MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP Brno Sprint: Νίκη Marc Marquez με ερωτηματικό για ακύρωση!

Τα λίγα δεδομένα που είχαν στην διάθεσή τους έχουν ήδη κοστίσει
MotoGP Brno Sprint: Νίκη Marc Marquez με ερωτηματικό για ακύρωση!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/7/2025

Με μία καταστροφική εκκίνηση του Alex Marquez και δυναμικά για τις εργοστασιακές της Ducati ξεκίνησε ο σύντομος αγώνας του Σαββάτου.

Ο Bagnaia ξεκίνησε πολύ καλά και ηγήθηκε του αγώνα αλλά ο Marc Marquez δεν έμεινε για πολύ πίσω, πέρασε γρήγορα μπροστά και άνοιξε και ρυθμό κάνοντας διαφορά. Αυτό κόστισε αμέσως στον Bagnaia που γυρνούσε χωρίς κάποιον μπροστά του και όλους τους άλλους κολλημένους πίσω του καθώς ήταν ο πρώτος από τους δύο που διέγνωσε ζήτημα με τις πιέσεις των ελαστικών.

Άφησε τον Acosta να περάσει αλλά δεν κατάφερε να κλείσει την πόρτα πίσω γιατί όπως θα δούμε στις πίσω θέσεις ο ανταγωνισμός ήταν μεγάλος. Αμέσως μετά και ο Marc Marquez έπρεπε να κάνει δώρο τα 2,5 δευτερόλεπτα που είχε κερδίσει γιατί είδε πως είχε ξεφύγει από τα όρια της πίεσης.

Όπως είπε και ο ίδιος έπρεπε τώρα να αφήσει τον Acosta να περάσει μπροστά και μένοντας κολλημένος πίσω του να αυξήσει την πίεση στο ελαστικό και να δοκιμάσει να περάσει λίγο πριν το τέλος του αγώνα.

Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα για το γεγονός πως όλα αυτά είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει, από τους κανονισμούς μέχρι τα ελαστικά, ώστε να μην χρειάζεται να βλέπουμε τον πρώτο να κόβει για να δώσει θέση.

Το ίδιο είχε ξανά συμβεί στον Marc Marquez αφήνοντας τότε τον Alex να περάσει και καθώς ήταν ο αδερφός του αμέσως ξεκίνησαν τα ερωτηματικά αν το κάνει για λόγους εκπαίδευσης κτλ.

Ο Marc Marquez ήταν σίγουρος πως θα γλιτώσει την ποινή όπως είπε και στην κάμερα και πράγματι, λίγα λεπτά μετά το τέλος του αγώνα η ετυμηγορία των κριτών ήταν πως όλοι οι αναβάτες που ανακοίνωσαν στην αρχή πως πρέπει να ελεγχθούν, βρέθηκαν πως ήταν εντός των ορίων με βάση τον χρόνο που απαιτείται να αγωνίζεσαι με την πίεση χαμηλότερα για να αντιμετωπίσεις πρόβλημα.

Θα μπορούσε να είναι ένας αγώνας που ο Marc Marquez απλά ξεμακραίνει με τον Bagnaia σε μία δεύτερη θέση με λίγα προβλήματα από τις KTM. Ο Quartararo κράτησε αρκετά την τρίτη θέση και μάλιστα πάλεψε για αυτή προσπαθώντας να φρενάρει όλο και πιο αργά, ανοίγοντας γραμμή στην κορυφή της στροφής που έδινε ουσιαστικά το έναυσμα στον πίσω αναβάτη να βουτήξει για την θέση. Έφτασε δύο φορές κοντά στην επαφή που είναι όμως ευθύνη εκείνου που ακολουθεί και τελικά την μία δεν την γλίτωσε. Ο Bezzecchi ακούμπησε την ουρά της εργοστασιακής Yamaha ευτυχώς χωρίς να πέσει κανένας, αλλά η Aprilia έχασε έδαφος καταλήγοντας στην 7η θέση.

