MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP, Portimao Sprint Race: Η στέψη αναβάλλεται! Πτώση-σοκ για Marquez 1,5 γύρο  από τον θρίαμβο - Νίκη Bezzecchi, 5ος ο Martin

Ήταν 3ος με τον Martin 6ο, έλεγχε πλήρως τον αγώνα, βόλταρε χωρίς πίεση προς τη σίγουρη στέψη. Και τότε έχασε το μπροστινό του
mm93
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

21/11/2026

Φτάνοντας στο match-point του Portimao, ο Marc Marquez είχε ξεκάθαρο τον στόχο στο μυαλό του. Ο αντίπαλος δεν ήταν ο Marco Bezzecchi και ο εκτυφλωτικά γρήγορος ρυθμός που επιδείκνυε όλο το Σάββατο, αλλά ο Jorge Martin. Του αρκούσε να πάρει δύο βαθμούς περισσότερους από τον πρωταθλητή του 2024 για να πανηγυρίσει τον 10ο συνολικά, 8ο στη μεγάλη κατηγορία και 2ο συνεχόμενο τίτλο με τη Ducati.

Οι συνθήκες της πίστας ίδιες με αυτές των κατατακτήριων δοκιμών. Υγρασία, μαύρος ουρανός, σποραδικές ψιχάλες και νωπή άσφαλτος. Η αγωνιστική γραμμή υπήρχε, μιας και είχαν προηγηθεί οι κατατακτήριες των Moto2 και Moto3, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν ήταν ένας κλασικός στεγνός αγώνας. Και η λευκή σημαία που βγήκε στις αρχές του 3ου γύρου (επιτρέπονται αλλαγές μοτοσυκλετών με βρόχινα λάστιχα) ήταν η επιβεβαίωση πως σε αυτό το Sprint θα έπαιζε ρόλο και ο καιρός.

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Bezzecchi να εκμεταλλεύεται την pole position του και να φεύγει 1ος, ενόσω πίσω του βρέθηκε ο Raul Fernandez μετά από μια πολύ καλή εκκίνηση που άφησε 3ο τον M. Marquez, με τον Fabio di Giannantonio να πιέζει τον πρωταθλητή από κοντά.

Ο Jorge Martin το μόνο που κατάφερε στον πρώτο γύρο ήταν να βελτιώσει τη θέση του κατά μία περνώντας στην ευθεία της πίστας τον Pedro Acosta για να ανέβει 6ος, αλλά το γκρουπ τον πρωτοπόρων έδειχνε ήδη να ξεφεύγει.

Μερικές σταγόνες βροχής έκαναν την εμφάνισή τους στα μέσα του 2ου γύρου καθώς το ντουέτο Aprilia των Bezzecchi και Fernandez έχει ήδη ανοίξει ένα δευτερόλεπτο διαφορά από τον M. Marquez, ο οποίος σέρνει πίσω του ένα μεγάλο κομβόι με αναβάτες στους οποίους συμπεριλαμβάνεται και ο Martin.

Η αρχή του τρίτου γύρου έγινε με την εμφάνιση λευκών σημαιών και λίγο πριν το τέλος του ο Acosta ξαναπέρασε τον Martin, ενώ λίγο αργότερα ο Alex Marquez περνά τον di Giannantonio και βρίσκεται 4ος πίσω από τον αδελφό του.

Στο μεταξύ οι δύο πρώτοι έχουν ανοίξει μια απόσταση σχεδόν 2,3 δευτερολέπτων από τον M. Marquez, αλλά βέβαια ο Ισπανός δεν δείχνει καμιά διάθεση να ρισκάρει αφού βρίσκεται 3ος και έχει τον τίτλο στα χέρια του όσο υπάρχουν άλλοι αναβάτες ανάμεσα σε αυτόν και τον Martin.

Ο οποίος Martin έχει μπροστά του 8 γύρους για να περάσει τρεις αναβάτες: Acosta, di Giannantonio και A. Marquez, δεν δείχνει όμως να έχει τον ρυθμό για να το καταφέρει. Προς στιγμή είχε την τύχη πάντως, καθώς μια επίθεση του Acosta στον di Giannantonio έβγαλε από τη γραμμή του τον Ιταλό και έδωσε την ευκαιρία στον Martin να ανέβει 6ος. Αλλά και πάλι δεν είχε την ταχύτητα να πλησιάσει πιο μπροστά.

