MotoGP Aprilia: Με εργοστασιακή μοτοσυκλέτα του 2024 ο Oliveira και κινητήρα του 2024 ο Fernandez
Πλήρη εργοστασιακή υποστήριξη στη νέα δορυφορική ομάδα
Από τον
Μπάμπη Μέντη
29/12/2023
Μετά την επεισοδιακή αποχώρηση της RNF από τα MotoGP και την αντικατάστασή της από την αμερικάνικη Trackhouse με τις ευλογίες της Dorna και της Aprilia, η ιταλική εταιρεία έχει αποφασίσει να υποστηρίξει πολύ πιο ουσιαστικά την δορυφορική της ομάδα, ακολουθώντας το επιτυχημένο παράδειγμα της Ducati με την Pramac, δηλαδή την δημιουργία δύο ισοδύναμων τεχνολογικά ομάδων που μπορούν να μοιράζονται μεταξύ τους δεδομένα. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Masimo Rivola που έχει αναλάβει να επαναφέρει την Aprilia στις δόξες τις “δίχρονης εποχής” των RS125 και RS250, την επόμενη χρονιά ο Miguel Oliveira θα έχει ακριβώς την ίδια RS-GP24 που θα καβαλάνε οι εργοστασιακοί Aleix Espargaro και Maverick Vinales, ενώ ο “νέος” Raul Fernandez θα έχει ένα υβρίδιο με κινητήρα του 2024 αλλά πλαίσιο του 2023. Ο βασικός λόγος αυτής της παράξενης – εκ πρώτης όψεως - επιλογής είναι πως η Aprilia θέλει τον Oliveira για να συλλέγει δεδομένα και να αποτελεί μέρος της εξέλιξης της εργοστασιακής μοτοσυκλέτας, ενώ στην περίπτωση του νεαρού Raul Fernandez θέλει να τον βοηθήσει στην προσαρμογή του στα MotoGP προσφέροντάς του σε κάθε αγώνα μια βάση έτοιμων δεδομένων από τις προηγούμενες χρονιές. Μάλιστα η Aprilia αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να αποκτήσει και αυτός μια πλήρως εργοστασιακή RS-GP24 στην περίπτωση που τα αποτελέσματα του Fernandez μετά τους πρώτους αγώνες δείξουν πως η περίοδος προσαρμογής έχει τελειώσει και μπορεί να προσφέρει και αυτός με την σειρά του δεδομένα για την εξέλιξη της εργοστασιακής μοτοσυκλέτας. Βέβαια δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε πως μέσα στα κριτήρια για το ποιοι θα καβαλάνε τις τελευταίες εκδόσεις των εργοστασιακών μοτοσυκλετών είναι το κόστος. Η τεχνική υποστήριξη μιας καινούριας μοτοσυκλέτας κοστίζει πάντα πολύ ακριβότερα από εκείνη που έχει ήδη ολοκληρώσει ένα πρωτάθλημα, οπότε και το budget της Aprilia και της Trackhouse θα πρέπει να αυξηθεί αντίστοιχα όταν μέσα στην πίστα υπάρχουν τέσσερεις RS-GP24 και τουλάχιστον άλλες τέσσερεις στα BOX, αφού κάθε αναβάτης χρειάζεται δύο μοτοσυκλέτες και τουλάχιστον άλλη μία σε ανταλλακτικά… Οι Αμερικάνοι φαίνεται πως έχουν πολύ βαθιά τσέπη ή τουλάχιστον πως σκοπεύουν να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη τα επόμενα χρόνια. Το σίγουρο είναι πως η Aprilia θα έχει την επόμενη χρονιά σε κάθε αγώνα τρεις κορυφαίους αναβάτες με ισάξιες μοτοσυκλέτες και αυτό έχει αποδειχθεί πως φέρνει πάντα καλά αποτελέσματα.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.