MotoGP: Αλλαγές στον κανονισμό της κόκκινης σημαίας!

Λύνονται προβλήματα, δημιουργούνται νέα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/3/2022

Την προηγούμενη εβδομάδα, η Επιτροπή των Grand Prix εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την απόφασή της για την αλλαγή στον κανονισμό που αφορά τις κόκκινες σημαίες και την κατάταξη των αναβατών, μετά από έναν αγώνα που διακόπτεται με αυτόν τον τρόπο. Μάλιστα, σύμφωνα με την ανακοίνωση, ο νέος κανονισμός θα ισχύει και για τις τρεις κατηγορίες των GP.

Μέχρι στιγμής, αυτό που ίσχυε ήταν πως η κατάταξη και τα αποτελέσματα από έναν αγώνα στον οποίο βγήκαν οι κόκκινες σημαίες, ήταν αυτή του τελευταίου γύρου κατά τον οποίο όλοι οι αναβάτες είχαν περάσει την γραμμή του τερματισμού πριν την διακοπή. Με αυτό το καθεστώς όμως, δημιουργούνταν αρκετές αδικίες γι' αυτό και η Επιτροπή αποφάσισε να κάνει διορθωτικές κινήσεις, ώστε τα αποτελέσματα να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στην κατάταξη που ίσχυε την ώρα που βγήκαν οι κόκκινες σημαίες.

Πλέον, με την αλλαγή στον κανονισμό, ο τελευταίος γύρος πριν βγουν οι κόκκινες σημαίες, είναι αυτός που θα καθορίζει τα αποτελέσματα. Όλοι οι αναβάτες που βρίσκονται στον ίδιο γύρο με τον πρωτοπόρο, θα πάρουν την θέση που είχαν όταν πέρασαν την γραμμή του τερματισμού. Όσοι αναβάτες δεν βρίσκονται στον ίδιο γύρο με τον πρωτοπόρο, θα κατατάσσονται με την σειρά που πέρασαν την γραμμή στον προτελευταίο γύρο πριν βγουν οι κόκκινες σημαίες.

Όπως είπαμε, η αλλαγή αυτή έγινε για να αντιμετωπιστούν κάποιες αδικίες που συνέβησαν τα τελευταία δύο χρόνια, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον αγώνα της Moto3 στις Η.Π.Α. Εκεί οι κόκκινες σημαίες βγήκαν δύο φορές, με την δεύτερη διακοπή να γίνεται δυόμιση γύρους πριν το τέλος, λόγω μια μαζικής πτώσης, αφού ο Oncu βρήκε τον μπροστινό τροχό του Alcoba. O Alcoba παρέσυρε τους Migno και Acosta που ακολουθούσαν, με τον αγώνα να διακόπτεται αφού είχαν μείνει κομμάτια στην πίστα.

Κανονικά, τα αποτελέσματα θα έβγαιναν από τον προηγούμενο γύρο, αλλά την ώρα που οι αναβάτες έμπαιναν στην 11η στροφή, ο πρωτοπόρος Guevara μπήκε στα πιτς λόγω τεχνικού προβλήματος, αφήνοντας τους McPhee, Masia και Binder ως την πρώτη τριάδα. Επειδή όμως ο Guevara μπήκε στα πιτς, θεωρήθηκε ότι όλοι οι αναβάτες δεν είχαν περάσει την γραμμή τερματισμού πριν βγουν οι κόκκινες σημαίες, οπότε για τα αποτελέσματα ανέτρεξαν όχι έναν αλλά δύο γύρους πίσω. Έτσι, ο Guevara στέφθηκε νικητής, με τον Foggia δεύτερο και τον McPhee τρίτο. Με τους νέους κανονισμούς, οι αγωνοδίκες θα μέτραγαν τον προηγούμενο γύρο από τις κόκκινες σημαίες κι έτσι το βάθρο θα αποτελούνταν από τους McPhee, Masia και Binder.

