MotoGP: Αναβιώνουν μάχες του παρελθόντος μέσω MotoE! Το ηλεκτρικό μέλλον

"Μεγάλα" ονόματα στην μάχη των... volt!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2018

Στην EICMA, πέρα από τα μοντέλα και τις τάσεις για το 2019, ήταν διάχυτη η επιρροή και ο προσανατολισμός σχεδόν όλων των κατασκευαστών προς το μέλλον των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Είδαμε προτάσεις που ήταν αναμενόμενες από εργοστάσια που παραδοσιακά επενδύουν στο ηλεκτρικό μέλλον, αλλά είδαμε και εκπλήξεις και απροσδόκητες εμφανίσεις –όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό superbike της Kymco- που τονίζουν ακόμη πιο εμφατικά το πόσο άμεσο και κοντά μας είναι αυτό το ηλεκτροκίνητο αύριο.
Ένα όμως από τα σημαντικότερα ηλεκτρικά εκθέματα, όχι τόσο γιατί ήταν κάτι καινούργιο (μιας και δεν ήταν, αφού ήταν κάτι για το οποίο έχουν γραφτεί κι έχουν συμβεί πάρα πολλά πράγματα), αλλά γιατί είμαστε μια ανάσα πριν οι αγώνες μοτοσυκλετών σε κορυφαίο επίπεδο αποκτήσουν τη δική τους ηλεκτρική έκφανση, ήταν η αγωνιστική MotoE.
Ο λόγος για την Energica Ego Corsa , την μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχουν οι ομάδες που θα απαρτίζουν το παγκόσμιο κύπελλο MotoE, το οποίο θα διοργανώνεται στα πλαίσια κάποιων αγώνων GP. Στον αγώνα της Jerez το 2019 θα σηκωθεί η αυλαία της καινούργια κατηγορίας, ενώ ήδη έχουν γίνει δοκιμές και γύροι επίδειξης με σημαντικούς αναβάτες στη σέλα της, όπως ο Loris Capirossi, ο Max Biaggi, ο Colin Edwards, ο Sebastian Porto και ο Mick Doohan. Η μοτοσυκλέτα που εκτέθηκε στην EICMA και αποτελεί την τελική αγωνιστική έκδοση που θα διατεθεί στις ομάδες με την μορφή "ενιαίου", διαφέρει σε ορισμένα σημεία από την μοτοσυκλέτα που δοκίμασαν οι παραπάνω αναβάτες, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την σχεδίαση του φαίρινγκ και την πιο αποτελεσματική αεροδυναμική που προσφέρει το μπροστινό τμήμα, ενώ πίσω έχει γίνει πιο λεπτή η ουρά.
Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120Kw (161 ίπποι), ενώ η ροπή του φτάνει το εκπληκτικό νούμερο των 20,4 χιλιογραμμόμετρων. Το βάρος του ανακοινώνεται στα 260 κιλά, αλλά είναι πολύ πιθανό στις πρώτες δοκιμές πριν τους αγώνες, να χρησιμοποιηθεί μια ελαφρύτερη μπαταρία ιόντων λιθίου που θα κατεβάζει το συνολικό βάρος με απόδοση 20Kwh. Οι επιδόσεις της Energica Ego Corsa κάνουν λόγο για 0-100km/h σε λιγότερα από τρία δευτερόλεπτα, με μέγιστη ταχύτητα τα 270km/h. Τα φρένα προέρχονται από την Brembo, οι τροχοί από την Marchesini και οι αναρτήσεις από την ohlins, με μοναδική ελευθερία στις ομάδες να επιλέγουν διαφορετικά ελατήρια, ανάλογα με το βάρος του αναβάτη. Όλα τα υπόλοιπα μέρη θα είναι κοινά στις μοτοσυκλέτες με εξαίρεση ελάχιστα μέρη και οι μοτοσυκλέτες θα φυλάσσονται όλες μαζί σε ειδικά σχεδιασμένο E-paddock όπου η κάθε ομάδα θα έχει το δικό της box. Μέσα εκεί θα βρίσκεται η ημι-κινητή μονάδα φόρτισης που προσφέρει η Enel X (επίσημος χορηγός της MotoE), ενώ η κινητή μονάδα θα βρίσκεται στη σχάρα της εκκίνησης για να φορτιστούν πλήρως οι μοτοσυκλέτες όσο περιμένουν στην διαδικασία εκκίνησης, αλλά και για να έχουν ρεύμα οι ηλεκτρικές κουβέρτες των ελαστικών. Μάλιστα υπάρχει πρόβλεψη για την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών πάνελ, τα οποία θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για να τροφοδοτήσουν τις ανάγκες της κατηγορίας MotoE.
Σε ό,τι αφορά τους αγώνες, αυτοί θα έχουν διάρκεια περίπου 10 γύρων (εξαρτάται από το μήκος της εκάστοτε πίστας) και οι πρώτες επίσημες δοκιμές θα γίνουν στις 28-29 Νοεμβρίου στη Jerez με τη συμμετοχή των ομάδων και των αναβατών που θα πάρουν μέρος στο κύπελλο.

