MotoGP: Αναβιώνουν μάχες του παρελθόντος μέσω MotoE! Το ηλεκτρικό μέλλον

"Μεγάλα" ονόματα στην μάχη των... volt!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2018

Στην EICMA, πέρα από τα μοντέλα και τις τάσεις για το 2019, ήταν διάχυτη η επιρροή και ο προσανατολισμός σχεδόν όλων των κατασκευαστών προς το μέλλον των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Είδαμε προτάσεις που ήταν αναμενόμενες από εργοστάσια που παραδοσιακά επενδύουν στο ηλεκτρικό μέλλον, αλλά είδαμε και εκπλήξεις και απροσδόκητες εμφανίσεις –όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό superbike της Kymco- που τονίζουν ακόμη πιο εμφατικά το πόσο άμεσο και κοντά μας είναι αυτό το ηλεκτροκίνητο αύριο.
Ένα όμως από τα σημαντικότερα ηλεκτρικά εκθέματα, όχι τόσο γιατί ήταν κάτι καινούργιο (μιας και δεν ήταν, αφού ήταν κάτι για το οποίο έχουν γραφτεί κι έχουν συμβεί πάρα πολλά πράγματα), αλλά γιατί είμαστε μια ανάσα πριν οι αγώνες μοτοσυκλετών σε κορυφαίο επίπεδο αποκτήσουν τη δική τους ηλεκτρική έκφανση, ήταν η αγωνιστική MotoE.
Ο λόγος για την Energica Ego Corsa , την μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχουν οι ομάδες που θα απαρτίζουν το παγκόσμιο κύπελλο MotoE, το οποίο θα διοργανώνεται στα πλαίσια κάποιων αγώνων GP. Στον αγώνα της Jerez το 2019 θα σηκωθεί η αυλαία της καινούργια κατηγορίας, ενώ ήδη έχουν γίνει δοκιμές και γύροι επίδειξης με σημαντικούς αναβάτες στη σέλα της, όπως ο Loris Capirossi, ο Max Biaggi, ο Colin Edwards, ο Sebastian Porto και ο Mick Doohan. Η μοτοσυκλέτα που εκτέθηκε στην EICMA και αποτελεί την τελική αγωνιστική έκδοση που θα διατεθεί στις ομάδες με την μορφή "ενιαίου", διαφέρει σε ορισμένα σημεία από την μοτοσυκλέτα που δοκίμασαν οι παραπάνω αναβάτες, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την σχεδίαση του φαίρινγκ και την πιο αποτελεσματική αεροδυναμική που προσφέρει το μπροστινό τμήμα, ενώ πίσω έχει γίνει πιο λεπτή η ουρά.
Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120Kw (161 ίπποι), ενώ η ροπή του φτάνει το εκπληκτικό νούμερο των 20,4 χιλιογραμμόμετρων. Το βάρος του ανακοινώνεται στα 260 κιλά, αλλά είναι πολύ πιθανό στις πρώτες δοκιμές πριν τους αγώνες, να χρησιμοποιηθεί μια ελαφρύτερη μπαταρία ιόντων λιθίου που θα κατεβάζει το συνολικό βάρος με απόδοση 20Kwh. Οι επιδόσεις της Energica Ego Corsa κάνουν λόγο για 0-100km/h σε λιγότερα από τρία δευτερόλεπτα, με μέγιστη ταχύτητα τα 270km/h. Τα φρένα προέρχονται από την Brembo, οι τροχοί από την Marchesini και οι αναρτήσεις από την ohlins, με μοναδική ελευθερία στις ομάδες να επιλέγουν διαφορετικά ελατήρια, ανάλογα με το βάρος του αναβάτη. Όλα τα υπόλοιπα μέρη θα είναι κοινά στις μοτοσυκλέτες με εξαίρεση ελάχιστα μέρη και οι μοτοσυκλέτες θα φυλάσσονται όλες μαζί σε ειδικά σχεδιασμένο E-paddock όπου η κάθε ομάδα θα έχει το δικό της box. Μέσα εκεί θα βρίσκεται η ημι-κινητή μονάδα φόρτισης που προσφέρει η Enel X (επίσημος χορηγός της MotoE), ενώ η κινητή μονάδα θα βρίσκεται στη σχάρα της εκκίνησης για να φορτιστούν πλήρως οι μοτοσυκλέτες όσο περιμένουν στην διαδικασία εκκίνησης, αλλά και για να έχουν ρεύμα οι ηλεκτρικές κουβέρτες των ελαστικών. Μάλιστα υπάρχει πρόβλεψη για την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών πάνελ, τα οποία θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για να τροφοδοτήσουν τις ανάγκες της κατηγορίας MotoE.
Σε ό,τι αφορά τους αγώνες, αυτοί θα έχουν διάρκεια περίπου 10 γύρων (εξαρτάται από το μήκος της εκάστοτε πίστας) και οι πρώτες επίσημες δοκιμές θα γίνουν στις 28-29 Νοεμβρίου στη Jerez με τη συμμετοχή των ομάδων και των αναβατών που θα πάρουν μέρος στο κύπελλο.

