MotoGP Americas: Μεγάλη νίκη για Rins σε αγώνα πτώσεων και ανατροπών!

Βήμα πίσω σήμερα για την Ducati

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/4/2023

Το μόνο πρόβλημα με την νίκη του Rins είναι ο τρόπος που την πήρε, διότι ήταν ο καλύτερος οδηγός σήμερα και θα μπορούσε να την κερδίσει με θεαματική μάχη. Αποτέλεσμα της μάχης η νίκη του και πάλι, απλά όχι με προσπέραση, όπως θα μπορούσε, ας πάμε όμως από την αρχή, καθώς σήμερα ήταν η ημέρα που οι Ducati θα αποδεκατιζόντουσαν ξεκινώντας από τις πρώτες στροφές του πρώτου γύρου.

Οι τρεις πρώτοι έκαναν μία πολύ καλή εκκίνηση, ο Rins μάλιστα λίγο έλειψε να περάσει τον Bagnaia στην πρώτη στροφή, πράγμα που επιχείρησε κι αμέσως μετά με τον Bagnaia να του κλείνει την πόρτα. Ο Rins ήξερε, όπως και όλος ο κόσμος, όπως και ξεκάθαρα φάνηκε αμέσως μετά πως αν δεν εκμεταλλευόταν τα πρώτα τμήματα της πίστας, τότε ο Bagnaia θα μπορούσε να ξεφύγει και να χτίσει μικρή διαφορά.

Πίσω του μία σειρά από αναβάτες που όλοι τους ήταν ικανοί για το βάθρο, με τις Ducati να αρχίζουν να φεύγουν όμως από το πλάνο. Ο Martin, ένας από τους ταχύτερους αυτές τις ημέρες πέφτει από μπροστινό ελαστικό και μαζί του δυστυχώς παίρνει τον Alex Marquez ο οποίος μάλιστα τραυματίζεται και ελαφρά. Λίγο αργότερα και ο Aleix Espargaro χάνει πρόσφυση μπροστά, ενώ ο Vinales έχει κάνει μία πολύ κακή εκκίνηση και έχει φύγει από το κυνήγι των μπροστινών.

Ο Quartararo θα κάνει τον καλύτερο αγώνα του και το γεγονός πως βρίσκεται στη τρίτη θέση του βάθρου οφείλεται στις πτώσεις των πρώτων, αλλά και των πίσω που θα μπορούσαν να τον κυνηγήσουν αλλά δεν ήταν εκεί για να το κάνουν και στην τεράστια προσπάθεια που έκανε ο ίδιος. Θα πρέπει να φορά κανείς παρωπίδες ή να εργάζεται στην Yamaha για να ισχυριστεί πως επέστρεψαν στις νίκες. Μακάρι να ήταν έτσι καθώς περισσότερος ανταγωνισμός είναι το μόνο που θέλει ένας πραγματικό φίλαθλος αλλά το σημερινό αποτέλεσμα είναι συγκυριακό και μακάρι -δεύτερο μακάρι- να δώσει την ψυχολογική ώθηση που χρειάζεται για να κάνουν την διαφορά από εδώ και πέρα. Οι αγώνες MotoGP στο επίπεδο που πλέον έχουν φτάσει, βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην ψυχολογία της ομάδας και των αναβατών.

Ο Quartararo λοιπόν καταφέρνει με μία πολύ μεγάλη προσπάθεια όπως φαινόταν σε όλες τις δύσκολες στροφές που τις προηγούμενες ημέρες έχανε τις γραμμές, να κάνει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα που μπορούσε και να μείνει μπροστά!

Στο τέλος και μετά από τρεις πτώσεις ο Rins μένει κολλημένος πίσω από τον Bagnaia και πίσω του έχει στο ένα δευτερόλεπτο τον Miller που κάνει έναν καταπληκτικό αγώνα, μετά από 5 πτώσεις τις προηγούμενες ημέρες. Έχει καταφέρει να πάει από την 10^η θέση στην 3^η σε ελάχιστους γύρους και όπως ακριβώς κέρδισε 7 θέσεις, έτσι απότομα στον 7ο γύρο τα έχασε όλα όταν έπεσε κι αυτός από πρόσφυση εμπρός. Συνολικά 8 αναβάτες θα πέσουν από τον ίδιο λόγο με την πίστα να καθιστά πολύ εύκολο αυτό το λάθος, όχι ότι δεν γίνεται να υπάρχει κι ένα λάθος ρυθμίσεων στα ελαστικά αλλά σε κάθε περίπτωση η πίστα αυτή δεν συγχωρεί.