Το πρόγραμμα των αγώνων της MotoE

5 Μαΐου Jerez
19 Μαΐου Le Mans
7 Ιουλίου Sachsenring
11 Αυγούστου Red Bull Ring
15 Σεπτεμβρίου Misano

Η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι οι ομάδες και οι αναβάτες που θα δούμε την επόμενη χρονιά να τρέχουν με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Enrgica. Το 2019, λοιπόν, θα συμμετέχουν δώδεκα ομάδες εκ των οποίων οι έξι που είναι ανεξάρτητες ιδιωτικές συμμετοχές θα είναι με δύο αναβάτες και οι άλλες μισές που προέρχονται από τις κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα συμμετάσχουν με έναν αναβάτη. Μέχρι στιγμής, υπάρχουν αρκετά ηχηρά ονόματα από το χώρο των αγώνων, όπως ο Randy de Puniet, ο Niccolo Canepa, o Bradley Smith και οι προσφάτως ανακοινωθέντες, Alex de Angelis και Sete Gibernau. Ο τελευταίος μάλιστα, είχε κάνει την τελευταία του εμφάνιση στα MotoGP πριν από μια δεκαετία και αποφάσισε να επιστρέψει με την ομάδα του Sito Pons, όντας μάλιστα και ο μοναδικός αναβάτης του. Ο 45 ετών βετεράνος Ισπανός είχε υπάρξει ξανά αναβάτης της ομάδας του Pons, πίσω στο 1995, όταν έτρεχε στην κατηγορία των 250GP.

Ο Sete, που έχει τερματίσει δύο φορές δεύτερος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP (2003-2004), δήλωσε πως ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα επέστρεφε στους αγώνες μετά από μια δεκαετία αποχής, αλλά η ζωή πάντα σου επιφυλάσσει εκπλήξεις, ενώ κατέστησε σαφές ότι είναι πλέον ταγμένος στην αποστολή του και στο να βοηθήσει στην εξέλιξη του ηλεκτρικού μέλλοντος για τους αγώνες. Από την πλευρά του, ο Sito Pons είπε πως θεωρούσε αυτονόητη την παρουσία της ομάδας σ' αυτό το νέο project της MotoE, καθώς θεωρεί ότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αποτελούν το μέλλον για τους αγώνες. Όπως είπε, ήθελαν να έχουν έναν έμπειρο αναβάτη και η επιλογή του Gibernau ήταν γι' αυτούς μονόδρομος.