Το πρόγραμμα των αγώνων της MotoE

5 Μαΐου Jerez
19 Μαΐου Le Mans
7 Ιουλίου Sachsenring
11 Αυγούστου Red Bull Ring
15 Σεπτεμβρίου Misano

Η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι οι ομάδες και οι αναβάτες που θα δούμε την επόμενη χρονιά να τρέχουν με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Enrgica. Το 2019, λοιπόν, θα συμμετέχουν δώδεκα ομάδες εκ των οποίων οι έξι που είναι ανεξάρτητες ιδιωτικές συμμετοχές θα είναι με δύο αναβάτες και οι άλλες μισές που προέρχονται από τις κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα συμμετάσχουν με έναν αναβάτη. Μέχρι στιγμής, υπάρχουν αρκετά ηχηρά ονόματα από το χώρο των αγώνων, όπως ο Randy de Puniet, ο Niccolo Canepa, o Bradley Smith και οι προσφάτως ανακοινωθέντες, Alex de Angelis και Sete Gibernau. Ο τελευταίος μάλιστα, είχε κάνει την τελευταία του εμφάνιση στα MotoGP πριν από μια δεκαετία και αποφάσισε να επιστρέψει με την ομάδα του Sito Pons, όντας μάλιστα και ο μοναδικός αναβάτης του. Ο 45 ετών βετεράνος Ισπανός είχε υπάρξει ξανά αναβάτης της ομάδας του Pons, πίσω στο 1995, όταν έτρεχε στην κατηγορία των 250GP.

Ο Sete, που έχει τερματίσει δύο φορές δεύτερος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP (2003-2004), δήλωσε πως ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα επέστρεφε στους αγώνες μετά από μια δεκαετία αποχής, αλλά η ζωή πάντα σου επιφυλάσσει εκπλήξεις, ενώ κατέστησε σαφές ότι είναι πλέον ταγμένος στην αποστολή του και στο να βοηθήσει στην εξέλιξη του ηλεκτρικού μέλλοντος για τους αγώνες. Από την πλευρά του, ο Sito Pons είπε πως θεωρούσε αυτονόητη την παρουσία της ομάδας σ' αυτό το νέο project της MotoE, καθώς θεωρεί ότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αποτελούν το μέλλον για τους αγώνες. Όπως είπε, ήθελαν να έχουν έναν έμπειρο αναβάτη και η επιλογή του Gibernau ήταν γι' αυτούς μονόδρομος.

Ομάδες και αναβάτες της MotoE

LCR E-Team:
Randy de Puniet
Niccolo Canepa

Angel Nieto Team:
Nico Terol
Maria Herrera

Avintia Esponsorama Racing:
Xavier Simeon
Eric Granado

Alma Pramac Racing:
Josh Hook
Alex de Angelis

Tech3 Racing:
Kenny Foray
Hector Garzo

Trentino Gresini MotoE:
Matteo Ferrari
Lorenzo Savadori

Pons Racing:
Sete Gibernau

One Energy Racing (Sepang):
Bradley Smith

Dynavolt Intact GP:
Jesko Raffin

Ajo Motorsport MotoE:
Niki Tuuli

SIC58 Squadra Corse:
Matteo Casadei

EG 0,0 Marc VDS:
Mike di Meglio

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι για το ποια θα είναι η τύχη αυτής της νέας κατηγορίας. Αν το δούμε καθαρά αγωνιστικά, οι αγώνες τύπου "ενιαίου", όπως είναι για παράδειγμα η Moto2, έχουν τις προϋποθέσεις για θέαμα και έντονο συναγωνισμό. Βέβαια, στην περίπτωση της MotoE δεν θα υπάρχει η ελευθερία στην επιλογή ή κατασκευή διαφορετικών πλαισίων όπως ισχύει στην Moto2 και θα εναπόκειται καθαρά στις οδηγικές ικανότητες των αναβατών.
Από αυτή την άποψη, οι επιλογές είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Από αναβάτες που μέχρι και την περσινή σεζόν αγωνίζονταν σε παγκόσμια πρωταθλήματα, χωρίς όμως να αποτελούν ονόματα "από το πάνω ράφι", μέχρι βετεράνους των MotoGP που έχουν αποσυρθεί καιρό από το πνεύμα του ανταγωνισμού και της πίεσης. Είναι λίγα τα ονόματα των αναβατών που μπαίνουν στην MotoE ως ανερχόμενα ταλέντα και κατά συνέπεια το κίνητρο, που υπάρχει για παράδειγμα στις Moto3 και Moto2 για μετάβαση στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων, δεν είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό για να προϊδεάσει για έντονο συναγωνισμό. Δεν υπάρχει επίσης ο ανταγωνισμός μεταξύ των κατασκευαστών, μιας και μιλάμε για ένα κύπελλο "μονομάρκα" όπου η Energica θα είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής των μοτοσυκλετών.

Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120kw (161 ίπποι)

Από την άλλη μεριά, η παγκόσμια τάση που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, για την στροφή και την εξέλιξη των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είναι ένα πρόσφορο έδαφος για επένδυση σε χρήμα και προβολή από την πλευρά της διοργάνωσης, που ήδη βρίσκεται σε αναζήτηση για το μέλλον των αγώνων, το οποίο είναι και απόλυτα συνυφασμένο με το μέλλον της αγοράς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Dorna, η οποία είναι πλέον υπεύθυνη και για την διοργάνωση του παγκόσμιου πρωταθλήματος WSBK, είχε πει πως ακόμη και για την κατηγορία των superbikes όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, καθώς θα μπορούσε να αποτελείται ακόμη και από γυμνά χιλιάρια, αρκεί να το ζητούσαν το εργοστάσια. Αν λοιπόν η παγκόσμια αγορά δείχνει προς την κατεύθυνση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE. Η πλατφόρμα των 10 γύρων σε κάθε αγώνα και των πέντε αγώνων μέσα στη χρονιά, προδιαθέτει για σφιχτούς και γεμάτους ένταση αγώνες και η σύνδεσή τους ως παράλληλο event με αγώνες των MotoGP αποτελεί ένα συν στην φαρέτρα των προωθητικών ενεργειών.
Απομένει πλέον να δούμε στην πράξη και την αποδοχή που θα έχει η MotoE από το κοινό, και αν θα δημιουργηθούν οι μάχες και οι συγκινήσεις που απαιτούνται για να αντισταθμιστεί η έλλειψη των βρυχώμενων εξατμίσεων και του φρενήρη ρυθμού τον πιστονιών που ανεβοκατεβαίνουν μέσα στους κυλίνδρους…
 

Ετικέτες

MotoGP Ταϊλάνδη: Pole Position Bezzecchi με την Aprilia στα καλύτερά της!

Περισσότερες Aprilia στην εκκίνηση παρά Ducati!
MotoGP Ταϊλάνδη: Pole Position Bezzecchi με την Aprilia στα καλύτερά της!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/2/2026

Με τον Marco Bezzecchi αλλά και την Aprilia συνολικά, να ξεκινούν την φετινή σεζόν πολύ δυναμικά, δείχνοντας έτοιμοι να παλέψουν με την Ducati και κυρίως τον Marc Marquez σε όλα τα δοκιμαστικά στην Ταϊλάνδη, περίμενε κανείς πως τουλάχιστον η pole position θα είναι για αυτούς μία εύκολη υπόθεση. Ωστόσο δεν κερδήθηκε δίχως μία μικρή δόση δράματος, ότι πρέπει για να ξεκινήσει με μπόλικο ενδιαφέρον η σεζόν.

Από την πρώτη στιγμή της Q2, η Aprilia είχε ήδη καταλάβει τις τρεις πρώτες θέσεις της κατάταξης με τους Bezzecchi, Jorge Martin και τον επικεφαλής της Q1, Raul Fernandez, ενώ η Ducati υποχρεώθηκε να περιμένει έως τη δεύτερη προσπάθεια για να έχει την ευκαιρία μίας απάντησης.

Ακόμη και αν φαίνεται πως ο Bagnaia ίσως είναι ένας διαφορετικός Bagnaia από εκείνο που ήταν στο τέλος της περσινής σεζόν, η απάντηση της Ducati μπορούσε να έρθει μόνο από τον Marc Marquez από την στιγμή που ο Bagnaia έμεινε στην Q1 όταν ακυρώθηκε ο γρήγορος γύρος του από την πτώση του Morbidelli.