Στο μεταξύ ο Rins που έχει κερδίσει εδώ με όλες τις κατηγορίες αλλά και με Suzuki, έχει τώρα την μοτοσυκλέτα που κέρδιζε συνέχεια εδώ μέσα μέχρι που έφυγε ο Marc Marquez. Στα εσάκια εκμηδενίζει την διαφορά που ο Bagnaia καταφέρνει να κάνει στα τελευταία τμήματα εκμεταλλευόμενος το περισσότερο γκάζι και γράφει ταχύτερους χρόνους γύρου από την δεύτερη θέση. Είναι θέμα χρόνου το πότε θα παλέψει με τον Bagnaia και ήδη μετρά επιθέσεις, που ωστόσο δεν θα κλιμακωθούν γιατί στον 8^ο γύρο, ένα γύρο μετά τον Miller, ο Bagnaia θα πέσει από μπροστινό με τον ίδιο τρόπο. Η πίεση του Rins αποδίδει, η ανάγκη να κάνει στα εσάκια κάτι καλύτερο από αυτό που μπορεί η Ducati για να σταματήσει να εκμηδενίζει την διαφορά ο Rins οδηγεί σε ένα λάθος μετά από αυτά. Στον 90 γύρο πέφτει ο Mir ενώ στον 11^ο ο Binder ολοκληρώνοντας την ατυχία της KTM και δείχνοντας πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα.

Τώρα ο Rins πρέπει απλά να μην κάνει το λάθος, κάτι που έμαθε εχθές πολύ καλά και παραδόξως δεν κόβει αλλά συνεχίζει να προσθέτει δέκατα στον Quartararo μέχρι η ομάδα να του στείλει το κατάλληλο μήνυμα. Ο Marini βέβαια δεν κρατήθηκε πολύ πίσω από την Yamaha. Την ώρα που ο συμπαίκτης του ο Bezzecchi έχει χάσει την τέταρτη θέση από τις δύο Aprilia, την εργοστασιακή που έμεινε και την δορυφορική του Oliveira, ο Marini θα περάσει στην ευθεία τον Quartararo σαν σταματημένο στον 13^ο γύρο.

Ο Rins μαθαίνει το νέο, ξέρει πλέον πως μία Ducati είναι πίσω του και ξανά ανεβάζει ρυθμό. Μένουν 7 γύροι πριν το τέλος και η διαφορά από τα 1,7 δευτερόλεπτα θα φτάσει πάνω από τα δύο πράγμα που δείχνει πως ουσιαστικά μόνο το λάθος μπορεί να τον σταματήσει.

Όπως ακριβώς και στην περίπτωση του Bagnaia που δυστυχώς η καριέρα του έχει πολλά μαύρα σημεία από λάθη που έχει μετανιώσει οικτρά, το ίδιο ισχύει και για τον Rins σε έναν βαθμό, οπότε η αγωνία παραμένει ιδιαίτερα από την στιγμή που πέφτει και ο Nakagami, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που το έπαθαν και όλοι οι υπόλοιποι.