Και ξαφνικά 1,5 γύρο πριν το τέλος στη δεξιά στροφή 7 ο Mark Marquez χάνει το μπροστινό της Ducati του, βγαίνει εκτός αγώνα και ένας ακόμη τελικός μεταφέρεται στην επόμενη μέρα.

O Bezzecchi πήρε μια κυριαρχικότατη νίκη μπροστά από τον Fernandez με τιν A. Marquez τρίτο, ενώ ο Martin τερμάτισε 5ος.

Έτσι στη βαθμολογία ο M. Marquez έχει 55 βαθμούς διαφορά από τον Martin και 62 από τον Bezzecchi, γεγονός που σημαίνει πως μαθηματικώς ακόμη και ο Ιταλός έχει ελπίδες για τίτλο. Οι συνδυασμοί βέβαια βγάζουν ως ακλόνητο φαβορί ακόμη τον M. Marquez, καθώς ο Martin θα πρέπει αύριο να πάρει 19 βαθμούς περισσότερους από τον πρωτοπόρο για να εμποδίσει τη στέψη, κάτι που σημαίνει πως με έναν τερματισμό στη 10η θέση (6 βαθμοί) ο M. Marquez το σηκώνει ό,τι κι αν κάνει ο αντίπαλός του. Ο δε Bezzecchi έχει ελπίδες μόνο αν ο M. Marquez δεν ξαναπάρει βαθμό φέτος και αυτός κερδίσει όλους τους αγώνες ως το φινάλε. Όχι ακριβώς το πιο ρεαλιστικό σενάριο.

Σπουδαία εμφάνιση έκανε ο Iker Lecuona, ο οποίος πήρε τον τελευταίο βαθμό με την 9η θέση που κατάφερε και άφησε από το πρωί του Σαββάτου εξαιρετικές εντυπώσεις, έχοντας μάλιστα προκριθεί στο Q2 και εξασφαλίζοντας τη 12η θέση στην εκκίνηση.

Τέλος, με την πτώση του M. Marquez η Aprilia Racing κατέκτησε οριστικά το φετινό Πρωτάθλημα Ομάδων, έχοντας 140 βαθμούς διαφορά από τη δεύτερη Ducati Lenovo Team.

MotoGP Portimao - Αποτελέσματα Sprint Race

#

 

Αναβάτης

Μοτοσυκλέτα

Χρόνος

Διαφορά

1

 

Marco BEZZECCHI

APRILIA

19'48.999

 

2

 

Raul FERNANDEZ

APRILIA

19'57.377

8.378

3

 

Alex MARQUEZ

DUCATI

20'00.567

11.568

4

 

Pedro ACOSTA

KTM

20'00.887

11.888

5

 

Jorge MARTIN

APRILIA

20'01.057

12.058

6

 

Ai OGURA

APRILIA

20'01.216

12.217

7

 

Fabio DI GIANNANTONIO

DUCATI

20'01.657

12.658

8

 

Fabio QUARTARARO

YAMAHA

20'07.391

18.392

9

 

Iker LECUONA

DUCATI

20'08.076

19.077

10

 

Jack MILLER

YAMAHA

20'08.466

19.467

11

 

Enea BASTIANINI

KTM

20'10.897

21.898

12

 

Jake DIXON

HONDA

20'11.379

22.380

13

 

Pol ESPARGARO

KTM

20'11.568

22.569

14

 

Alex RINS

YAMAHA

20'15.135

26.136

15

 

Luca MARINI

HONDA

20'16.064

27.065

16

 

Franco MORBIDELLI

DUCATI

21'28.023

1'39.024

Δεν τερμάτισαν

Marc MARQUEZ

DUCATI

16'34.407

2 γύροι

 

Brad BINDER

KTM

13'20.083

4 γύροι

 

Johann ZARCO

HONDA

11'39.959

5 γύροι

 

Fermin ALDEGUER

DUCATI

12'34.737

6 γύροι

 

Augusto FERNANDEZ

YAMAHA

5'08.825

9 γύροι

 

Diogo MOREIRA

HONDA

6'18.802

9 γύροι

Ετικέτες