MotoGP Americas: Ο Bagnaia μεταφέρει τις ευθύνες της πτώσης του στην Ducati
«Η ομάδα πρέπει να βρει τι φταίει»
Από το
motomag
18/4/2023
Ο Ιταλός πρωταθλητής Pecco Bagnaia μετά τη πτώση του στον αγώνα της Κυριακής, πιστεύει πως η σταθερότητα της Ducati Desmosedici GP23 μπορεί να είναι ο λόγος που εν τέλει βρέθηκε για δεύτερο αγώνα εκτός βαθμών.
Δύο εβδομάδες μετά την πτώση του ενώ βρισκόταν στη δεύτερη θέση στο βροχερό Termas de Rio Hondo, ο Bagnaia είχε μια πτώση ενώ βρισκόταν στην πρώτη θέση στο Circuit of the Americas. Φέρει ήδη το βάρος ενός αναβάτη που σημειώνει πτώσεις όταν το διακύβευμα για καλή απόδοση μεγαλώνει, ο ίδιος το έχει πει παλαιότερα τονίζοντας πως θέλει να το ανατρέψει, ωστόσο μετά από δύο πτώσεις από την κορυφή του αγώνα το βάρος αυτό από ένα παλαιότερο σημείο της καριέρας του επιστρέφει στους ώμους του. Φαίνεται όμως πως οι δηλώσεις του, δύο ξεχωριστές καθώς έχει κι αυτό την σημασία του, στις οποίες θεωρεί πως οι πτώσεις δεν είναι δικό του λάθος, δεν γίνονται για να αποτινάξει αυτό το βάρος αλλά με διάθεση να βρει πραγματικά τι φταίει.
Χαρακτηριστικά ο Bagnaia δήλωσε: "Δεν ξέρω τι συνέβη, έκανα πάρα πολλούς γύρους καθόλη τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου και δεν έχασα σε καμία περίπτωση πρόσφυση από τον μπροστινό τροχό. Στον αγώνα είχα γρήγορο ρυθμό αλλά χωρίς να παίρνω μεγαλύτερο ρίσκο. Μπήκα πολύ ήρεμα στη δεύτερη στροφή επειδή ήξερα ότι ήταν η πιο ολισθηρή στροφή της πίστας. Και παρόλα αυτά έπεσα".
"Είμαι πολύ θυμωμένος. Όχι με τον εαυτό μου. Γιατί είμαι 100% σίγουρος ότι δεν έφταιγα εγώ σήμερα. Στην Αργεντινή, μπορώ να το επιβεβαιώσω πως ήμουν λίγο στο όριο. Στον συγκεκριμένο αγώνα όχι".
Ο Bagnaia εξέφρασε την πεποίθηση ότι η πτώση του δεν προήλθε από κρύο μπροστινό ελαστικό, ούτε από κάποιο άλλο εξωγενή παράγοντα. "Ίσως να προτιμώ μια λιγότερο σταθερή μοτοσυκλέτα. Ίσως φιλτράρει υπερβολικά την πληροφόρηση επειδή ακριβώς είναι τόσο σταθερή. Πάντα πιστεύω πως μπορώ να κάνω τα πάντα με αυτή τη μοτοσυκλέτα, ότι είμαι ανίκητος. Όμως ίσως πρέπει να θυσιάσουμε μέρος αυτής της σταθερότητας, ώστε να μπορώ να αισθάνομαι πιο καθαρά τι κάνουν τα ελαστικά της μοτοσυκλέτας. Αν χάνω 45 βαθμούς στα δυο τελευταία σαββατοκύριακα, τότε κάτι δεν είναι τέλειο. Αυτή τη στιγμή είμαι τυχερός επειδή δυο μεγάλοι ανταγωνιστές μου για τον τίτλο δεν είναι παρόντες, όμως αυτή η τύχη σύντομα θα τελειώσει."
MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν
Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
22/7/2026
Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.
Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.
Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.
Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.
Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.
Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.
Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.
Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.
Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.
Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.
Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.
Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.
Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.
Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.