Ευτυχώς όμως ο Rins, ένας από τους καλύτερους αναβάτες εκεί έξω και ο άνθρωπος που θα μπορούσε να κρατά την Suzuki μπροστά στις πρώτες θέσεις καθώς και αυτή η μοτοσυκλέτα μπορούσε να είναι εκεί, δεν κάνει το παραμικρό λάθος! Μία μεγάλη νίκη είναι δική του, η πρώτη νίκη της Honda εδώ και μία πενταετία που δεν είναι στο όνομα Marquez! Είναι μία τεράστια στιγμή για την δορυφορική ομάδα και γενικά για την Honda και του αξίζει, με ή χωρίς πτώση του Bagnaia. Όχι όμως πως αυτό σημαίνει ότι βλέπουμε πλέον τον νέο διεκδικητή του τίτλου, όχι μόνο γιατί βαθμολογικά δεν είναι ακόμη εκεί, αλλά γιατί χρειάζονται κι άλλες τέτοιες αλάνθαστες εμφανίσεις για να μπορεί κανείς να πει κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση ήταν ένας όμορφος αγώνας με πολλές ανατροπές και τις πτώσεις να τον χαρακτηρίζουν. Κατανοώ πως για την πλειοψηφία πρέπει να υπάρχουν μάχες σώμα με σώμα και αγκώνα με αγκώνα για να ευχαριστηθεί θέαμα, όμως όταν μπορεί κανείς να κρίνει πόσο στο όριο βρίσκονται, ακόμη κι αν οδηγούν 2,2 δευτερόλεπτα μπροστά από όλους τους άλλους, τότε απολαμβάνει και το πλάνο ενός μοναχικού αναβάτη. Κορυφαία οδήγηση σήμερα από τον Rins και αγώνας ανατροπής για την Ducati, παρόλο που ο Bezzecchi κρατά την πρώτη θέση στην βαθμολογία προς την κατάκτηση του τίτλου…

1	42AlexRins	LCR Honda CASTROL	Honda	160.4	41'14.6490
2	10LucaMarini	Mooney VR46 Racing Team	Ducati	160.1	+3.498
3	20FabioQuartararo	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	160	+4.936
4	12MaverickViñales	Aprilia Racing	Aprilia	159.8	+8.318
5	88MiguelOliveira	CryptoDATA RNF MotoGP Team	Aprilia	159.7	+9.989
6	72MarcoBezzecchi	Mooney VR46 Racing Team	Ducati	159.6	+12.049
7	5JohannZarco	Prima Pramac Racing	Ducati	159.6	+12.242
8	21FrancoMorbidelli	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	159	+20.399
9	49FabioDi Giannantonio	Gresini Racing MotoGP	Ducati	158.6	+27.981
10	37AugustoFernandez	GASGAS Factory Racing Tech3	KTM	158.5	+28.217
11	51MichelePirro	Ducati Lenovo Team	Ducati	158.3	+32.370
12	94JonasFolger	GASGAS Factory Racing Tech3	KTM	156.1	+68.065
13	33BradBinder	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	155.1	+83.012
	6StefanBradl	Repsol Honda Team	Honda	158.5	2 laps
	30TakaakiNakagami	LCR Honda IDEMITSU	Honda	158.8	9 laps
	36JoanMir	Repsol Honda Team	Honda	158.8	12 laps
	1FrancescoBagnaia	Ducati Lenovo Team	Ducati	160.5	13 laps
	25RaulFernandez	CryptoDATA RNF MotoGP Team	Aprilia	151.9	14 laps
	43JackMiller	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	160.1	14 laps
	73AlexMarquez	Gresini Racing MotoGP	Ducati	0
	41AleixEspargaro	Aprilia Racing	Aprilia	0
	89JorgeMartin	Prima Pramac Racing	Ducati	0

https://bit.ly/MOTO_683

Race News

Επικαιρότητα

MotoGP: Προσπάθεια να περιοριστεί ο αριθμός Ισπανών αναβατών - "Χρειαζόμαστε ισορροπημένη σύνθεση"

Εννιά Ισπανοί ήδη έχουν συμβόλαια για το 2027 στη μεγάλη κατηγορία, όσοι είναι και φέτος

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/9/2026

Η εθνική προέλευση των αναβατών και η εμπορική στρατηγική του πρωταθλήματος στο επίκεντρο, με τον Manuel González να μένει εκτός παρά την κυριαρχία του στη Moto2

Εννέα Ισπανοί αναβάτες αναμένεται να αγωνιστούν στα MotoGP το 2027, ενώ ο Manuel González, πρωταγωνιστής της φετινής Moto2, δεν θα βρει θέση στη μεγάλη κατηγορία. Σύμφωνα κάποιες φωνές, η εθνική ισορροπία του grid αποτελεί πλέον ζήτημα που συνδέεται άμεσα με τα εμπορικά συμφέροντα του πρωταθλήματος.

