MotoGP Aragon: Διπλή pole position για την Ducati στην καρό

Απίστευτος Lorenzo κλέβει την παράσταση από το πουθενά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/9/2018

Δύσκολα τα πράγματα στο Aragon για μία πληθώρα αναβατών όπου υπήρξαν αρκετές πτώσεις, με μία από αυτές να παίζει καθοριστικό ρόλο για τον Rossi, ένα ήπιο lowside στην 2η στροφή κατά την FP3, που όμως τον έστειλε απευθείας στην Q1. Και είναι καθοριστικό γιατί σήμερα είχε κίνηση από δυνατά ονόματα η Q1, που μπορούσαν να διεκδικήσουν όλοι τους τα δύο εισιτήρια για την Q2…

Ο Rossi δεν είχε βρει κάποια πρόσκαιρη λύση στο μόνιμο πρόβλημα που υπάρχει με την απόδοση της Yamaha, ώστε να κυνηγήσει κάτι καλύτερο, όμως το γεγονός πως έμεινε στην Q1 είναι καθοριστικής σημασίας, αν δει κανείς τι έγινε στην Q2 όπου όλοι έψαχναν το καλύτερο «μουλάρι» που θα τους τραβήξει εμπρός. Κι αυτός είναι ο Marquez…

Απίστευτος ο Marquez στο Aragon, με μία πτώση στην FP4 με 163 χιλιόμετρα που τραβά το βλέμμα από όλα όσα έσωσε πριν και μετά από αυτό. Είχε το καλύτερο γυρολόγιο, εξαιρετικά γρήγορος από τις πρώτες δοκιμές και μέχρι την τελευταία στιγμή, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, και στην πρώτη θέση στην σχάρα εκκίνησης.

Μπορεί ο Marquez -από πλευράς πρώτου χρόνου- να κυριάρχησε μονάχα στην FP2 ωστόσο ήταν σταθερά από τους ταχύτερους στην πίστα, κι αν απομονώσεις τα τμήματα της πίστας, ήταν εκείνος με την πιο δυνατή απόδοση. Τόσο ο Crutchlow, όσο και ο Lorenzo είχαν εξαιρετική επίδοση στις ελεύθερες δοκιμές επίσης, τα μάτια όλων όμως ήταν στην επίθεση που θα έκανε ο Marquez στην Q2 και απόλυτα δικαιολογημένα καθώς μονάχα η συγκυρίες τον κράτησαν στην τρίτη θέση της εκκίνησης.

Στην Q1 ήταν ο Vinales που κρατούσε τα σκήπτρα και το πρώτο εισιτήριο, παραλίγο να το χάσει από τις επιθέσεις του Zarco ο οποίος είχε ορισμένα γλιστρήματα στους γρήγορους γύρους και μονάχα για χιλιοστά δεν πήρε το εισιτήριο από τον Vinales, και ταυτόχρονα έχασε και το δεύτερο για λίγο. Τόσο κοντά ήταν τα πράγματα στην Q1 και τόσο μακριά ταυτόχρονα για τον Rossi που ποτέ δεν πλησίασε την περίπτωση να ανέβει στην Q2.

Μετά τον Vinales ήταν τελικά ο Nakagami που επικράτησε του Zarco αλλά και του Morbidelli, και ανέβηκε στην Q2 κάνοντας ευτυχισμένη την Honda αλλά και την αδελφή του που τον μανατζάρει, θυμίζοντας τις εποχές που ο η παρουσία του ενός στους αγώνες μοτοσυκλέτας, ήταν άθλος για ολόκληρη την οικογένεια.

Η Q2 εξελίχθηκε σε ένα παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, κυρίως ανάμεσα στον Marquez και τον Dovizioso. Ο Marquez είχε ήδη κατέβει κάτω από το 1.47, οριακά, στο .975 αλλά ταχύτερος με διαφορά. Και όλοι θα ήθελαν έναν γύρο πίσω του, ώστε να τους τραβήξει κοντά στον χρόνο του, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο να το διαχειριστούν όλοι τους. Τόσο ο Marquez που αν θυμάστε έχει ξεφύγει αριστοτεχνικά από τον Iannone σε παρόμοια περίπτωση, επιστρέφοντας στα pit και μπλοφάροντας, όσο και από τους υπόλοιπους που ζορίζονταν να συντονιστούν όλοι σε μία μεμονωμένη γραμμή πίσω του..

