MotoGP 2026: Πρεμιέρα για τον Toprak Razgatlioglu μέσα στο Ραμαζάνι

Ο τρεις πρωταθλητής WSBK κάνει ντεμπούτο στην Ταϊλάνδη υπό ιδιαίτερες θρησκευτικές συνθήκες
Toprak Razgatlioglu Ramadan
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

27/2/2026

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής WorldSBK ξεκινά το νέο του κεφάλαιο στο MotoGP τη στιγμή που τηρεί το Ραμαζάνι, προσαρμόζοντας την προετοιμασία του στις απαιτήσεις του αγωνιστικού τριημέρου.

Ο Toprak Razgatlioglu ετοιμάζεται για το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο του στο MotoGP αυτό το Σαββατοκύριακο στην Ταϊλάνδη, σε μια περίοδο που συμπίπτει με το Ραμαζάνι, την ιερή γιορτή των μουσουλμάνων.

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής του WSBK εντάσσεται το 2026 στο grid των MotoGP με την ομάδα της Pramac Racing και τη Yamaha, αποτελώντας έναν από τους πιο πολυσυζητημένους rookies των τελευταίων ετών.

Έχοντας υπογράψει πολυετές συμβόλαιο με τη Yamaha, ο Razgatlioglu καλείται να προσαρμοστεί άμεσα στις απαιτήσεις της κορυφαίας κατηγορίας, στα αγωνιστικά πρωτότυπα και στα ελαστικά της Michelin. Παράλληλα, θεωρείται πως η εμπειρία του από τα ελαστικά της Pirelli θα αποδειχθεί πολύτιμη για την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας ενόψει των νέων κανονισμών του 2027.

Ως ο μοναδικός μουσουλμάνος αναβάτης στο φετινό grid, ο Toprak έχει κληθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις θρησκευτικές του υποχρεώσεις και στις αυξημένες σωματικές απαιτήσεις ενός αγωνιστικού Σαββατοκύριακου στο MotoGP. Το Ραμαζάνι, ένας από τους πέντε πυλώνες του Ισλάμ, προβλέπει νηστεία από την ανατολή έως τη δύση του ηλίου.

Toprak Razgatlioglu Ramadan

Ωστόσο, για τους αθλητές υψηλού επιπέδου υπάρχουν εξαιρέσεις. Ο ίδιος αποκάλυψε πως ξεκίνησε τη νηστεία, αλλά προσαρμόζει το πρόγραμμά του λόγω του αγώνα στην Ταϊλάνδη.

"Την πρώτη μέρα τήρησα το Ραμαζάνι, αλλά όταν οδηγώ τη μοτοσυκλέτα χρειάζομαι ενέργεια," δήλωσε. "Μετά το τεστ έκανα άλλες δύο μέρες. Τώρα άρχισα ξανά να τρώω και να πίνω, γιατί αύριο ξεκινάμε πάλι. Όταν επιστρέψω στην Τουρκία μετά τον αγώνα, θα συνεχίσω κανονικά το Ραμαζάνι."

Τα τελευταία χρόνια αρκετά παγκόσμια πρωταθλήματα έχουν προσαρμόσει τα προγράμματά τους ώστε να διευκολύνουν μουσουλμάνους αθλητές, με χαρακτηριστικά παραδείγματα αλλαγών σε αγωνιστικά ωράρια σε διοργανώσεις αντοχής και Formula 1 στη Μέση Ανατολή.

Σε αγωνιστικό επίπεδο, ο Razgatlioglu παραδέχθηκε στις δοκιμές του Buriram ότι δυσκολεύεται ακόμη να εμπιστευτεί το εμπρός ελαστικό της Michelin, σημειώνοντας πως ίσως χρειαστεί "να πέσω μερικές φορές για να καταλάβω καλύτερα το όριο".

Παρά τις συγκρατημένες προσδοκίες για το αποτέλεσμα στην Ταϊλάνδη, δεν έκρυψε τη συγκίνησή του για την έναρξη αυτού του νέου κεφαλαίου.

"Είμαι πραγματικά ενθουσιασμένος. Βλέπω παντού κάμερες, είναι πολύ διαφορετικό εδώ σε σχέση με το Superbike. Είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι νέος αναβάτης στο MotoGP, γιατί ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα. Είναι το πρώτο αγωνιστικό Σαββατοκύριακο και είμαι συγκεντρωμένος στον αγώνα. Ελπίζω να βελτιωθούμε αύριο."

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.