MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP Assen: Σαρωτική νίκη Bagnaia – Ισοφαρίζει τις νίκες του Stoner με Ducati

Bagnaia και Martin σε άλλο επίπεδο εμπρός
Σαρωτική νίκη bagnaia
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/6/2024

Αγώνας χωρίς έντονες μάχες στο μεγαλύτερο μέρος του και με την ξεκάθαρη επικράτηση του Bagnaia που δεν είχε αντίπαλο στην Ολλανδική πίστα φέτος, ξεκινώντας από την κατάκτηση της pole position με νέο ρεκόρ πολύ κάτω από πέρσι. Η καλύτερη στιγμή του αγώνα από πλευράς προσπεράσεων ήταν οι μάχες για την 4η, 5η και 6η θέση στο τέλος του αγώνα. Για τους δύο εμπρός είχαμε μία επανάληψη του Sprint όπου ο Bagnaia γυρνούσε μόνος του σε απόσταση με τον Martin επίσης σε μοναχικό αγώνα στην 2η θέση χωρίς να τον ενοχλεί κανείς από την 3η που σήμερα άλλαζε συνεχώς καθότι δεν είχαμε μόνο του τον Vinales χωρίς ανταγωνισμό.

Για αρχή όμως η παντοδύναμια των δύο πρώτων πρέπει να τονιστεί, καθώς αν επικεντρωθείς στη μάχες πίσω, παραβλέπεις την κορυφαία οδήγηση του Bagnaia και του Martin με τον Bagnaia σήμερα να ισοφαρίζει το ρεκόρ του Stoner σε νίκες. Στον 12ο γύρο ο Bagnaia είχε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα ο οποίος ήταν μόλις 0,4 πάνω από την περσινή pole position. Δηλαδή στην μέση -σχεδόν- του αγώνα ο Bagnaia ήταν δίπλα στο περσινό απόλυτο όριο που έγινε με νέα ελαστικά. Αντίστοιχα ο Martin σε ένα δικό του αγώνα με τεράστιο κενό οι δυο τους από όλους τους υπόλοιπους.

Ο Martin έκανε και μία φοβερή εκκίνηση για να ξεφύγει της ποινής που του επιβλήθηκε εξαιτίας καθυστέρησης αναβάτη στην Q2 με τον Vinales να βρίσκεται για λίγο στην δεύτερη θέση. Ο Bagnaia πρώτος, ο Martin τρίτος και πίσω του οι αδερφοί Marquez. Το οποίο δεν θα κρατούσε φυσικά παρά ελάχιστες στροφές με τον Martin να μπαίνει δεύτερος και από εκείνη την ώρα οι δύο εμπρός να είναι άπιαστοι.

 Μία εύκολη προσπέραση του Marc Marquez στον Vinales που άφησε ανοικτή την πόρτα θα άλλαζε και αυτή τη θέση. Εδώ φάνηκε αυτό που λέγαμε στον Sprint ότι έλειψε εχθές αυτή η μάχη μετά από το λάθος του Marquez που η ίδια η ομάδα χαρακτήρισε rookie, από εκείνα που απλά τα προσπερνάς, μία άτυχη στιγμή που μπορεί να συμβεί και στους καλύτερους. Αντίστοιχα άτυχη στιγμή είχε ο Rins στην εκκίνηση όταν βρέθηκε πολύ έξω στην πρώτη στροφή και ανοίγοντας το γκάζι είχε ένα άσχημο highside με συνολικά όμως την εικόνα των δύο Ιαπώνων να είναι άσχημη. Ο Marini που εχθές είχε μηχανικό πρόβλημα σημείωσε αργότερα και αυτός έξοδο και πτώση είχε και ο Mir με τον Quartararo εκτός δεκάδας.

Σήμερα τα πράγματα θα ήταν λοιπόν διαφορετικά έναντι του Sprint για την 3η θέση, όπου παράλληλα με τον Marc που περνούσε εμπρός, ο Alex έχανε μία θέση έναντι του Acosta. Θα υπήρχε αναταραχή στην αρχή και στο τέλος του αγώνα για αυτές τις θέσεις. Πιο περίεργη προσπέραση ήταν του Di Giannantonio στον Marquez καθώς ο Marc κυριολεκτικά του άνοιξε την πόρτα και τον άφησε να περάσει κοιτώντας πίσω και σηκώνοντας το χέρι. Είχε προηγηθεί μία πολύ καλή οδήγηση από τον Di Giannantonio που ανέβηκε πολλές θέσεις την στιγμή που ο ομόσταυλός του είχε πτώση από την οποία συνέχισε αλλά με λευκό καπνό να βγαίνει από την κίτρινη Ducati.

