MotoGP: Αλλαγές στον κανονισμό της κόκκινης σημαίας!

Λύνονται προβλήματα, δημιουργούνται νέα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/3/2022

Την προηγούμενη εβδομάδα, η Επιτροπή των Grand Prix εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την απόφασή της για την αλλαγή στον κανονισμό που αφορά τις κόκκινες σημαίες και την κατάταξη των αναβατών, μετά από έναν αγώνα που διακόπτεται με αυτόν τον τρόπο. Μάλιστα, σύμφωνα με την ανακοίνωση, ο νέος κανονισμός θα ισχύει και για τις τρεις κατηγορίες των GP.

Μέχρι στιγμής, αυτό που ίσχυε ήταν πως η κατάταξη και τα αποτελέσματα από έναν αγώνα στον οποίο βγήκαν οι κόκκινες σημαίες, ήταν αυτή του τελευταίου γύρου κατά τον οποίο όλοι οι αναβάτες είχαν περάσει την γραμμή του τερματισμού πριν την διακοπή. Με αυτό το καθεστώς όμως, δημιουργούνταν αρκετές αδικίες γι' αυτό και η Επιτροπή αποφάσισε να κάνει διορθωτικές κινήσεις, ώστε τα αποτελέσματα να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στην κατάταξη που ίσχυε την ώρα που βγήκαν οι κόκκινες σημαίες.

Πλέον, με την αλλαγή στον κανονισμό, ο τελευταίος γύρος πριν βγουν οι κόκκινες σημαίες, είναι αυτός που θα καθορίζει τα αποτελέσματα. Όλοι οι αναβάτες που βρίσκονται στον ίδιο γύρο με τον πρωτοπόρο, θα πάρουν την θέση που είχαν όταν πέρασαν την γραμμή του τερματισμού. Όσοι αναβάτες δεν βρίσκονται στον ίδιο γύρο με τον πρωτοπόρο, θα κατατάσσονται με την σειρά που πέρασαν την γραμμή στον προτελευταίο γύρο πριν βγουν οι κόκκινες σημαίες.

Όπως είπαμε, η αλλαγή αυτή έγινε για να αντιμετωπιστούν κάποιες αδικίες που συνέβησαν τα τελευταία δύο χρόνια, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον αγώνα της Moto3 στις Η.Π.Α. Εκεί οι κόκκινες σημαίες βγήκαν δύο φορές, με την δεύτερη διακοπή να γίνεται δυόμιση γύρους πριν το τέλος, λόγω μια μαζικής πτώσης, αφού ο Oncu βρήκε τον μπροστινό τροχό του Alcoba. O Alcoba παρέσυρε τους Migno και Acosta που ακολουθούσαν, με τον αγώνα να διακόπτεται αφού είχαν μείνει κομμάτια στην πίστα.

Κανονικά, τα αποτελέσματα θα έβγαιναν από τον προηγούμενο γύρο, αλλά την ώρα που οι αναβάτες έμπαιναν στην 11η στροφή, ο πρωτοπόρος Guevara μπήκε στα πιτς λόγω τεχνικού προβλήματος, αφήνοντας τους McPhee, Masia και Binder ως την πρώτη τριάδα. Επειδή όμως ο Guevara μπήκε στα πιτς, θεωρήθηκε ότι όλοι οι αναβάτες δεν είχαν περάσει την γραμμή τερματισμού πριν βγουν οι κόκκινες σημαίες, οπότε για τα αποτελέσματα ανέτρεξαν όχι έναν αλλά δύο γύρους πίσω. Έτσι, ο Guevara στέφθηκε νικητής, με τον Foggia δεύτερο και τον McPhee τρίτο. Με τους νέους κανονισμούς, οι αγωνοδίκες θα μέτραγαν τον προηγούμενο γύρο από τις κόκκινες σημαίες κι έτσι το βάθρο θα αποτελούνταν από τους McPhee, Masia και Binder.