Ο Marquez βρισκόταν μόλις στην 8η θέση, έχοντας αντιμετωπίσει δυσκολίες με το πρώτο του σετ ελαστικών, ωστόσο ανέβασε ρυθμό στη δεύτερη προσπάθειά του, πλησιάζοντας την pole position σε απόσταση μόλις τριών εκατοστών του δευτερολέπτου. Ο Bezzecchi επιχείρησε γρήγορα να διευρύνει εκ νέου αυτή τη διαφορά, εντούτοις, υπέστη τη δεύτερη πτώση του για τη σημερινή ημέρα στην τελευταία στροφή της τελικής του χρονομετρημένης προσπάθειας. Παρά το επεισοδιακό κλείσιμο των κατατακτήριων δοκιμών, ο Bezzecchi διατήρησε την pole position μπροστά από τον Marquez. Παράλληλα, ο Fernandez εντυπωσίασε σημειώνοντας χρόνο 1:28 στην Q1, επίδοση την οποία επανέλαβε με ακρίβεια και στην Q2, εξασφαλίζοντας έτσι την εκκίνησή του από την πρώτη σειρά.

Από εκεί που κάποτε οι Ducati γέμιζαν όλη την εκκίνηση και ήταν μία Aprilia ανάμεσά τους, ξεκινάμε την πρώτη εκκίνηση με αναστροφή και την Ducati μία μόνη της στην πρώτη σειρά.

Η δεύτερη είναι πιο πολυσυλλεκτική υπόθεση, με τον Fabio Di Giannantonio στην τέταρτη θέση ακολουθούμενος από την Aprilia του Martin και την KTM του Pedro Acosta.

Ένας μάλλον υποτονικός Alex Marquez αρκέστηκε στην 7η θέση –απέχοντας τέσσερα δέκατα του δευτερολέπτου από την pole– έχοντας στο πλευρό του την τελευταία μοτοσυκλέτα της Aprilia, με αναβάτη τον Ai Ogura. Ο Franco Morbidelli προκρίθηκε επιτυχώς από την Q1, παρά την πτώση της τελευταίας στιγμής του στη στροφή 3, που στέρησε και την προσπάθεια του Bagnaia.

Ο Morbidelli δεν κατάφερε να επαναλάβει την ίδια ταχύτητα στην Q2, με αποτέλεσμα ο Ιταλός αναβάτης να περιοριστεί στην 9η θέση του grid.

Οι Honda των Joan Mir και Johann Zarco πλαισιώνουν τον Brad Binder στην τέταρτη σειρά της εκκίνησης, με την εν λόγω τριάδα να απέχει περισσότερο από επτά δέκατα του δευτερολέπτου από την κορυφή.

Εν τω μεταξύ, οι δυσκολίες της Yamaha έρχονται και σε αυτή την σεζόν με τον Fabio Quartararo να καταγράφει το καλύτερο αποτέλεσμα της ομάδας καταλαμβάνοντας τη 16η θέση, μπροστά από τους Maverick Viñales και Jack Miller. Παράλληλα, οι Alex Rins, Enea Bastianini και ο rookie Toprak Razgatlioglu συμπλήρωσαν την 7η σειρά της εκκίνησης. Ο Michele Pirro ολοκληρώνει το grid, ως αντικαταστάτης του Fermin Aldeguer στην Ταϊλάνδη.

 

Αποτελέσματα Q2:

Pos

No.

Rider

Bike

Time

Diff

Prev

1

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:28.652

 

 

2

93

Marc Marquez

Ducati

1:28.687

0.035

0.035

3

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:28.876

0.224

0.189

4

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:28.918

0.266

0.042

5

89

Jorge Martin

Aprilia

1:29.001

0.349

0.083

6

37

Pedro Acosta

KTM

1:29.061

0.409

0.060

7

73

Alex Marquez

Ducati

1:29.077

0.425

0.016

8

79

Ai Ogura

Aprilia

1:29.211

0.559

0.134

9

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:29.321

0.669

0.110

10

36

Joan Mir

Honda

1:29.385

0.733

0.064

11

33

Brad Binder

KTM

1:29.402

0.750

0.017

12

5

Johann Zarco

Honda

1:29.532

0.880

0.130

Αποτελέσματα Q1:

Q2

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:28.784

 

 

Q2

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:29.090

0.306

0.306

13

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:29.348

0.564

0.258

14

10

Luca Marini

Honda

1:29.446

0.662

0.098

15

11

Diogo Moreira

Honda

1:29.489

0.705

0.043

16

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:29.683

0.899

0.194

17

12

Maverick Viñales

KTM

1:29.774

0.990

0.091

18

43

Jack Miller

Yamaha

1:29.834

1.050

0.060

19

42

Alex Rins

Yamaha

1:30.067

1.283

0.233

20

23

Enea Bastianini

KTM

1:30.078

1.294

0.011

21

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1:30.165

1.381

0.087

22

51

Michele Pirro

Ducati

1:31.361

2.577

1.196