Ο αριθμός των Ισπανών ως επιχειρηματικό ζήτημα

Πολλοί φίλοι των MotoGP αναρωτιούνται γιατί ο πρωτοπόρος της Moto2 Manuel González δεν θα μπορέσει να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία μετά από μια τόσο επιτυχημένη σεζόν, ενώ στο παρελθόν αναβάτες με σαφώς λιγότερο εντυπωσιακές επιδόσεις στη Moto2 είχαν εξασφαλίσει θέση στο MotoGP.

Η εξήγηση σχετίζεται με τη στρατηγική του διοργανωτή του πρωταθλήματος, MotoGP Sports Entertainment Group, ο οποίος δεν επιθυμεί να αυξηθεί περαιτέρω η ήδη καθαρή πλειοψηφία των Ισπανών αναβατών. Η ανησυχία αφορά τις πιθανές επιπτώσεις στα τηλεοπτικά έσοδα και τα δικαιώματα των διοργανωτών, αλλά και στη δυνατότητα ανάδειξης τοπικών ηρώων σε σημαντικές αγορές.

Η Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, δεν έχει αναβάτη στα MotoGP από την εποχή του Cal Crutchlow, ενώ από το 2025 η Γερμανία δεν διαθέτει αναβάτη σε καμία από τις τρεις κατηγορίες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι αγώνες σε Assen, Sachsenring και Spielberg βρίσκονται σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη μεγάλη γερμανική βάση φιλάθλων. Η εποχή των Stefan Bradl, Sandro Cortese και Jonas Folger, με δύο παγκόσμιους πρωταθλητές και δύο αναβάτες που έφτασαν στο MotoGP, έχει πλέον περάσει.

Στο grid του MotoGP για το 2027 περιλαμβάνονται οι Ισπανοί Marc και Alex Márquez, Jorge Martín, Raúl Fernández, Fermín Aldeguer, Joan Mir, Izan Guevara και Daniel Holgado, καθώς και ο David Alonso, ο οποίος διαθέτει διπλή ισπανική και κολομβιανή υπηκοότητα. Ο Alonso γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 25 Απριλίου 2006. Πολύ πρόσφατα μάλιστα, στο Misano οι Ισπανοί αναβάτες κατέλαβαν και τις έξι πρώτες θέσεις στον αγώνα MotoGP.

Η ιταλική παρουσία για το 2027 είναι επίσης σημαντική, με έξι αναβάτες: Marco Bezzecchi, Francesco Bagnaia, Nicolo Bulega, Fabio Di Giannantonio, Luca Marini και Enea Bastianini.

Από τους Ισπανούς, οι Alex Rins και Maverick Viñales δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν συμβόλαιο για το 2027, ενώ από την ιταλική πλευρά ο Franco Morbidelli έμεινε χωρίς θέση. Οι Holgado και Guevara θα κάνουν το ντεμπούτο τους ως Ισπανοί rookies το 2027, μια εξέλιξη που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, δεν αντιμετωπίστηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τις Liberty Media και MotoGP Sports Entertainment Group (MPSEG).

Ο διοργανωτής του πρωταθλήματος εκφράζει την απογοήτευσή του για την αποχώρηση έμπειρων και δημοφιλών αναβατών, αλλά και νικητών αγώνων, όπως ο Brad Binder από τη Νότια Αφρική και ο Jack Miller από την Αυστραλία. Από την άλλη, ο 21χρονος Αυστραλός Senna Agius θα ανέβει στη μεγάλη κατηγορία.

Η περίπτωση του Ai Ogura

Στο paddock του MotoGP αποτελεί κοινό μυστικό ότι η Trackhouse Aprilia είχε σκοπό να υπογράψει τον Ισπανό Sergio Garcia για το 2026. Ωστόσο, ο CEO της MPSEG, Carmelo Ezpeleta, υποστήριξε την επιλογή του Ai Ogura, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τέσσερα Grand Prix διεξάγονται στην Ασία: Buriram, Motegi, Lombok και Sepang.

