MotoGP: Αλλαγές στην πίστα της Sepang

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/10/2016

Εν όψει του επικείμενου GP στη Μαλαισία (30 Οκτωβρίου), ανακοινώθηκαν οι αλλαγές που έγιναν στην πίστα της Spenang, οι οποίες δρομολογήθηκαν αμέσως μετά τις χειμερινές δοκιμές του Φεβρουαρίου.
Οι αλλαγές έχουν ως στόχο το να γίνει η πίστα πιο "γρήγορη", αλλά και να βελτιωθεί η αποστράγγιση που ανέκαθεν αποτελούσε μείζον ζήτημα λόγω του τροπικού κλίματος και των βροχοπτώσεων που επικρατούν κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Η πιο σημαντική αλλαγή έχει να κάνει με την κλίση του οδοστρώματος στην τελευταία στροφή προκειμένου να μην δημιουργούνται τα ρυάκια από το νερό της βροχής που διασχίζουν κάθετα την πίστα, αλλά και για να αλλάξει η αγωνιστική γραμμή ώστε να δημιουργηθούν περισσότερες ευκαιρίες για προσπεράσματα στο συγκεκριμένο σημείο. Επίσης, έτσι μειώνεται η ταχύτητα μέσα στην στροφή και στην έξοδο έτσι ώστε να μειωθεί και η μέγιστη ταχύτητα που φτάνουν οι αναβάτες στο τέλος της μεγάλης ευθείας.
Πέρα απ' αυτό, έχουν εξομαλυνθεί τα σαμαράκια που δημιουργήθηκαν κυρίως από τα μονοθέσια της F1 σε διάφορα σημεία της πίστας, ενώ βελτιώθηκαν και οι δίοδοι διαφυγής σε τρεις στροφές, καθώς έγινε ασφαλτόστρωση εκεί που υπήρχαν αμμοπαγίδες, οι οποίες αποτελούν και θέμα προβληματισμού γενικότερα το τελευταίο διάστημα.

KTM-Pedro Acosta: Τελειώνει η υπομονή του Ισπανού - "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός"

Πιστεύει στο εγχείρημα των Αυστριακών – Απαιτεί όμως άμεσες λύσεις από την ομάδα
Pedro Acosta Red Bull KTM Factory Racing 2025
Από το

motomag

26/5/2025

Ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing, Pedro Acosta, δήλωσε πως η υπομονή του εξαντλείται με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Αυστριακοί στο MotoGP και πως δεν πρόκειται να περιμένει μια ζωή για να γίνει πρωταθλητής.

Το Grand Prix της Βρετανίας αποδείχθηκε δύσκολο για την KTM, καθώς κανένας από τους αναβάτες της δεν κατάφερε να προκριθεί από το Q1 στις κατατακτήριες, αν και ο Acosta κατάφερε να τερματίσει έκτος σε έναν χαοτικό αγώνα.

Το Σάββατο, ο Acosta σε δηλώσεις του, εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στην KTM ότι μπορεί να φτιάξει μια καλή μοτοσυκλέτα, καλώντας ωστόσο την εταιρεία να προσφέρει λύσεις πιο άμεσα.

Μετά τον αγώνα της Κυριακής, τον οποίο χαρακτήρισε αγώνα απελπισίας, ο Acosta δήλωσε ότι η έλλειψη πρόσφυσης στο πίσω μέρος του έφερε πολλά προβλήματα.

"Λοιπόν, δεν ήταν παράξενος αγώνας. Ήταν ένας αγώνας απελπισίας", είπε.

"Είναι λυπηρό να βλέπεις ότι προσπαθείς να είσαι τέλειος στην επιτάχυνση και στην έξοδο των στροφών, προσπαθείς να μείνεις κοντά στους άλλους και μετά χάνεις τα πάντα στην επιτάχυνση, για κάτι ξεκάθαρο – δεν έχουμε την πρόσφυση που έχουν οι άλλες μοτοσυκλέτες. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα και πρέπει να συνεχίσουμε."

Στην ερώτηση αν πρέπει να αποδεχτεί την κατάσταση και να μάθει να είναι υπομονετικός, ο Acosta απάντησε κοφτά: "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός….Η ευκαιρία περνάει μία φορά στη ζωή. Δεν θα περάσω όλη μου τη ζωή για να γίνω πρωταθλητής σε αυτό το πρωτάθλημα. Χρειάζομαι βοήθεια από το εργοστάσιο. Είσαι νέος μέχρι να μην είσαι πια. Πολλοί αστέρες στο πρωτάθλημα αναδείχθηκαν γρήγορα και εξαφανίστηκαν το ίδιο γρήγορα. Freddie Spencer, τον θυμάσαι; Κέρδισε δύο τίτλους, μετά είχε κάτι με το χέρι του και δεν επέστρεψε ποτέ ο ίδιος."

"Στο τέλος, δεν είναι μόνο εγώ. Βλέπεις και τις τέσσερις KTM να μην περνάνε στο Q2 αυτό το Σαββατοκύριακο και να δυσκολεύονται πολύ. Χρειαζόμαστε βοήθεια από το εργοστάσιο. Τώρα μιλάω για τους τέσσερις αναβάτες – όχι μόνο για μένα."

Ο Acosta εξακολουθεί να συζητιέται για θέσεις άλλων ομάδων καθώς και την ενδεχόμενη αποχώρηση του από την KTM στο τέλος της σεζόν, αν και ο ίδιος επέμεινε για άλλη μια φορά πως έχει ακόμη έναν χρόνο συμβόλαιο και πιστεύει πραγματικά στο εγχείρημα της ομάδας. 

“Αλλά αυτό το Σαββατοκύριακο μίλησα πολύ σοβαρά και είπα ότι χρειάζομαι βοήθεια. Δεν θέλω να έρχομαι εδώ με την KTM μόνο για να καίω καύσιμα. Θέλω να αγωνίζομαι. Και σήμερα μπόρεσα να αγωνιστώ, περίπου, μέχρι ένα σημείο όπου ήμουν στο γκρουπ με τους Marc, Franco, Jack και Alex αλλά δεν μπορούσα να παλέψω. Και αυτό είναι που με καίει, να είσαι τόσο κοντά και να μην μπορείς να το πιάσεις, να μην μπορείς να το καταφέρεις, χωρίς να έχει σημασία τι κάνεις γιατί δεν φτάνει ποτέ.”