίστας και τον Ai Ogura από κοντά δεύτερο.
marco bezzecchi
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/2/2026

Τελευταίο επίσημο τεστ πριν ξεκινήσει η νέα σεζόν με το GP της Ταϊλάνδης στην πίστα Chang International Circuit της Buriram σε λίγες μέρες (27/2-1/3) και η διήμερη δοκιμή δεν άλλαξε ιδιαίτερα την οπτική που έχει διαμορφωθεί ως τώρα. Οι μοτοσυκλέτες των Ducati και Aprilia δείχνουν ένα βήμα μπροστά, καθώς στους πρώτους 11 της τελικής κατάταξης του τεστ κατάφεραν να παρεισφρήσουν μόλις δύο αναβάτες με μοτοσυκλέτες άλλου κατασκευαστή, οι Pedro Acosta με KTM και Joan Mir με Honda.

Στο στρατόπεδο της Aprilia ο ενθουσιασμός είναι δεδομένος, όσο και δικαιολογημένος. Την πρώτη μέρα του Buriram Test και οι τέσσερεις αναβάτες της ήταν μέσα στην πρώτη δεκάδα, ενώ η ίδια εικόνα διατηρήθηκε και μετά τη δεύτερη μέρα, με μόνη τη διαφορά πως ο πιο αργός αναβάτης με RS-GP, Raul Fernandez, ήταν τώρα 11ος.

Ai Ogura
Ai Ogura​​​​​

Η ουσία είναι πως ο Marco Bezzecchi διέλυσε τα χρονόμετρα καταρρίπτοντας το ρεκόρ πίστας (που κατείχε ο Pecco Bagnaia) και γράφοντας τον ταχύτερο γύρο του διημέρου, ενώ στη δεύτερη θέση τον ακολούθησε ο Ai Ogura.

Ο πρωταθλητής 2024, Jorge Martin, δηλώνει 100% θεραπευμένος αλλά όχι 100% σε φυσική κατάσταση, παρόλα αυτά ο 8ος ταχύτερος χρόνος με μισό δευτερόλεπτο από τον πρώτο δεν είναι καθόλου άσχημη επίδοση για τον Ισπανό που δεν ήταν καν παρών στο Sepang Test και τώρα ουσιαστικά συστήνεται με τη μοτοσυκλέτα του.

Marc Marquez
Marc Marquez

Στη Ducati ο Marc Marquez ξεκίνησε με δύο πτώσεις, αλλά και τον ταχύτερο γύρο την πρώτη μέρα, με τον Pecco Bagnaia να επιβεβαιώνει πως η GP26 του αρέσει γράφοντας τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο.

Ατυχώς, η δεύτερη μέρα του τεστ δεν ήταν εξίσου καλή, καθώς ο μεν M. Marquez ήταν άρρωστος, έκανε λίγους γύρους και είχε μια νέα, ευτυχώς ανώδυνη πτώση καθώς επιχειρούσε προσομοίωση αγώνα, ενώ ο Bagnaia αντιμετώπισε τεχνικό πρόβλημα που τον περιόρισε σε πολύ λίγους γύρους.

Έτσι οι δυο τους δεν βελτίωσαν τις επιδόσεις τους τη δεύτερη μέρα του Buriram Test, ωστόσο παρέμειναν ψηλά στα συγκεντρωτικά γυρολόγια.

Alex Marquez
Alex Marquez

Εξίσου καλά νιώθουν με τις μοτοσυκλέτες τους και ο Alex Marquez και οι δύο αναβάτες της VR46. Ο A. Marquez είχε τον τέταρτο ταχύτερο χρόνο την πρώτη μέρα και ήταν πολύ κοντά στους χρόνους των δύο εργοστασιακών Ducati και του Bezzecchi που ήταν μπροστά του, αλλά στις προσομοιώσεις αγώνα της δεύτερης μέρας ο μικρότερος των αδελφών Marquez δεν κατάφερε να πέσει κάτω από το 1'30.

O Fabio Di Giannantonio ήταν ταχύτερος σε ρυθμό αγώνα παρά σε έναν απόλυτο γύρο, ενώ ο Frankie Morbidelli βλέπει το αντίστροφο αποτέλεσμα στους πίνακες χρόνων της Buriram.

Οι αναβάτες της Honda δηλώνουν ικανοποιημένοι, σε σωστό δρόμο αλλά ακόμη αρκετά πιο πίσω από τους πρωτοπόρους με τις ιταλικές μοτοσυκλέτες, ενώ οι συνάδελφοί τους με Yamaha δεν έμειναν με θετικές αναμνήσεις από το τεστ της Ταϊλάνδης.

