MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP 2024, Portimao GP, FP1 - Ο Marc Marquez δείχνει τον δρόμο

Τρεις κατασκευαστές στην πρώτη τριάδα: Ducati, Aprilia και KTM
Marc Marquez
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

22/3/2024

Οδηγώντας στρωτά και χωρίς δράματα στη μισοβρεγμένη και σκονισμένη πίστα της Πορτογαλίας, ο Marc Marquez ήταν ο ταχύτερος αναβάτης της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά, με δεύτερο αναβάτη Ducati τον… Franco Morbidelli στην 5η θέση!

Μετά την βροχή της Πέμπτης, η πίστα του Portimao που έχει πρόβλημα με την αποστράγγιση ήταν ακόμα βρεγμένη το πρωί της Παρασκευής, με τα νερά να έχουν φέρει και χώματα στην άσφαλτο, χειροτερεύοντας κι άλλο την κατάσταση. Ως αποτέλεσμα είχαμε την ακύρωση των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών για MotoE και Moto3, ενώ τα δοκιμαστικά της Moto2 έγιναν με τους αναβάτες να γυρίζουν μακριά από τους ιδανικούς χρόνους της κατηγορίας. Αντίστοιχη κατάσταση είχαμε και στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά του MotoGP, με την πίστα να στεγνώνει σταδιακά -αλλά αργά-, και τους πρώτους ταχύτερους χρόνους να βρίσκονται στα 1:45, αιώνες μακριά από το ρεκόρ πίστας που κατέχει από το 2023 ο Marc Marquez με 1:37.226.

Τα θέματα που απασχολούν το MotoGP στην πορτογαλική πίστα, πέρα από τον απρόβλεπο καιρό και τα θέματα αποστράγγισης των νερών από την πίστα με τις μεγάλες υψομετρικές διαφορές είναι μεταξύ άλλων το πώς θα διαμορφωθεί η σχάρα εκκίνησης το... 2025, με την Prima Pramac να έχει ήδη ανακοινώσει πως το 24 είναι η τελευταία χρονιά του Jorge Martin στην ομάδα, με τον Ισπανό να κονταροχτυπιέται με πολλούς ακόμα αναβάτες (Bastianini, Bezzecchi, M. Marquez, Aldeguer, κ.α.) για τη 2η θέση στην εργοστασιακή Ducati το 2025. Επίσης όλοι περιμένουμε να δούμε την πρόοδο του μεγάλου ταλέντου του Pedro Acosta στον 2ο αγώνα της σεζόν, την προσαρμογή του Marc στην Ducati του σε μια πίστα που συμπαθεί, το πόσο έχει ξεπεράσει την άσχημη πτώση του εδώ ο Morbidelli (έκλεισε στόματα με την 5η του θέση), και το αν θα δούμε -δύσκολο ακόμα- τους Ιάπωνες να ξεφεύγουν από τη δεύτερη δεκάδα στους χρόνους. Υπό πίεση είναι όσο ποτέ άλλοτε ο Jack Miller της KTM, ο οποίος είναι έτοιμος να χάσει τη θέση του στην εργοστασιακή ομάδα (κάνοντας το κλασικό για αυτόν άλμα με την RC16 στο “χάσιμο” της πορτογαλικής πίστας), με τον Acosta να καραδοκεί να τον αναπληρώσει. Θέμα έχει φυσικά και η Yamaha, με τον Quartararo να έχει δηλώσει πως αν δεν δει μεταβολή θα αναζητήσει -γρήγορα- θέση σε άλλη ομάδα, έχοντας ήδη συζητήσει με την Aprilia.

Καθώς η πίστα στέγνωνε οι χρόνοι έπεφταν, με αρκετούς αναβάτες να εναλάσσονται στην κορυφή, μεταξύ των οποίων ο Martin, ο... Rins, ο Acosta, ο Marc Marquez, ο Miguel Oliveiera, κ.α.

Σύντομα το 1:45 έγινε 1:44, 1:43, 1:42, 1:41, 1:40, ενώ απέμεναν ακόμα 11 λεπτά για τη λήξη των πρώτων εξερευνητικών δοκιμαστικών σε έναν βρώμικο ασφαλτοτάπητα με βρεγμένα ακόμα μερικά κομμάτια.

Αν τώρα ο Quartararo έδειχνε να τα βρίσκει δύσκολα για μια ακόμη φορά, αντίθετα ο Alex Rins που έχει μετακινηθεί στη Yamaha έγραφε συνεχώς γρήγορους γύρους δείχνοντας έτοιμος για εκπλήξεις.