Ήδη στον 6ο γύρο ο Di Giannantonio είχε βάλει πλώρη να περάσει τον Vinales έχοντας ήδη καθαρίσει με τον Acosta. Πέρασε τον Vinales και όπως είπαμε δεν χρειάστηκε να παλέψει για τον Marc Marquez.

Από την μέση του αγώνα και ο Bastianini έδειξε καλύτερα γιατί βρίσκεται σχετικά ψηλά στην βαθμολογία του πρωταθλήματος και πλησίασε την τριάδα που διεκδικούσε την τελευταία θέση στο βάθρο. Πέρασε και από Binder και από Acosta για να το κάνει αυτό και στον 19ο γύρο ήταν έτοιμος για την επίθεσή του. Εκεί είχαμε άλλο ένα περίεργο προσπέρασμα καθώς ο Di Giannantonio άνοιξε τη γραμμή του, ο Marc Marquez πήγε να περάσει αλλά καλύτερα βρέθηκε ο Vinales που μπήκε εμπρός και πήρε πίσω την τρίτη θέση. Παράλληλα ο Bastianini πέρασε τον Di Giannantonio ενώ λίγο αργότερα έπεσε και ο Acosta τερματίζοντας έτσι τον όποιο κίνδυνο υπήρχε από πίσω.

Τώρα η τελευταία θέση του βάθρου ήταν μία εσωτερική υπόθεση ανάμεσα σε 4 αναβάτες από τους οποίους ο Bastianini είχε τον καλύτερο ρυθμό και ταυτόχρονα το περισσότερο πάθος κάνοντας μία πολύ επιθετική προσπέραση στον 21ο γύρο στον Marc Marquez ακουμπώντας τον και ουσιαστικά ωθώντας τον εκτός γραμμής με τον Marquez ξεκάθαρα να δείχνει τον εκνευρισμό του.

Η προσπέραση του Bastianini στον Vinales στην αρχή του 23ου γύρου ήταν πολύ πιο ευγενική ενώ στον τελευταίο γύρο ένα λάθος του Vinales άνοιξε την πόρτα στον Marc Marquez ο οποίος βρέθηκε έτσι στην τρίτη θέση λίγο πριν τον τερματισμό, παράλληλα με την πτώση του Acosta όπως είπαμε νωρίτερα. Παραλίγο να περάσει και ο Di Giannantonio όμως τελικά ο Vinales δεν έχασε άλλη θέση.

Επόμενος αγώνας στη Γερμανία, μία πίστα που ο Marc Marquez έχει υπάρξει αήττητος με ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα και αναμένουμε να δούμε εντονότερες μάχες από ότι στο Assen.

UPDATE:
MotoGP: Στην 10η θέση ο Marc Marquez με ποινή – Εξηγεί και γιατί άφησε τον Di Giannantonio

Θέση

Βαθιμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος / Διαφ.

1

25

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

40:07.214

2

20

89J. Martin

Prima Pramac Racing

+3.676

3

16

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

+7.073

4

13

93M. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+7.868

5

11

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+8.299

6

10

12M. Viñales

Aprilia Racing

+8.258

7

9

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+16.005

8

8

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+21.095

9

7

25R. Fernandez

Trackhouse Racing

+22.368

10

6

21F. Morbidelli

Prima Pramac Racing

+23.413

11

5

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

+24.004

12

4

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+24.057

13

3

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+42.767

14

2

37A. Fernandez

Red Bull GASGAS Tech3

+42.871

15

1

88M. Oliveira

Trackhouse Racing

+44.429

16

 

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

+46.246

17

 

10L. Marini

Repsol Honda Team

+70.937

Πτωσεισ

   

31P. Acosta

Red Bull GASGAS Tech3

25 laps

   

36J. Mir

Repsol Honda Team

6 laps

   

72M. Bezzecchi

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

5 laps

χωρισ 1ο γυρο

   

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team