MotoGP Aragon 2019: Q1 & Q2 με υπογραφή Marquez

Σε άλλο πλανήτη ο Ισπανός
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

21/9/2019

Η πρόβλεψη για βροχή για το πρωινό του Σαββάτου, έκανε όλους τους αναβάτες των MotoGP να κορυφώσουν τις προσπάθειές τους στα δύο ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, μιας και από εκεί θα έπαιρναν το εισιτήριο για τα Q1 και τα Q2 αντίστοιχα. Πράγματι, οι προβλέψεις επιβεβαιώθηκαν και τα FP3 σήμερα το πρωί έγιναν σε ιδιαίτερες συνθήκες, με την πίστα μισοβρεγμένη, τον ήλιο να βγαίνει και ταυτόχρονα να πέφτουν ψιχάλες σε διάφορα σημεία της διαδρομής. Λογικό ήταν οι χρόνοι να είναι πολύ πάνω από τους χθεσινούς, ενώ υπήρχαν και ορισμένοι αναβάτες –όπως ο Marc Marquez- που δεν βγήκαν καθόλου στην πίστα, πέρα από το να δοκιμάσουν εκκινήσεις.

Από την διαδικασία των Q1 οι δύο αναβάτες που πήραν την πρόκριση για τα Q2 ήταν οι Morbidelli και Iannone, καθώς ένα από τα φαβορί, ο Alex Rins με τη Suzuki, πλήρωσε την επιλογή του σκληρού πίσω ελαστικού στην τελευταία του έξοδο. Έτσι η Aprilia είχε και τις δύο της μοτοσυκλέτες στα Q2 (αφού ο Aleix Espargaro είχε ήδη πάρει το εισιτήριο από χθες), ενώ ήταν και η πρώτη φορά που ο Iannone μπήκε στην διαδικασία των κατατακτήριων δοκιμών για την πρώτη δωδεκάδα τη φετινή χρονιά.

Με τον καιρό να είναι ηλιόλουστος και την πίστα σε εξαιρετική κατάσταση, οι Q2 ξεκίνησαν με τις καλύτερες προϋποθέσεις, με τον Marquez να είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί, μιας και την προηγούμενη μέρα ο ρυθμός του ήταν σε διαφορετικό… αστρικό χρόνο σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους αναβάτες.

Μοναδικός απών ο Pol Espargaro, ο οποίος είχε μια πτώση στις τέταρτες ελεύθερες δοκιμές με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στον καρπό και να μείνει και εκτός του αγώνα.Οι χρόνοι έπεσαν κάτω από το 1:48 πολύ γρήγορα με τον Marquez να επιβεβαιώνει τις προβλέψεις, καθώς στα μισά της διαδικασίας είχε ήδη εφτά δέκατα του δευτερολέπτου από τον δεύτερο Fabio Quartararo και με μόλις άλλους τρεις αναβάτες να είναι στο ίδιο δευτερόλεπτο με τον ταχύτατο Ισπανό. Από εκεί και πίσω οι διαφορετικές ήταν χαοτικές… Αξίζει πάντως να σημειωθεί η απόδοση του Aleix Espargaro που βρέθηκε την δεδομένη στιγμή στην πέμπτη θέση, όπως και του Miller που έδειχνε πως θα είναι το ταχύτερο Ducati μέσα στην πίστα.

Στη δεύτερη έξοδο των αναβατών από τα πιτς, τα δεδομένα δεν έδειχναν να αλλάζουν ιδιαίτερα, με φωτεινές εξαιρέσεις τον Quartararo που ανέβηκε στην δεύτερη θέση και που θα μπορούσε να πάρει τον pole position αν δεν τον πρόδιδε η κατά πολύ χαμηλότερη τελική της μοτοσυκλέτας του, αλλά και τον Espargαρο που κατάφερε βνα διατηρηθεί πέμπτος, μια από τις καλύτερες επιδόσεις για την Aprilia.

