MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP Portimao: Νίκη Martin με δράμα στο τέλος και έναν φανταστικό Acosta από την αρχή!

Άλλος ένας αγώνας στο Portimao που θα συζητιέται το όνομα του Marc Marquez
MotoGP Portimao: Νίκη Martin με δράμα στο τέλος και έναν φανταστικό Acosta από την αρχή!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/3/2024

Θέλαμε έναν αγώνα γεμάτο μάχες και θέαμα στην πήραμε ένα μονόπρακτο του Acosta που θα ήταν ευχής έργο να τελειώσει χωρίς το δράμα των τελευταίων γύρων που αναπόφευκτα θα πυροδοτήσει τον σχολιασμό.

Για αρχή η πίστα δεν ήταν στην ιδανικότερη κατάσταση παρόλο που η θερμοκρασία δεν ήταν το πρόβλημα όπως άλλες φορές. Η σκόνη από την κατάσταση των προηγούμενων ημερών περιόρισε τις επιλογές των αναβατών και αύξησε το ρίσκο.

Πρόκειται για την αγαπημένη μου πίστα την οποία έχω δει με βροχή, με σκόνη και με ιδανικές συνθήκες και μάλιστα μόλις πριν από λίγες ημέρες το MOTO ήταν και πάλι εκεί, και ξέρουμε πως μπορεί να μεταμορφωθεί από παράδεισος κανονικός σε ένα μέρος που το ρίσκο καραδοκεί σε σημεία που κανονικά λάμπει δια της απουσίας του. Οι αρχικές πτώσεις από τον πρώτο κιόλας γύρο, του Morbidelli για αρχή, δείχνουν το πρόβλημα αυτό με τον Fernandez και τον Alex Marquez να ακολουθούν λίγο πιο μετά.

Ο Martin από την πρώτη στιγμή έφυγε εμπρός δείχνοντας πως δεν θα αφήσει να γίνει ότι και στον αγώνα Sprint με τον Vinales να μην συμφωνεί και να ακολουθεί έχοντας πίσω του τον Bastianini. Οι τρεις τους θα διαμορφώσουν την πρώτη τριάδα που μέχρι την μέση του αγώνα περίπου έκανε αγώνα στρατηγικής χωρίς να πιέζει για μεγάλα κενά, ενώ θα κρατούσαν και τον σχηματισμό τους για το σύνολο σχεδόν του αγώνα.

Πίσω η επόμενη τριάδα θα χάριζε το όποιο θέαμα υπήρχε στον αγώνα αν και ο βασικός πρωταγωνιστής, ο Acosta, ξεκίνησε από πιο πίσω ακόμη. Με κίνηση – δήλωση τα έβαλε και με τις δύο εργοστασιακές μοτοσυκλέτες και τις κατατρόπωσε. Από τον Bastianini που έκλεινε την πρώτη δεκάδα ακολουθούσε ο Bagnaia στην τέταρτη θέση και πίσω του είχε τον Marquez που από την πρώτη στιγμή κυνηγούσε για προσπέραση.

Στην 6η θέση βρισκόταν ο Miller με τον Binder πίσω του και παράγοντα Acosta να ακολουθεί. Όσο ο Miller άφηνε την απόσταση να μεγαλώσει, τόσο ο Binder ετοιμαζόταν για την απάντηση την οποία τελικά έδωσε στην πρώτη στροφή και αμέσως ακολουθήσε και ο Acosta με τον Miller να ανοίγει αναγκαστικά γραμμή.

MotoGP Portimao: Νίκη Martin με δράμα στο τέλος και έναν φανταστικό Acosta από την αρχή!
Η στιγμή του αγώνα που θα απασχολήσει περισσότερο

Θα γινόταν αγαπημένο σημείο αυτό για τον Acosta, τουλάχιστον για φέτος, την πρώτη του φορά στα MotoGP γιατί από την Moto2 αγαπά την δύσκολη αυτή πρώτη στροφή έχοντας πάρει σημαντικές νίκες στο Portimao. Ο Binder δεν θα άντεχε για πολύ και ο Acosta θα γινόταν ο ταχύτερος του Pierer γκρουπ με το μεγάλο αφεντικό που βρισκόταν στο box της KTM να επικροτεί. Όλα αυτά μέχρι την αρχή του πέμπτου γύρου.

Το κενό του Martin ήταν ακόμη κάτω από μισό δευτερόλεπτο δείχνοντας πως όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά, δημιουργώντας προσδοκίες για το θέαμα. Για δύο γύρους ακόμη δεν θα υπήρχε καμία αλλαγή όμως στην πρώτη στροφή του 7ου γύρου ο Acosta επιφύλαξε στον Binder την τύχη του Miller και τον προσπέρασε στα δύσκολα φρένα. Υπάρχει μία έντονη κατωφέρεια στην ευθεία της πίστας, βασικά όλο το σημείο που βρίσκονται οι κερκίδες είναι ψηλότερο από την γούβα της παρατεταμένης τελευταίας στροφής που οδηγεί σε εντυπωσιακές σούζες τις κανονικές μοτοσυκλέτες στο ξεκίνημα της ευθείας που σε αναγκάζει να φρενάρεις στην κατηφόρα με ένα τεράστιο runoff να βοηθά να διορθώσεις το λάθος χωρίς πτώση στο χαλίκι. Δεν είναι εύκολο σημείο για προσπέραση λοιπόν παρότι συμβαίνουν συχνά προσπεράσεις ακριβώς εκεί, με πρώτο σήμερα σε προσπάθειες τον Acosta, τον φοβερό αυτό και πολλά υποσχόμενο, νέο αναβάτη.

