MotoGP: Αγώνας Αυστρίας

Ελεύθερες δοκιμές Παρασκευής
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/8/2018

Η βροχή δεν επέτρεψε στους αναβάτες να βελτιώσουν τους χρόνους που είχαν επιτύχει στα πρώτα στεγνά ελεύθερα δοκιμαστικά. Τα Ducati ήταν ξανά τα ταχύτερα όλων στη στεγνή άσφαλτο της Αυστρίας το πρωί, όμως στην βρεγμένη πίστα, η Honda του Marc Marquez σημείωσε τον ταχύτερο γύρο και με μια μικρή δόση έκπληξης, δεύτερος ήταν ο Scott Redding με την Aprilia. Λέμε μικρή διότι οι βρετανοί αναβάτες είναι μαθημένοι στους βρόχινους αγώνες και οι βρεγμένες πίστες μειώνουν το χάσμα ανάμεσα στις δυνατότητες των μοτοσυκλετών. Πάντως το γεγονός ότι πίσω από αυτούς τους δύο βρίσκουμε ξανά τις τρεις Ducati, μας δείχνει ότι οι ιταλικές μοτοσυκλέτες θα έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτόν τον αγώνα, είτε η πίστα είναι στεγνή, είτε είναι βρεγμένη.

 

 Ταχύτερος χρόνος ημέρας (έγινε με στεγνή πίστα στα πρώτα ελεύθερα):

Andrea Dovizioso ITA Ducati 1m 23.830s

Τα ρεκόρ στην πίστα της Αυστρίας:
Pole Position:
Andrea Iannone ITA Ducati 1m 23.142s (2016)
ταχύτερος γύρος σε αγώνα:
Johann Zarco FRA Yamaha 1m 24.312s (2017)

 

Αποτελέσματα δεύτερων ελεύθερων δοκιμαστικών (βρεγμένη πίστα)

 

  1. Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 33.995s [Lap 6/7] 290km/h (Top Speed)
  2. Scott Redding GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 34.538s +0.543s [10/13] 278k
  3. Danilo Petrucci ITA Pramac Ducati (GP18) 1m 34.981s +0.986s [7/8] 291k
  4. Jorge Lorenzo ESP Ducati Team (GP18) 1m 35.488s +1.493s [5/6] 282k
  5. Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (GP18) 1m 35.514s +1.519s [6/9] 294k
  6. Bradley Smith GBR Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 35.970s +1.975s [7/8] 286k
  7. Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 35.985s +1.990s [11/14] 278k
  8. Jack Miller AUS Pramac Ducati (GP17) 1m 36.135s +2.140s [7/10] 293k
  9. Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 1m 36.202s +2.207s [8/11] 276k
  10. Valentino Rossi ITA Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 36.327s +2.332s [9/14] 276k
  11. Andrea Iannone ITA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 36.384s +2.389s [6/10] 277k
  12. Xavier Simeon ESP Reale Avintia (GP16)* 1m 36.950s +2.955s [6/8] 278k
  13. Franco Morbidelli ITA EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 37.105s +3.110s [8/10] 281k
  14. Tito Rabat ESP Reale Avintia (GP17) 1m 37.296s +3.301s [5/10] 271k
  15. Johann Zarco FRA Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 1m 37.361s +3.366s [10/14] 272k
  16. Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 37.552s +3.557s [4/5] 277k
  17. Thomas Luthi SWI EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 37.772s +3.777s [8/9] 278k
  18. Karel Abraham CZE Angel Nieto Team (GP16) 1m 37.876s +3.881s [9/13] 272k
  19. Hafizh Syahrin MAL Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1)* 1m 38.072s +4.077s [10/14] 276k
  20. Maverick Viñales ESP Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 38.174s +4.179s [6/8] 273k
  21. Alvaro Bautista ESP Angel Nieto Team (GP17) 1m 38.892s +4.897s [9/11] 282k
  22. Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V)* 1m 39.349s +5.354s [5/12] 275k
  23. Dani Pedrosa ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 39.911s +5.916s [3/4] 273k

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.