MotoGP: Το άλμα στην Moto3 μέσα από τα δεδομένα της τηλεμετρίας!

Φρένο και γκάζι στον αέρα για να διατηρηθεί η πτήση…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/6/2018

Μετά την περιγραφή του Kornfeil για το πώς πήρε την απόφαση να κάνει το άλμα και το τι ακριβώς συνέβη, όπως και τις… συνέπειες που είχε για τον υπόλοιπο αγώνα, δίνεται συνέχεια σε αυτή την ιστορία από την πλευρά του αρχηγού της ομάδας ο οποίος εμφανίζει τα δεδομένα της τηλεμετρίας εκείνης της στιγμής, εξηγώντας κάθε δευτερόλεπτο μέσα από την οπτική των αριθμών.

Οι βασικές κινήσεις που έκανε ο Jakub Kornfeil μέσα από την MX εμπειρία του και κατάφερε να γλιτώσει τόσο την απογείωση, όσο και την προσγείωση, είναι πως άνοιξε γκάζι πάνω στο μηχανάκι του Bastianini και πάτησε πίσω φρένο στην κορυφή του άλματος που έφτασε τα 13.1 μέτρα.. Η ανάλυση της τηλεμετρίας αποκαλύπτει με νούμερα αυτά που έχουμε δει.

Σε περίπτωση που χάσατε το στιγμιότυπο που έχει γίνει viral, θα βρείτε εδώ το video που δείχνει το περιστατικό από κάθε γωνία. Καθώς και την περιγραφή του Kornfeil:

MotoGP Le Mans: Ο Kornfeil περιγράφει το MX άλμα στην Moto3 [video]

Εστιάζουμε λοιπόν από την στιγμή που ο Jakub Kornfeil βλέπει την Honda του Enea Bastianini να πέφτει μπροστά του και μέσα σε ένα δέκατο του δευτερολέπτου αποφασίζει πως η μόνη σωτηρία, θα ήταν να την χρησιμοποιήσει ως άλμα, πράγμα που εκτέλεσε με απόλυτη επιτυχία και ΜΧάδικη μαεστρία.

Ο Hector Testuri, αρχηγός της ομάδας, αναλύει τις κινήσεις του Kornfeil μέσα από τα δεδομένα της τηλεμετρίας.

Εκεί που ξεκινούν όλα είναι όταν ο Kornfeil κλείνει το γκάζι, προφανώς γιατί μπροστά του έχει πέσει η Honda του Bastanini ο οποίος βρίσκεται πιο μακριά στα δεξιά του. Έχοντας σηκώσει την μοτοσυκλέτα που ήταν ελάχιστα πλαγιασμένη, πιέζει λίγο το πίσω φρένο για να κρατήσει τον εμπρός τροχό πιο ψηλά και μετά φαίνεται πως παίρνει την απόφαση για να πάει για το άλμα.

Ανοίγει το γκάζι λίγο πριν ο εμπρός τροχός βρεθεί στον αέρα, αμέσως μετά κλείνει το γκάζι, πριν το πιρούνι αποκτήσει όλη την διαδρομή του που είναι 110mm. Τότε είναι που απελευθερώνεται και ο πίσω τροχός. Μόλις η πίσω ανάρτηση βρεθεί στην μέγιστη διαδρομή της φαίνεται πως ο Kornfeil πατά λίγο το πίσω φρένο για να διατηρήσει τον εμπρός τροχό ψηλά, συνεχίζοντας το άλμα. Ελάχιστα πριν βρεθεί στο έδαφος έχει ανοίξει ήδη το γκάζι για να μην βουλιάξει μέσα στο χαλίκι, δίνοντας το χαρακτηριστικό στιγμιότυπο που στην προσγείωση η KTM σπινάρει εκτοξεύοντας χαλίκια. Ο χρόνος για όλα αυτά είναι κάτι λιγότερο από δύο δευτερόλεπτα.

Σε ότι αφορά την απόσταση, από την στιγμή που ο εμπρός τροχός της KTM αποχωρίζεται την πλευρά της Honda και αρχίζει η πτήση στον αέρα, μέχρι να καθίσουν και οι δύο τροχοί στο έδαφος, η συνολική απόσταση που διανύεται είναι 13.1 μέτρα ή περίπου 9,5 μέτρα πλήρως αέρα. Γίνεται έτσι κατανοητό που σχολιάζεται ως άθλος τόσο η απογείωση, όσο και το γεγονός πως επιβίωσε της προσγείωσης, κατά την οποία έσπασε το υποπλαίσιο και ο ίδιος συνέχισε με έντονο πόνο και δυσφορία στα γεννητικά όργανα…

Πράσινο: Στροφές κινητήρα
Μπλε: Θέση γκαζιέρας
Γαλάζιο: Εμπρός ανάρτηση
Κίτρινο: Πίσω ανάρτηση
Πορτοκαλί: Ταχύτητα πίσω τροχού
Κόκκινο: Ταχύτητα εμπρός τροχού

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.