Ομάδες και αναβάτες της MotoE

LCR E-Team:
Randy de Puniet
Niccolo Canepa

Angel Nieto Team:
Nico Terol
Maria Herrera

Avintia Esponsorama Racing:
Xavier Simeon
Eric Granado

Alma Pramac Racing:
Josh Hook
Alex de Angelis

Tech3 Racing:
Kenny Foray
Hector Garzo

Trentino Gresini MotoE:
Matteo Ferrari
Lorenzo Savadori

Pons Racing:
Sete Gibernau

One Energy Racing (Sepang):
Bradley Smith

Dynavolt Intact GP:
Jesko Raffin

Ajo Motorsport MotoE:
Niki Tuuli

SIC58 Squadra Corse:
Matteo Casadei

EG 0,0 Marc VDS:
Mike di Meglio

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι για το ποια θα είναι η τύχη αυτής της νέας κατηγορίας. Αν το δούμε καθαρά αγωνιστικά, οι αγώνες τύπου "ενιαίου", όπως είναι για παράδειγμα η Moto2, έχουν τις προϋποθέσεις για θέαμα και έντονο συναγωνισμό. Βέβαια, στην περίπτωση της MotoE δεν θα υπάρχει η ελευθερία στην επιλογή ή κατασκευή διαφορετικών πλαισίων όπως ισχύει στην Moto2 και θα εναπόκειται καθαρά στις οδηγικές ικανότητες των αναβατών.
Από αυτή την άποψη, οι επιλογές είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Από αναβάτες που μέχρι και την περσινή σεζόν αγωνίζονταν σε παγκόσμια πρωταθλήματα, χωρίς όμως να αποτελούν ονόματα "από το πάνω ράφι", μέχρι βετεράνους των MotoGP που έχουν αποσυρθεί καιρό από το πνεύμα του ανταγωνισμού και της πίεσης. Είναι λίγα τα ονόματα των αναβατών που μπαίνουν στην MotoE ως ανερχόμενα ταλέντα και κατά συνέπεια το κίνητρο, που υπάρχει για παράδειγμα στις Moto3 και Moto2 για μετάβαση στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων, δεν είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό για να προϊδεάσει για έντονο συναγωνισμό. Δεν υπάρχει επίσης ο ανταγωνισμός μεταξύ των κατασκευαστών, μιας και μιλάμε για ένα κύπελλο "μονομάρκα" όπου η Energica θα είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής των μοτοσυκλετών.

Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120kw (161 ίπποι)

Από την άλλη μεριά, η παγκόσμια τάση που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, για την στροφή και την εξέλιξη των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είναι ένα πρόσφορο έδαφος για επένδυση σε χρήμα και προβολή από την πλευρά της διοργάνωσης, που ήδη βρίσκεται σε αναζήτηση για το μέλλον των αγώνων, το οποίο είναι και απόλυτα συνυφασμένο με το μέλλον της αγοράς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Dorna, η οποία είναι πλέον υπεύθυνη και για την διοργάνωση του παγκόσμιου πρωταθλήματος WSBK, είχε πει πως ακόμη και για την κατηγορία των superbikes όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, καθώς θα μπορούσε να αποτελείται ακόμη και από γυμνά χιλιάρια, αρκεί να το ζητούσαν το εργοστάσια. Αν λοιπόν η παγκόσμια αγορά δείχνει προς την κατεύθυνση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE. Η πλατφόρμα των 10 γύρων σε κάθε αγώνα και των πέντε αγώνων μέσα στη χρονιά, προδιαθέτει για σφιχτούς και γεμάτους ένταση αγώνες και η σύνδεσή τους ως παράλληλο event με αγώνες των MotoGP αποτελεί ένα συν στην φαρέτρα των προωθητικών ενεργειών.
Απομένει πλέον να δούμε στην πράξη και την αποδοχή που θα έχει η MotoE από το κοινό, και αν θα δημιουργηθούν οι μάχες και οι συγκινήσεις που απαιτούνται για να αντισταθμιστεί η έλλειψη των βρυχώμενων εξατμίσεων και του φρενήρη ρυθμού τον πιστονιών που ανεβοκατεβαίνουν μέσα στους κυλίνδρους…
 

Ετικέτες

MotoGP Jerez - Απλησίαστος Alex Marquez σταμάτησε το σερί του Bezzecchi - Πτώση Marc Marquez

Δύο Ducati και όλες οι Aprilia στην εξάδα, αλλά Βατερλό για την εργοστασιακή Lenovo Ducati
motogp jerez
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/4/2026

Με τον τοπικό ήρωα Marc Marquez στην pole position, φρέσκο από τον χτεσινό του θρίαμβο στη Sprint Race παρά την πτώση, ο κυρίως αγώνας του Ισπανικού Grand Prix έγινε κάτω από μια λαμπρή λιακάδα και ούτε ίχνος σύννεφων βροχής στον ορίζοντα, σαν αυτά που έκαναν άνω-κάτω τον αγώνα του Σαββάτου.