Δεν έχασε καθόλου χρόνο. Ο Acosta έκανε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα μέχρι εκεί και στο ίδιο σημείο προσπέρασε τον Marquez ντριφτάροντας την μοτοσυκλέτα στα φρένα.

Θα πίεζε αμέσως τον Bagnaia αναγκάζοντάς τον να ανεβάσει ρυθμό καθώς είχε ήδη φτάσει να απέχει πάνω από δευτερόλεπτο από τον Bastianini. Στο μεταξύ η πρώτη τριάδα ξανά έκλεινε τις αποστάσεις της.

Τότε ήρθε μία από τις ομορφότερες στιγμές του αγώνα καθώς και πάλι στο ίδιο σημείο, στην πρώτη στροφή του 12ου γύρου ο Acosta επιχειρεί προσπέραση στον Bagnaia ο οποίος όμως είχε κρατήσει πολύ βαθιά τα φρένα και έτσι δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια για τον Acosta. Με φοβερή μαεστρία και ντριφτάροντας κράτησε την μοτοσυκλέτα ανοίγοντας όμως γραμμή με τον Bagnaia να εκμεταλλεύεται το κενό και να ξανά μπαίνει εμπρός.

Από εκείνο το σημείο ο Bagnaia θα ανέβασε ρυθμό αλλά το ίδιο θα έκαναν και οι υπόλοιποι με την απόσταση από τον Bastianini να ξανά μεγαλώνει πριν πλησιάσουν ξανά. Τελικά θα έπρεπε να περιμένουμε τον 21 πρώτο γύρο για τον Acosta να κάνει την κίνησή του και ενώ είχαμε ήδη χάσει κάθε ελπίδα για την παραμικρή μάχη για αλλαγές στην θέση του βάθρου.

Σε μία από τις πιο δύσκολες στροφές από πλευράς διαθεσιμότητας επιλογών, ο Acosta πέρασε τον Bagnaia ο οποίος προσπάθησε να αμυνθεί πριν την τέταρτη στροφή που οδηγεί στην πίσω μικρή ευθεία, με τους δύο να έχουν μία ανώδυνη επαφή. Ο Acosta είχε πλέον ανακατέψει δύο κορυφαίους αναβάτες, τον Marquez και τον Bagnaia έχοντας από νωρίς ξεμπερδέψει με τους δύο δικούς του εργοστασιακούς. Δεν θα μπορούσε να γίνει καλύτερο για αυτόν.

Ο Bastianini ανοίγει ρυθμό και είναι ξεκάθαρο πως δεν θα προλάβουμε να δούμε αλλαγή στο βάθρο όμως πίσω ο Bagnaia χάνει συνέχεια έδαφος και είναι πλέον βέβαιο πως ο Marquez θα πάει για την προσπέραση. Την οποία και τελικά επιχειρεί στην πέμπτη στροφή του 23ου γύρου, εκεί που έπεσε ο Alex Marquez.

Είναι η στροφή μετά την μικρή πίσω ευθεία με τον Marquez να ανοίγει γραμμή για να αποφύγει κάποιο γλίστρημα και να κλείνει έπειτα για να υπερασπιστεί την θέση του, με τον Bagnaia να προσπαθεί να το εκμεταλλευτεί όλο αυτό ορμώντας στην εσωτερική. Οι δυο τους ακουμπούν και πέφτουν σε ένα περιστατικό που θα απασχολήσει μέχρι τον επόμενο αγώνα.

MotoGP Portimao: Νίκη Martin με δράμα στο τέλος και έναν φανταστικό Acosta από την αρχή!

Στον τελευταίο γύρο ο Vinales αντιμετωπίζει πρόβλημα στην ευθεία, βγαίνει εκτός και τελικά πέφτει, αλλάζοντας ένα κατά τα άλλα κλειδωμένο βάθρο. Αυτό δίνει στον Acosta το πρώτο του βάθρο στα MotoGP για το οποίο ήταν εξαιρετικά χαρούμενος και εντυπωσιακά προσγειωμένος όμως, δείχνοντας και με ακόμη έναν τρόπο, πως έχει τη στόφα του μεγάλου πρωταγωνιστή.

 

Θέση

No.

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

1

89

Jorge Martin

Ducati

41:18.138

2

23

Enea Bastianini

Ducati

0.882

3

31

Pedro Acosta

KTM

5.362

4

33

Brad Binder

KTM

11.129

5

43

Jack Miller

KTM

16.437

6

72

Marco Bezzecchi

Ducati

19.403

7

20

Fabio Quartararo

Yamaha

20.130

8

41

Aleix Espargaro

Aprilia

21.549

9

88

Miguel Oliveira

Aprilia

23.929

10

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

28.195

11

37

Augusto Fernandez

KTM

28.244

12

36

Joan Mir

Honda

29.271

13

42

Alex Rins

Yamaha

31.334

14

30

Takaaki Nakagami

Honda

34.932

15

5

Johann Zarco

Honda

38.267

16

93

Marc Marquez

Ducati

40.174

17

10

Luca Marini

Honda

40.775

18

21

Franco Morbidelli

Ducati

52.362

Εκτός αγώνα

 

12

Maverick Viñales

Aprilia

39:39.807

 

1

Francesco Bagnaia

Ducati

39:24.060

 

73

Alex Marquez

Ducati

29:13.292

 

25

Raul Fernandez

Aprilia

05:04.370