Μόλις στο μεταξύ πιο πίσω ο A. Fernandez που ήταν στην εσωτερική του Nakagami θα ντριφτάριζε σαν να έκανε supermotard καταλήγοντας σε πτώση παρασύροντας και τον άτυχο Nakagami που δεν μπορούσε να σηκωθεί και αμέσως. Μιας και οι δύο αναβάτες βγήκαν εκτός, οι κριτές θα πάρουν μετά τον αγώνα απόφαση για το αν υπάρχει παρατυπία του A. Fernandez.

Είχε προηγηθεί άλλη μία ατυχία του Mir που μπορεί να γλίτωσε την πτώση αλλά έμεινε τελευταίος. Δεν υπάρχει αγώνας χωρίς επαφή με άλλο αναβάτη, συνήθως χωρίς να φταίει ο Mir αλλά μιλάμε για ένα απίθανο πλέον στατιστικό.

Ο Alex Marquez στο μεταξύ παραλίγο να πέσει στον ομοσταυλό του προσπαθώντας να ξεπεράσει την κακή εκκίνηση που έκανε και σταδιακά πλέον ανέβαινε θέσεις.

Όσο γίνονται όλα τα παραπάνω στον 2ο γύρο έχει μπροστά του τον Di Giannantontio έναν από τους αναβάτες που δεν βρήκε τις ρυθμίσεις για την ανανεωμένη πίστα του Brno και προς το τέλος του αγώνα σημείωσε και πτώση.

Μετά την επαφή Bezzecchi και Quartararo ο Bastianini αμέσως επιτέθηκε στην εργοστασιακή Yamaha και παρόλο που απέκρουσε την πρώτη επίθεση, ο Quartararo κράτησε τελικά θέση πίσω από τις εργοστασιακές KTM.

Παρόν ήταν και ο νέος εκτελεστικός πρόεδρος του εργοστασίου, ο άνθρωπος που μπήκε για να γίνει το μεταβατικό βήμα και κανείς δεν περιμένει να τον δει να μένει για χρόνια σε αυτή την θέση. Όπως επίσης και πολλοί Αυστριακοί λόγω εγγύτητας που πανηγύρισαν την πρωτοπορία του Acosta, παρότι ήταν ένα σύντομο δάνειο, και έπειτα δεν απογοητεύτηκαν αφού είδαν δύο KTM στο βάθρο.

Αν δεν υπήρχε πρόβλημα με τις πιέσεις η μία θέση στο βάθρο ήταν βέβαιη η άλλη όχι και τόσο. Ο Bagnaia μπορούσε να παλέψει για να κρατήσει την 2η θέση, κάτι που τελικά δεν κατάφερε από την πρώτη στιγμή που έκοψε και κοίταξε πίσω. Ήταν αδύνατο να κάνει προσπέραση, παρόλο που το προσπάθησε.

Αύριο αναμένεται το ζήτημα των πιέσεων να μην υφίσταται καθώς οι ομάδες θα έχουν τώρα τα δεδομένα που χρειάζονται.

Στο μεταξύ δεν τα πήγε άσχημα και ο Martin που κάποια στιγμή βρέθηκε στην 7η θέση. Χωρίς να έχει αγωνιστεί καθόλου -πρακτικά- αυτή την σεζόν, σε κάνει να αναρωτιέσαι αν θα ήταν το δεύτερο όνομα στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος, έχοντας ξεκινήσει από τον πρώτο αγώνα και όχι τώρα μετά την μέση…

pos.

pts

rider

Team

time / gap

1

12

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

19:05.883

2

9

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+0.798

3

7

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+1.324

4

6

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+1.409

5

5

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+2.292

6

4

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+3.358

7

3

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+3.648

8

2

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+3.920

9

1

44P. Espargaro

Red Bull KTM Tech3

+4.748

10

 

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+5.902

11

 

1J. Martin

Aprilia Racing

+6.000

12

 

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+6.379

13

 

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+7.081

14

 

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+7.612

15

 

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+8.681

16

 

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+8.992

17

 

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+9.404

18

 

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+9.871

19

 

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+11.487

Not Classified

   

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

4 laps

   

7A. Fernandez

Yamaha Factory Racing Team

1 laps

   

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

1 laps