Ο Marc δεν απογοήτευσε εκκινώντας σωστά και στρίβοντας πρώτος, με τον αδελφό του και τις εργοστασιακές Aprilia των Marco Bezzecchi και Jorge Martin από πίσω τους. Σύντομα οι τέσσερεις αυτοί άρχισαν να ξεκολλούν από τους υπόλοιπους, για να αρχίσει το μεταξύ τους δράμα. Καθώς ο Bezzecchi σταδιακά άφηνε πίσω του τον Martin, ο Alex προσπερνούσε τον Marc πριν καλά-καλά συμπληρωθεί ο πρώτος γύρος.

Η αδελφική μάχη δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει δεύτερο γύρο, καθώς η απόπειρα του πρωταθλητή να απαντήσει στον εκτυφλωτικό ρυθμό του Alex - τον οποίο επιβεβαίωνε καθ' όλο το στεγνό μέρος του σαββατοκύριακου - και το μοιραίο ήρθε μόλις στον δεύτερο γύρο και τη στροφή 11. Εκεί ο Marc έχασε το μπροστινό του με πολλά χιλιόμετρα, έφυγε στην αμμοπαγίδα με μεγάλη ταχύτητα και είδε τη GP26 του να καταστρέφεται ολοκληρωτικά. Ευτυχώς ο ίδιος δεν έπαθε τίποτα, από ιατρικής άποψης τουλάχιστον.

Στη συνέχεια ο μικρός αδελφός Marquez φρόντισε να διατρανώσει σε όλους πως οι χρόνοι του στη Jerez είναι άπιαστοι και δεν ξανασχολήθηκε με άλλον αναβάτη σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, για να φτάσει στη δεύτερη σερί νίκη του στην ίδια πίστα (είχε κερδίσει και πέρυσι) και να σταματήσει το σερί νικών του Bezzecchi, ο οποίος βολεύτηκε στη δεύτερη θέση, έχοντας αντιληφθεί πως δεν μπορούσε να πλησιάσει τον πρωτοπόρο.

Πίσω από τους δύο πρώτους το ενδιαφέρον αναθερμάνθηκε με την άνοδο του Fabio Di Giannantonio της VR46, ο οποίος άρχισε να απειλεί τον Martin και εν τέλει τον πέρασε, προσπάθησε να πλησιάσει και στη δεύτερη θέση αλλά δεν είχε τη δυνατότητα να ακολουθήσει ως το τέλος και βολεύτηκε στο χαμηλότερο σκαλί του βάθρου. Αργότερα θα δήλωνε ανάμεικτα συναισθήματα για το αποτέλεσμα, καθώς είχε κάνει μια λάθος επιλογή στο στήσιμο της Ducati του, χωρίς το οποίο θα μπορούσε να παλέψει για τη νίκη κατά τη γνώμη του.

Ο πρωταθλητής του 2024 Martin για μια φορά ακόμη φάνηκε να έχει τον ρυθμό, αλλά όχι και την αντοχή για να τον ακολουθεί με συνέπεια και έτσι δεν κατάφερε να μείνει στη μάχη του βάθρου, χάνοντας επαφή με τον Di Giannantonio, αλλά από την άλλη δεν απειλήθηκε ιδιαίτερα από τη στιγμή που έμεινε τέταρτος. Πίσω του βρισκόταν πέμπτος σε έναν μοναχικό αγώνα ο Johann Zarco, πρώτος και καλύτερος και έτη φωτός μπροστά από τις υπόλοιπες Honda, αλλά όχι όμως σε θέση να πλησιάσει τους προπορευόμενούς του.