Με αυτόν τον τρόπο, η Ιαπωνία απέκτησε έναν ισχυρό τοπικό ήρωα, στα πρότυπα του Takaaki Nakagami, μετά την αποτυχία του Ταϊλανδού Somkiat Chantra να καθιερωθεί σταθερά στη μεγάλη κατηγορία - ο Chantra μετακινήθηκε από τη Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Οι μελλοντικοί σχεδιασμοί του MotoGP αναμένεται να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην ποικιλομορφία ως προς την προέλευση των αναβατών, χωρίς ωστόσο να υποβαθμιστεί το επίπεδο των αγώνων.

Η ισπανική υπεροχή και τα πλεονεκτήματα της γεωγραφίας

Η ισπανική κυριαρχία στις μικρότερες κατηγορίες, Moto3 και Moto2, αποτελεί έναν από τους παράγοντες που δυσκολεύουν την προσπάθεια για μεγαλύτερη εθνική εκπροσώπηση.

Η Ισπανία φιλοξενεί πέντε Grand Prix, διαθέτει τουλάχιστον δώδεκα κατάλληλες πίστες με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ το JuniorGP διεξάγεται κυρίως στην Ισπανία και την Πορτογαλία. Ως αποτέλεσμα, αναβάτες από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη και χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ολλανδία, οι σκανδιναβικές χώρες και η Γερμανία ενδέχεται να συνεχίσουν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση όσον αφορά την ανταγωνιστικότητά τους.

Ένας ακόμη παράγοντας, είναι ότι οι αναβάτες από αυτές τις χώρες συχνά διαθέτουν μεγαλύτερη σωματική διάπλαση, γεγονός που μπορεί να λειτουργεί εις βάρος τους στις μικρότερες κατηγορίες.

Παρά τα παραπάνω, δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ποσοστώσεις αναβατών βάσει της παγκόσμιας κατάταξης όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκι ή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδηλασίας. Οι ομάδες και οι χορηγοί διατηρούν παραδοσιακά την ελευθερία να επιλέγουν τους αναβάτες τους, τουλάχιστον εντός συγκεκριμένων ορίων.

Carmelo Ezpeleta: "Χρειαζόμαστε ισορροπημένο grid"

Ο Carmelo Ezpeleta αναφέρθηκε στο ζήτημα κατά τη διάρκεια του αυστριακού Grand Prix. "Πρέπει να διασφαλίσουμε μια ισορροπημένη σύνθεση αναβατών. Ο όμιλος MotoGP επενδύει σημαντικά στο άθλημα, επειδή θέλουμε και πρέπει να αναπτυχθούμε. Είναι δική μας δουλειά να πείσουμε τους συνεργάτες μας για τον τρόπο λειτουργίας της επιχείρησής μας."

Οι ισπανικοί τίτλοι στη μεγάλη κατηγορία

Ο Alex Crivillé κατέκτησε το 1999 τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της Ισπανίας στην κορυφαία κατηγορία, οδηγώντας τη Repsol Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των 500cc.

Από την έναρξη της νέας εποχής των τετράχρονων κινητήρων, το 2002, οι Ισπανοί αναβάτες έχουν κυριαρχήσει στα MotoGP. Ο Marc Márquez έχει κατακτήσει επτά τίτλους, ο Jorge Lorenzo τρεις, ο Joan Mir έναν και ο Jorge Martín άλλον έναν, ανεβάζοντας το ισπανικό σύνολο στους δώδεκα παγκόσμιους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία.

Η Ιταλία ακολουθεί με οκτώ τίτλους, εκ των οποίων έξι ανήκουν στον Valentino Rossi και δύο στον Francesco "Pecco" Bagnaia. Οι υπόλοιποι τίτλοι της τετράχρονης εποχής κατακτήθηκαν από τον Casey Stoner το 2007 και το 2011, καθώς και από τον αμερικανό Nicky Hayden το 2006.