Jack Miller
Jack Miller

Ταχύτερη Yamaha ήταν αυτή του Jack Miller στη 16η θέση και ένα δευτερόλεπτο μακριά από τον πρώτο, ενώ ο Fabio Quartararo έδειχνε εκνευρισμένος, έκανε χειρονομίες προς τη μοτοσυκλέτα του και δήλωνε πως βρίσκεται πολύ πίσω από τους αντιπάλους τους. Στο ίδιο κλίμα ο Alex Rins βρίσκεται απογοητευτικά μακριά από τους χρόνους που θα ήθελε να γράφει, ενώ ο Toprak Razgatlioglu εξακολουθεί να μαθαίνει πόσο διαφορετικό είναι το MotoGP από το WSBK και δείχνει εντελώς μη ανταγωνιστικός σε αυτή την πρώιμη φάση όπου προσπαθεί να κατανοήσει πώς δουλεύουν τα λάστιχα της Michelin.

Το πιο αντικειμενικό ενδιαφέρον δεν είναι τόσο οι απόλυτοι χρόνοι που κατάφερε ο καθένας, αλλά περισσότερο οι προσομοιώσεις αγώνα που έκαναν σχεδόν όλοι, με τους περισσότερους να αφήνουν αυτή τη δουλειά για τη δεύτερη μέρα.

Pedro Acosta
Pedro Acosta

Εκεί ήταν που έλαμψαν οι Aprilia και κυρίως οι Bezzecchi και Ogura με πληθώρα συνεχόμενων γύρων μέσα στο 1’29, κάτι που κατάφεραν ελάχιστοι άλλοι. Ατυχώς δεν έχουμε το ανάλογο δείγμα από τους εργοστασιακούς αναβάτες της Ducati, οι οποίοι όπως είπαμε πιο πριν δεν απόλαυσαν την απροβλημάτιστη δεύτερη μέρα που θα ήθελαν στην Ταϊλάνδη.

Ήταν επίσης σαφές πως ΚΤΜ, Honda και Yamaha δεν δείχνουν ακόμη σε θέση να ανταγωνιστούν τις Aprilia και Ducati σε ρυθμό αγώνα, καθώς οι προσομοιώσεις που έκαναν ήταν στην καλύτερη στα μεσαία 1’30, με τον Luca Marini να δείχνει λίγο πιο γρήγορος στη διαδικασία αυτή.

Πλέον μετράμε αντίστροφα για την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου, όταν θα ξεκινήσουν οι ελεύθερες δοκιμές του εναρκτήριου αγώνα MotoGP για το 2026 στην Ταϊλάνδη.

Joan Mir
Joan Mir

MotoGP 2026 Buriram Test – Συνδυαστικά αποτελέσματα διημέρου

#

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

Διαφορά

1

M. BEZZECCHI

Aprilia Racing

1’28.668

 

2

A. OGURA

Trackhouse MotoGP Team

1’28.765

0.097

3

M. MARQUEZ

Ducati Lenovo Team

1’28.836

0.168

4

F. BAGNAIA

Ducati Lenovo Team

1’28.883

0.215

5

A. MARQUEZ

BK8 Gresini Racing MotoGP

1’28.961

0.293

6

P. ACOSTA

Red Bull KTM Factory Racing

1’29.021

0.353

7

F. MORBIDELLI

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1’29.071

0.403

8

J. MARTIN

Aprilia Racing

1’29.167

0.499

9

F. DI GIANNANTONIO

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1’29.173

0.505

10

J. MIR

Honda HRC Castrol

1’29.296

0.628

11

R. FERNANDEZ

Trackhouse MotoGP Team

1’29.302

0.634

12

B. BINDER

Red Bull KTM Factory Racing

1’29.392

0.724

13

L. MARINI

Honda HRC Castrol

1’29.451

0.783

14

M. VINALES

Red Bull KTM Tech3

1’29.569

0.901

15

J. ZARCO

Castrol Honda LCR

1’29.608

0.940

16

J. MILLER

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1’29.672

1.004

17

F. QUARTARARO

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1’29.701

1.033

18

E. BASTIANINI

Red Bull KTM Tech3

1’29.728

1.060

19

D. MOREIRA

Pro Honda LCR

1’29.920

1.252

20

A. RINS

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1’30.122

1.454

21

T. RAZGATLIOGLU

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1’30.772

2.104

22

M. PIRRO

BK8 Gresini Racing MotoGP

1’31.777

3.109

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.