Απεναντίας, ο 35χρονος Γάλλος άρχισε να νιώθει καυτή την ανάσα των δύο Aprilia της Trackhouse, καθώς Raul Fernandez και Ai Ogura τον πλησίαζαν απειλητικά στο τελευταία τέταρτο του αγώνα, με τον Ισπανό να τον περνά πρώτος. Ο Ιάπωνας δυσκολεύτηκε λίγο περισσότερο, ωστόσο κατάφερε κι αυτός να προσπεράσει τη Honda που είχε μπροστά του και στους τελευταίους γύρους άρχισε να μαζεύει και τον ομόσταυλό του, για να τον περάσει στο τέλος και να πάρει αυτός την πέμπτη θέση του αγώνα.

Πίσω από τον Zarco στην όγδοη θέση βρέθηκε αναπάντεχα ο Enea Bastanini σε μια ασυνήθιστη εμφάνιση για τον Ιταλό που για αρκετή ώρα ήταν ο καλύτερος της ΚΤΜ, στο τέλος όμως είχε φθείρει πολύ τα λάστιχά του και άρχισε να υποπίπτει σε συνεχή λάθη χάνοντας θέσεις.

Τη δεκάδα συμπλήρωσαν οι Fermin Adleguer και Pedro Acosta, με τον πρώτο να ανακάμπτει στα τελικά στάδια του αγώνα και να περνά τον Acosta, ο οποίος θα θέλει να ξεχάσει σύντομα τον αγώνα της Jerez και τη δέκατη θέση που πήρε όντας ουσιαστικά πολύ μακριά από τη μάχη του βάθρου σε όλον τον αγώνα.

Στους μεγάλους άτυχους του αγώνα οπωσδήποτε συγκαταλέγεται ο Pecco Bagnaia, ο οποίος πέρασε πολύ χρόνο στα όρια της δεκάδας και είχε αρχίσει να ανεβαίνει μερικές θέσεις όταν αναγκάστηκε σε εγκατάλειψη στον 13ο γύρο εξαιτίας μηχανικού προβλήματος, πιθανότατα με το μπροστινό του φρένο.

Μπορεί λοιπόν να μην κέρδισε για πέμπτο σερί Grand Prix, μα ο Bezzecchi είναι οπωσδήποτε ένας από τους μεγάλους κερδισμένους της Jerez, αφού πήρε τους βαθμούς της δεύτερης θέσης έχοντας βάλει πλάτη τον κοντινότερο διώκτη του, τον Martin.

Με 101 βαθμούς ο Bezzecchi οδηγεί το πρωτάθλημα μπροστά από τους 90 του Martin και τους 71 του DI Giannantonio, ενώ την πρώτη εξάδα συμπληρώνουν οι Acosta (66), Marc Marquez (57) και Fernandez (54).

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

ΒΑΘΜΟΙ

1

73 A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

40:48.861

25

2

72 M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+1.903

20

3

49 F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+5.796

16

4

89 J. Martin

Aprilia Racing

+9.229

13

5

79 A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+9.891

11

6

25 R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+10.614

10

7

5 J. Zarco

Castrol Honda LCR

+13.039

9

8

23 E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+14.411

8

9

54 F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+19.778

7

10

37 P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+22.431

6

11

33 B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+22.799

5

12

21 F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+24.867

4

13

10 L. Marini

Honda HRC Castrol

+26.871

3

14

20 F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+29.532

2

15

36 J. Mir

Honda HRC Castrol

+29.899

1

16

42 A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+32.921

 

17

11 D. Moreira

Pro Honda LCR

+36.656

 

18

43 J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+37.577

 

19

7 T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+44.557

 

20

47 A. Fernandez

Yamaha Factory Racing

+65.023

 

Εγκαταλείψεις / Πτώσεις

 

63 F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

12 γύροι

 

 

32 L. Savadori

Aprilia Racing

6 γύροι

 

 

93 M. Marquez

Ducati Lenovo Team

1 γύρος

 

 

Ετικέτες