Τα ελαστικά της Michelin για το Portimao έχουν έρθει με νέο μείγμα γόμας, νέο design, αλλά ίδια ακαμψία με πέρυσι, ενώ το μεγάλο κεφάλι της εταιρείας στο MotoGP, ο Pierro Taramaso παραδέχεται πως η μαλακή γόμα στο Portimao φέρνει κάποιες φορές αστάθεια, με τους αναβάτες να επιλέγουν πέρυσι την Medium γόμα για καλύτερες επιδόσεις.

Στο στρατόπεδο της Aprilia ο Maverick VInales συμμετείχε μεν στα FP1 αλλά υποφέροντας από γαστρεντερίτιδα. Παρόλα αυτά μέχρι το τέλος προηγούνταν του Aleix που βρισκόταν στο τέλος της 1ης 20άδας (!), αν και ο τοπικός Miguel Oliveira με την περιφερειακή ομάδα της Trackhouse ήταν ο ταχύτερος αναβάτης του Noale.

Στο τέλος των FP1, ταχύτερος όλων απεδείχθη ο Marc Marquez με 1:40.484, με στρωτή οδήγηση, χωρίς γλιστρήματα και κλασικές "ο Marc σώζει" στιγμές, γεγονός που δείχνει τη σταδιακή εκμάθηση της μοτοσυκλέτας του, αλλά και έναν πιο συντηρητικό τρόπο οδήγησης από τον Ισπανό που δεν βιάζεται πια να φέρει αποτελέσματα, θυσιάζοντας την ασφάλειά του για να το κάνει αυτό.

Δεύτερος ταχύτερος αναβάτης ήταν ο Maverick Vinales, 0.165 δευτερόλεπτα πίσω από τον ΜΜ93 και τρίτος ο Brad Binder, 0.205 πίσω από τον Marc. Είχαμε έτσι 3 διαφορετικούς κατασκευαστές στο άτυπο βάθρο των FP1: Ducati, Aprilia και KTM. Ταχύτερος αναβάτης ιαπωνικής εταιρείας ήταν ο Alex Rins με τη Yamaha στην 7η θέση, ενώ ταχύτερος αναβάτης από τη Honda ο Joan Mir στην 10η θέση.

Αμέσως μετά τα FP1 είχαμε και δοκιμαστικά εκκινήσεων, με τους αναβάτες να στήνονται στην ευθεία της εκκίνησης και να τελειοποιούν την τεχνική τους.

 

ΘΕΣΗ ΑΝΑΒΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑ ΧΡΟΝΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ
1 93M. Marquez Gresini Racing MotoGP™ 01:40.484  
2 12M. Viñales Aprilia Racing 01:40.649 +0.165 / +0.165
3 33B. Binder Red Bull KTM Factory Racing 01:40.689 +0.205 / +0.040
4 43J. Miller Red Bull KTM Factory Racing 01:40.840 +0.356 / +0.151
5 21F. Morbidelli Prima Pramac Racing 01:40.861 +0.377 / +0.021
6 89J. Martin Prima Pramac Racing 01:40.906 +0.422 / +0.045
7 42A. Rins Monster Energy Yamaha MotoGP™ 01:40.934 +0.450 / +0.028
8 88M. Oliveira Trackhouse Racing 01:41.107 +0.623 / +0.173
9 73A. Marquez Gresini Racing MotoGP™ 01:41.119 +0.635 / +0.012
10 36J. Mir Repsol Honda Team 01:41.190 +0.706 / +0.071
11 20F. Quartararo Monster Energy Yamaha MotoGP™ 01:41.242 +0.758 / +0.052
12 49F. Di Giannantonio Pertamina Enduro VR46 Racing Team 01:41.277 +0.793 / +0.035
13 1F. Bagnaia Ducati Lenovo Team 01:41.289 +0.805 / +0.012
14 37A. Fernandez Red Bull GASGAS Tech3 01:41.531 +1.047 / +0.242
15 31P. Acosta Red Bull GASGAS Tech3 01:41.606 +1.122 / +0.075
16 5J. Zarco LCR Honda 01:41.672 +1.188 / +0.066
17 25R. Fernandez Trackhouse Racing 01:41.687 +1.203 / +0.015
18 72M. Bezzecchi Pertamina Enduro VR46 Racing Team 01:41.715 +1.231 / +0.028
19 23E. Bastianini Ducati Lenovo Team 01:41.728 +1.244 / +0.013
20 41A. Espargaro Aprilia Racing 01:41.784 +1.300 / +0.056
21 10L. Marini Repsol Honda Team 01:41.977 +1.493 / +0.193
22 30T. Nakagami LCR Honda 01:42.082 +1.598 / +0.105