Πάντως, ακόμη και αυτό το σύστημα έχει τις αδυναμίες του. Αν, για παράδειγμα, ένας αναβάτης που έχει την πρωτοπορία σε έναν αγώνα, ενώ απομένουν δύο γύροι για τον τερματισμό, ανοίξει την γραμμή του και πέσει στην… 20η θέση, πίσω από το γκρουπ των αναβατών που δεν είχαν περάσει την γραμμή του τερματισμού πριν βγουν οι κόκκινες σημαίες, τότε ο πρώην πρωτοπόρος που βρέθηκε εικοστός από το λάθος του, θα πάρει μια θέση όπως και όλοι όσοι δεν είχαν περάσει την γραμμή του τερματισμού πριν τις κόκκινες σημαίες.

Προσέξτε τώρα το μπέρδεμα: ο πρώην πρωτοπόρος δεν μπορεί φυσικά να πάρει την νίκη, αφού δεν ήταν μπροστά όταν πέρασαν οι αναβάτες την γραμμή τερματισμού για τελευταία φορά πριν βγουν οι κόκκινες σημαίες, και δεν μπορεί να πάρει την 20η θέση γιατί ήταν μπροστά από τους αναβάτες στον προτελευταίο γύρο που πέρασαν αυτοί την γραμμή του τερματισμού πριν τις σημαίες. Η λύση, λοιπόν, βάσει του νέου κανονισμού, είναι ότι οι αναβάτες που πέρασαν τον τερματισμό στον ίδιο γύρο με τον πρωτοπόρο θα καταταγούν με την αυτή την σειρά, ενώ ο πρώην πρωτοπόρος θα πάρει τη θέση ως ο επικεφαλής όλων των αναβατών δεν πέρασαν την γραμμή του τερματισμού πριν τις κόκκινες σημαίες, βάσει του προτελευταίου (και όχι του τελευταίου) γύρου!

Αυτό σίγουρα αποτελεί ένα κενό αδικίας του νέου κανονισμού, που θα ισχύσει βέβαια σε ένα πολύ συγκεκριμένο σενάριο, αλλά σύμφωνα με τις δηλώσεις του Mike Webb –Διευθυντή των Αγώνων- είναι συνολικά ένα πιο δίκαιο σύστημα σε σχέση με τον προηγούμενο κανονισμό, αφού βάσει αυτού, ο υποθετικός αναβάτης μας θα έπαιρνε τη νίκη.

Εδώ να τονίσουμε ότι τα WSBK χρησιμοποιούν μια διαφορετική μέθοδο κατάταξης, παίρνοντας το τελευταίο χρονομετρημένο sector που πέρασε κάθε αναβάτης ως εικονικό τερματισμό. Όπως όμως τόνισε ο Webb, ακόμη και αυτή η μέθοδος έχει αποκλίσεις, καθώς σε ορισμένες πίστες τα sectors είναι πολύ μεγάλα σε απόσταση, οπότε θα μπορούσαν κι εκεί να εμφανιστούν τέτοια παράδοξα όπως το προηγούμενο παράδειγμα.

Μία λύση που θα μπορούσε να βοηθήσει στο πρόβλημα, είναι η χρήση της τεχνολογίας για την αύξηση της ασφάλειας των αναβατών. Ετοιμάζεται ήδη ένα σύστημα το οποίο θα προειδοποιεί τους αναβάτες για επικίνδυνες καταστάσεις, όπως για παράδειγμα να υπάρχει μια πεσμένη μοτοσυκλέτα μέσα στην πίστα, οπότε αυτή η τεχνολογία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον για να βελτιωθούν τα αποτελέσματα σε περίπτωση διακοπής με κόκκινες σημαίες, αφού οι αγωνοδίκες θα ξέρουν ανά πάσα στιγμή την θέση κάθε αναβάτη.

Αυτή η τεχνολογία, όπως είπαμε, δεν είναι έτοιμη ακόμη προς χρήση, αλλά πολύ σύντομα θα είναι διαθέσιμη και σίγουρα θα αποτελέσει ένα μεγάλο βήμα για ακόμη πιο δίκαια αποτελέσματα.

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες