MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP - Η Ducati ανεβάζει το θερμόμετρο για τη δεύτερη εργοστασιακή θέση

Marc Marquez, Jorge Martin και Enea Bastianini θα χρειαστεί να δείξουν κι άλλη υπομονή, καθώς δεν προβλέπεται να μάθουν στο Mugello τι μέλει γενέσθαι
motomagMotoGP – Η Ducati ανεβάζει το θερμόμετρο για την δεύτερη εργοστασιακή θέση
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

29/5/2024

Γερό στομάχι και γαϊδουρινή υπομονή θα πρέπει να έχουν οι τρεις μνηστήρες της δεύτερης εργοστασιακής θέσης της Ducati, δίπλα στον Pecco Bagnaia, καθώς το εργοστάσιο του Borgo Panigale ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να κάνει κάποια ανακοίνωση στο ιταλικό GP, ανεβάζοντας το θερμόμετρο και δείχνοντας ότι τα αποτελέσματα τους δυσκολεύουν.

Είναι γνωστό ότι το 2024 είναι η χρονιά που τα συμβόλαια των Marc Marquez, Jorge Martin και Enea Bastianini φτάνουν στο τέλος τους. Το δεύτερο στοιχείο που έχουμε στα χέρια μας είναι ότι οι δύο δορυφορικοί έχουν ξεκαθαρίσει την επιθυμία τους να βρεθούν στη σέλα κάποιου εργοστασίου το 2025, βάζοντας την Ducati πρώτη στην λίστα. Από την άλλη, ο Bastianini είναι λογικό ότι θέλει να κρατήσει την θέση του -αν και τα μέχρι τώρα αποτελέσματά του τον φέρνουν να υπολείπεται απέναντι στους έτερους δυο "μνηστήρες" της εργοστασιακής Ducati.

MotoGP – Η Ducati ανεβάζει το θερμόμετρο για την δεύτερη εργοστασιακή θέση

Όλοι περιμέναμε ότι η ανακοίνωση της Ducati θα ερχόταν στο GP της έδρας της, στην πίστα του Mugello. Όπως, όμως, ξεκαθάρισε εκπρόσωπος του ιταλικού εργοστασίου σε συνέντευξή του, ποτέ δεν ήταν αυτή η πρόθεση. Αυτό που είχαν πει είναι ότι από το ιταλικό GP KAI META θα ξεκινήσει το ξεκαθάρισμα, προκειμένου να πάρουν την οριστική απόφαση για την επόμενη χρονιά. Μέχρι στιγμής, ούτε ο Gigi Dall’Igna, γενικός διευθυντής του αγωνιστικού τμήματος, ούτε και ο CEO της Ducati έχουν κάνει κάποιο υπαινιγμό, ως προς το ποιόν από τους τρεις αναβάτες θα επιλέξουν.

Το ιταλικό GP αποτελεί τον έβδομο γύρο της σεζόν του 2024, ενώ στην συνέχεια υπάρχει ένα διάλειμμα τριών εβδομάδων μέχρι το Assen. Δεν είναι απίθανο η Ducati να θέλει να αξιοποιήσει αυτές τις τρεις εβδομάδες για διαπραγματεύσεις με όλες τις πλευρές, έχοντας στα χέρια της και τα δεδομένα των πρώτων εφτά αγώνων. Επομένως κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει μία ανακοίνωση στον “Καθεδρικό Ναό της Ταχύτητας”. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ολόκληρο το paddock των MotoGP περιμένει να δει τι θα κάνει η Ducati.

MotoGP – Η Ducati ανεβάζει το θερμόμετρο για την δεύτερη εργοστασιακή θέση

Ξεκινώντας από τον Enea Bastianini, που καλώς ή κακώς είναι ο λιγότερο πιθανός υποψήφιος, η πρώτη του χρονιά ως εργοστασιακός αναβάτης το 2023 ήταν καταστροφική, εξαιτίας των τραυματισμών που τον ταλαιπώρησαν. Φέτος, δείχνει ότι παραμένει επηρεασμένος, αφού δεν έχει καταφέρει να ξεχωρίσει σε κάποιον αγώνα, μένοντας πίσω από τον Martin, ενώ δεν έχει κάνει κάτι τρανταχτό όπως για παράδειγμα αντίστοιχο των 13-2 και 14-2 του Marquez σε Le Mans και Βαρκελώνη, ούτε έχει να επιδείξει αντίστοιχα θεαματικές εμφανίσεις ή μάχες όπως εκείνη των Marquez - Bagnaia στη Jerez.