Αποτελέσματα κατατακτήριων δοκιμών

1      Marc Marquez     Repsol Honda (RC213V)        1'47.009s
2      Fabio Quartararo Petronas Yamaha (YZR-M1)  +0.327s
3      Maverick Viñales Monster Yamaha (YZR-M1)   +0.463s
4      Jack Miller  Pramac Ducati (GP19)  +0.649s
5      Aleix Espargaro   Factory Aprilia Gresini (RS-GP)       +0.724s
6      Valentino Rossi    Monster Yamaha (YZR-M1)   +1.006s
7      Cal Crutchlow      LCR Honda (RC213V)   +1.313s
8      Franco Morbidelli Petronas Yamaha (YZR-M1)  +1.363s
9      Joan Mir     Suzuki Ecstar (GSX-RR)*      +1.449s
10     Andrea Dovizioso Ducati Team (GP19)     +1.599s
11     Andrea Iannone  Factory Aprilia Gresini (RS-GP)       +2.231s
12     Alex Rins    Suzuki Ecstar (GSX-RR)        1'48.449s
13     Takaaki Nakagami       LCR Honda (RC213V)   1'48.477s
14     Danilo Petrucci    Ducati Team (GP19)     1'48.682s
15     Francesco Bagnaia       Pramac Ducati (GP18)  1'48.748s
16     Miguel Oliveira    Red Bull KTM Tech3 (RC16)   1'48.827s
17     Tito Rabat  Reale Avintia Ducati (GP18)   1'48.916s
18     Mika Kallio  Red Bull KTM Factory (RC16) 1'49.085s
19     Jorge Lorenzo     Repsol Honda (RC213V)        1'49.282s
20     Hafizh Syahrin    Red Bull KTM Tech3 (RC16)   1'49.315s
21     Karel Abraham    Reale Avintia Ducati (GP18)   1'49.517s
22     Bradley Smith     Factory Aprilia Gresini (RS-GP)       1'49.756s

Isle of Man TT: Τα Sidecars επιστρέφουν με νέους κινητήρες και κανονισμούς – Διαμαρτυρίες και αποχωρήσεις ομάδων

Νέοι κανονισμοί για την κατηγορία των Sidecars εξασφαλίζουν τα επόμενα 3 χρόνια του θεσμού, αλλά διώχνουν κορυφαίες ομάδες
IoMTT-Sidecar
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/11/2026

Μετά τα όσα θλιβερά συνέβησαν στο Isle of Man Tourist Trophy του 2026 στην κατηγορία των Sidecars, με σοβαρούς τραυματισμούς για τη Maria Costello και τον συνεπιβάτη της Shaun Parker που οδήγησαν στη ματαίωση της κατηγορίας πριν καν ολοκληρωθούν οι δοκιμές της φέτος, οι διοργανωτές του ΤΤ παρουσίασαν τους νέους κανονισμούς με τους οποίους θα πορευτεί η κατηγορία τα επόμενα τρία χρόνια, ως και το 2029.

Αυτοί φέρνουν αρκετές αναμενόμενες αλλαγές σε ζητήματα αεροδυναμικής, σημείο που θεωρήθηκε μεταξύ των βασικών υπαιτίων για τα ατυχήματα που σημάδεψαν φέτος την κατηγορία, αλλά η κυριότερη διαφορά συνιστά μια κίνηση-έκπληξη.

Από του χρόνου οι κινητήρες των Sidecars πρέπει να υπακούν τους κανόνες της κατηγορίας Sportbike, δηλαδή θα χρησιμοποιούν κινητήρες μοτοσυκλετών όπως οι Aprilia RS660, Suzuki GSX-8R, Yamaha YZF-R7. Πρόκειται για την κατηγορία που από το ΤΤ του 2027 θα αντικαταστήσει επίσης τη Supertwin.

Η μετάβαση στους νέους κινητήρες ωστόσο έφερε άμεσες αντιδράσεις από αρκετές ομάδες, όπως είναι η Team ARC – Crawford Racing, ομάδα που ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο του Sidecar TT το 2025 με τους Lee Crawford και Scott Hardie (συνεπιβάτης).

Με μια μακροσκελή ανακοίνωση δηλώνουν πως δεν θα δώσουν το παρών στο επόμενο ΤΤ και παράλληλα θέτουν μερικά σοβαρά ζητήματα.

“Η κατεύθυνση προς την οποία κινούμαστε τώρα, ειδικά η μετάβαση σε κινητήρες Sportbike προδιαγραφών και ελεγχόμενα ηλεκτρονικά, δεν είχε διερευνηθεί ως πιθανή επιλογή στις ως τώρα συζητήσεις ούτε προτάθηκε από κάποιον αγωνιζόμενο, εξ όσων μπορούμε να γνωρίζουμε.

“Η απόφαση αυτή συνιστά μια θεμελιώδη αλλαγή από τους δεδομένους τεχνικούς κανονισμούς, πάνω στους οποίους οι αγωνιζόμενοι έχουν επενδύσει σημαντικό χρόνο, τεχνογνωσία και οικονομικούς πόρους.

“Η αφαίρεση της υπάρχουσας φόρμουλας κινητήρων 600 κ.εκ., σε συνδυασμό με την εισαγωγή ομολογκαρισμένων κινητήρων, ελεγχόμενων ηλεκτρονικών, προκαθορισμένη αρχιτεκτονική καλωδιώσεων και τους σχετικούς περιορισμούς, θα έχουν ενδεχόμενα μεγάλες συνέπειες για τις ομάδες.

“Αυτό δεν οφείλεται μόνο στην αλλαγή κινητήρα. Πιθανώς απαιτεί σημαντικό επανασχεδιασμό ή αντικατάσταση του υπάρχοντος εξοπλισμού, όπως εξατμίσεις, φιλτροκούτια, βάσεις κινητήρων, ηλεκτρονικά και άλλα σχετιζόμενα εξαρτήματα.