Πάντως, ακόμη και αυτό το σύστημα έχει τις αδυναμίες του. Αν, για παράδειγμα, ένας αναβάτης που έχει την πρωτοπορία σε έναν αγώνα, ενώ απομένουν δύο γύροι για τον τερματισμό, ανοίξει την γραμμή του και πέσει στην… 20η θέση, πίσω από το γκρουπ των αναβατών που δεν είχαν περάσει την γραμμή του τερματισμού πριν βγουν οι κόκκινες σημαίες, τότε ο πρώην πρωτοπόρος που βρέθηκε εικοστός από το λάθος του, θα πάρει μια θέση όπως και όλοι όσοι δεν είχαν περάσει την γραμμή του τερματισμού πριν τις κόκκινες σημαίες.

Προσέξτε τώρα το μπέρδεμα: ο πρώην πρωτοπόρος δεν μπορεί φυσικά να πάρει την νίκη, αφού δεν ήταν μπροστά όταν πέρασαν οι αναβάτες την γραμμή τερματισμού για τελευταία φορά πριν βγουν οι κόκκινες σημαίες, και δεν μπορεί να πάρει την 20η θέση γιατί ήταν μπροστά από τους αναβάτες στον προτελευταίο γύρο που πέρασαν αυτοί την γραμμή του τερματισμού πριν τις σημαίες. Η λύση, λοιπόν, βάσει του νέου κανονισμού, είναι ότι οι αναβάτες που πέρασαν τον τερματισμό στον ίδιο γύρο με τον πρωτοπόρο θα καταταγούν με την αυτή την σειρά, ενώ ο πρώην πρωτοπόρος θα πάρει τη θέση ως ο επικεφαλής όλων των αναβατών δεν πέρασαν την γραμμή του τερματισμού πριν τις κόκκινες σημαίες, βάσει του προτελευταίου (και όχι του τελευταίου) γύρου!

Αυτό σίγουρα αποτελεί ένα κενό αδικίας του νέου κανονισμού, που θα ισχύσει βέβαια σε ένα πολύ συγκεκριμένο σενάριο, αλλά σύμφωνα με τις δηλώσεις του Mike Webb –Διευθυντή των Αγώνων- είναι συνολικά ένα πιο δίκαιο σύστημα σε σχέση με τον προηγούμενο κανονισμό, αφού βάσει αυτού, ο υποθετικός αναβάτης μας θα έπαιρνε τη νίκη.

Εδώ να τονίσουμε ότι τα WSBK χρησιμοποιούν μια διαφορετική μέθοδο κατάταξης, παίρνοντας το τελευταίο χρονομετρημένο sector που πέρασε κάθε αναβάτης ως εικονικό τερματισμό. Όπως όμως τόνισε ο Webb, ακόμη και αυτή η μέθοδος έχει αποκλίσεις, καθώς σε ορισμένες πίστες τα sectors είναι πολύ μεγάλα σε απόσταση, οπότε θα μπορούσαν κι εκεί να εμφανιστούν τέτοια παράδοξα όπως το προηγούμενο παράδειγμα.

Μία λύση που θα μπορούσε να βοηθήσει στο πρόβλημα, είναι η χρήση της τεχνολογίας για την αύξηση της ασφάλειας των αναβατών. Ετοιμάζεται ήδη ένα σύστημα το οποίο θα προειδοποιεί τους αναβάτες για επικίνδυνες καταστάσεις, όπως για παράδειγμα να υπάρχει μια πεσμένη μοτοσυκλέτα μέσα στην πίστα, οπότε αυτή η τεχνολογία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον για να βελτιωθούν τα αποτελέσματα σε περίπτωση διακοπής με κόκκινες σημαίες, αφού οι αγωνοδίκες θα ξέρουν ανά πάσα στιγμή την θέση κάθε αναβάτη.

Αυτή η τεχνολογία, όπως είπαμε, δεν είναι έτοιμη ακόμη προς χρήση, αλλά πολύ σύντομα θα είναι διαθέσιμη και σίγουρα θα αποτελέσει ένα μεγάλο βήμα για ακόμη πιο δίκαια αποτελέσματα.

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”