MotoGP – Η Ducati ανεβάζει το θερμόμετρο για την δεύτερη εργοστασιακή θέση

Από την άλλη, ο Martin που δείχνει να βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα και απόλυτα συγκεντρωμένος στον στόχο του, που δεν είναι άλλος από το Πρωτάθλημα, πέρυσι έχασε τον τίτλο μέσα από τα χέρια του. Μαζί πέταξε και η ευκαιρία που ίσως θα ερχόταν σαν ραβασάκι μέσα στο κύπελλο, την αυτόματη δηλαδή προαγωγή του στην εργοστασιακή ομάδα. Άλλωστε, η Ducati είδαμε ότι βιάστηκε να υπογράψει ξανά με τον Bagnaia, μετά και την κατάκτηση του δεύτερου συνεχόμενου Πρωταθλήματος το 2023, θέλοντας να τον κρατήσει στους κόλπους της. Πηγαίνοντας στο Mugello, ο Martin είναι αυτός που οδηγεί την κούρσα, έχοντας καταφέρει να κάνει μία μικρή διαφορά μετά τους πρώτους έξι γύρους της φετινής χρονιάς, ενώ έχει ξεκαθαρίσει ότι το 2025 θα φύγει από την Ducati αν δεν βρει θέση στην εργοστασιακή ομάδα.

​MotoGP – Η Ducati ανεβάζει το θερμόμετρο για την δεύτερη εργοστασιακή θέση

Εδώ έρχεται να προστεθεί και ο Marquez, ο οποίος δεν έχει κρύψει ότι την επόμενη χρονιά θέλει να βρίσκεται πάνω στην GP25, σε αντίθεση με φέτος που οδηγεί την GP23, με προδιαγραφές της προηγούμενης χρονιάς. Τα αποτελέσματά του έχουν δείξει ότι έχει προσαρμοστεί γρήγορα στη νέα του μοτοσυκλέτα, έχοντας την ταχύτητα να παλέψει για τις πρώτες θέσεις. Λογικό, λοιπόν, να διεκδικεί το καλύτερο, ενώ πρόσφατα δηλώσεις έκαναν και οι άνθρωποι της Aprilia, οι οποίοι μετά την αποχώρηση του Aleix στα τέλη του 2024 έχουν κενή θέση και εποφθαλμιούν τον Marc Marquez.

Ο πονοκέφαλος για την Ducati δεν σταματά εδώ, καθώς εκτός από τους αναβάτες επηρεάζονται και οι ομάδες. Έχουμε δει ότι η Prima Pramac, αμφιταλαντεύεται για το αν το 2025 θα μείνει με τον ίδιο κατασκευαστή ή αν θα συνάψει συμφωνία με κάποιον άλλο, με επικρατέστερο σενάριο την Yamaha. Επηρεάζονται όμως και οι άλλες δορυφορικές ομάδες του Borgo Panigale, με τις Gresini και VR46 να θέλουν να ανέβουν, φεύγοντας από την σκιά της Pramac.

Ταυτόχρονα, ολόκληρη η αγορά περιμένει να δει την απόφαση της Ducati, για να προχωρήσει, καθώς θα αποκαλύψει ποιοι αναβάτες -ίσως και ομάδες- θα μείνουν ελεύθερες για το 2025. Δύσκολη και μοναχική η κορυφή για την Ducati, που πολλοί θέλουν να βρεθούν στην εργοστασιακή της σέλα και το ιταλικό εργοστάσιο καλείται τώρα να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά που το ίδιο άναψε, παλεύοντας να μην χάσει τους αναβάτες που θα μπορούσαν να τους φέρουν νίκες και τίτλους.