“Μας ανησυχεί επίσης η άμεση εφαρμογή αυτών των νέων κανονισμών και η απουσία μιας λογικής μεταβατικής περιόδου για ομάδες που έχουν επενδύσει σε μηχανές φτιαγμένες πάνω στους τρέχοντες κανονισμούς.

“Το ενδιαφέρον μας πέφτει στην προσέγγιση άλλων μεγάλων αγώνων road-racing. Το Southern 100, για παράδειγμα, είναι διατεθειμένο να συνεχίσει με τους κανονισμούς του 2025, ενσωματώνοντας σχετικά μικρές διορθώσεις κυρίως γύρω από το θέμα της ασφάλειας.”

Εδώ η ανακοίνωση της Team ARC χτυπά ένα ευαίσθητο σημείο που προφανώς δεν ήταν αποκλειστικά δικό της, καθώς και άλλες ομάδες εξετάζουν το ενδεχόμενο να απέχουν από το Sidecar TT του 2027, με τη Gibson Racing να έχει ήδη ανακοινώσει την απόφασή της.

Όντως η αλλαγή στους κανονισμούς ήρθε ξαφνικά στα τέλη Σεπτέμβρη και αφορά το επόμενο ΤΤ του 2027, οπότε όλες οι ομάδες που επιθυμούν να συμμετάσχουν θα πρέπει σε λιγότερο από έξι μήνες να έχουν εντελώς νέα sidecars γύρω από τους προβλεπόμενους κινητήρες.

Το πρόβλημα μάλιστα γίνεται ακόμη εντονότερο καθώς άλλοι αγώνες στο καλεντάρι του Road Racing δεν έχουν υιοθετήσει ανάλογους κανονισμούς, κάτι που σημαίνει πως μια ομάδα που θέλει να αγωνιστεί σε όλη τη σεζόν θα πρέπει είτε να τρέχει με ένα πολύ διαφορετικό sidecar σε κάθε αγώνα πλην του Isle of Man TT – και μάλιστα με μάλλον λιγότερη ισχύ από τα τετρακύλιδρα 600άρια που είχαν ως τώρα – ή να έχει δύο διαφορετικά αγωνιστικά, κάτι που οικονομικά δεν είναι βιώσιμο για τους περισσότερους.

Πιθανώς οι ιθύνοντες του Isle of Man TT να πιστεύουν πως, ως διοργανωτές του πιο διάσημου αγώνα Road Racing, έχουν τη δύναμη να καθορίζουν τις αγωνιστικές εξελίξεις σε γενικότερο επίπεδο, μα έτσι ίσως δημιουργήσουν σοβαρότερα προβλήματα στην ίδια τους τη διοργάνωση αν όλοι οι υπόλοιποι αγώνες διατηρήσουν το τρέχον σχήμα, ενσωματώνοντας μόνο τις αλλαγές στην αεροδυναμική που θα αποτρέψουν τα σοβαρά ατυχήματα του 2026.

Γιατί η αλήθεια είναι πως τόσα χρόνια με τους κινητήρες που είχαν τα Sidecars δεν είχαν περισσότερα ατυχήματα από τις υπόλοιπες κατηγορίες. Η αλλαγή που έκανε τη διαφορά ήταν η έλευση αεροδυναμικών βοηθημάτων από τον χώρο των αυτοκινήτων, με σχέδια που “βεντούζωναν” το όχημα στην άσφαλτο για να μπορεί να στρίβει με πολλά περισσότερα. Αυτό ωστόσο είχε και μια άσχημη πλευρά: αν σε αυτό το σχέδιο περάσει αέρας κάτω από το πάτωμα για οποιονδήποτε λόγο, λ.χ. μια επιφανειακή ανωμαλία στο οδόστρωμα, τότε αυτή η ταχύτητα δεν θα βοηθήσει να στρίψει ταχύτερα, αλλά να πετάξει ψηλότερα και αυτό ακριβώς έπαθε το sidecar της Maria Costello, όπως και αυτό των αδελφών Crowe που είχε προηγηθεί με ελαφρύτερες συνέπειες για τους επιβαίνοντες και επίσης συνέβαλλε στη ματαίωση της κατηγορίας φέτος.

Η ξαφνική και απροειδοποίητη (κατά την Team ARC) απόφαση να αλλάξουν εντελώς κινητήρες, βάζει δύσκολα στις ομάδες που πιθανώς θα πρέπει να αλλάξουν τα πάντα. Και, αν δεν χρειάζεται να το κάνουν για τους υπόλοιπους αγώνες της χρονιάς, τότε ίσως είναι πιο συμφέρον για κάποιους απλά να μην πάνε στο Isle of Man.

Ετικέτες