Το αποτέλεσμα ήταν να χάνονται γρήγοροι γύροι, να φτάνουμε κοντά στην καρό σημαία και να φεύγουν όλοι μαζί για την τελευταία και πιο δυνατή προσπάθεια, αλλά με συνωστισμό αντίστοιχο ενός αγώνα. Ο Dovizioso τελικά δεν έκανε «μουλάρι» τον Marquez, και έφυγε μπροστά, αλλά και ο Marquez με όλο αυτό το παιχνίδι της γάτας και του ποντικιού, έμεινε πίσω και είχε μία στιγμή καθοριστική χάνοντας μερικά χιλιοστά. Και τα χιλιοστά σε μία τόσο «πυκνή» σχάρα εκκίνησης μεταφράζονται σε θέσεις ολόκληρες. Είναι κάτι που το βλέπουμε από πέρσι, τα κενά ανάμεσα στους χρόνους είναι ολοένα και πιο μικρά.

Τελικά ο Dovizioso θα πήγαινε για την pole position και εκεί στην καρό σημαία ήταν τελικά δεύτερος και τρίτος ο Marquez. Είχε σπάσει το όριο του 1.46.9, είχε πέσει στο .895 και έπρεπε να είχε την πρώτη θέση. Ένας όμως σιωπηλός Lorenzo που τελευταία φορά είχε μιλήσει στην FP4 δεν είχε πει την τελευταία του λέξη και μένοντας μακριά από οποιαδήποτε μάχη έκανε χρόνο 1,46.881 παίρνοντας δικαιωματικά την πρώτη θέση στην εκκίνηση. Κι έτσι η Ducati κατάφερε κάτι μοναδικό απέναντι στην Honda που έχει τον συνδυασμό Aragon και Marquez, δηλαδή ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά που θα μπορούσε, έφερε και τους δύο αναβάτες μπροστά της. Αυτό ανεβάζει τον πήχη, και όλα όσα θα πρέπει να περιμένει κανείς για αύριο στον αγώνα. Το μόνο σίγουρο πως η εκκίνηση θα είναι καυτή και τόσο ο Marquez, αλλά και ο Dovizioso ακόμα, θα προσπαθήσουν να μην αφήσουν τον Lorenzo να παίξει το δικό του δυνατό χαρτί, να φύγει μπροστά…

Αναμένεται ένας αρκετά ενδιαφέρον αγώνας.. και με τον Crutchlow να παραμένει μέρος της εξίσωσης παρόλο την πτώση του, από την στιγμή που έχει βρει το δικό του σετάρισμα ελαστικών που διαφέρει από τους άλλους, οι παίχτες του αυριανού αγώνα θα είναι αρκετοί για περισσότερες από μία μάχες…

Ετικέτες

Νέα εποχή Moto3: Με κινητήρες CP2 της Yamaha από το 2028!

Με μια αιφνιδιαστική ανακοίνωση αποκαλύπτεται η ριζική αλλαγή της μικρής κατηγορίας
moto3-yamaha
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/6/2026

MotoGP και Yamaha Motor ανακοίνωσαν σήμερα, Πέμπτη 25 Ιουνίου, την επίτευξη συμφωνία βάσει της οποίας η Yamaha θα γίνει αποκλειστική προμηθεύτρια της κατηγορίας Moto3 από το 2028 ως το 2033.

Η αποκάλυψη έγινε στο περιθώριο του επερχόμενου αγώνα στο Assen και προβλέπει πως η νέα μορφή της κατηγορίας θα ακολουθεί στα βήματα της Moto2, με κοινούς κινητήρες για όλους.

Ο κινητήρας που θα χρησιμοποιηθεί θα προέλθει από τον δικύλινδρο CP2 της Yamaha – τον γνωστό των R7, ΜΤ-07, Tenere, Tracer7 κ.ο.κ. – μετά από τροποποιήσεις για αγωνιστική χρήση στο επίπεδο των GP. Σκοπός, ως περιγράφεται στην ανακοίνωση του MotoGP, είναι να φτάσει στο επίπεδο απόδοσης ισχύος προς μάζα που χαρακτηρίζει τις τρέχουσες μοτοσυκλέτες της Moto3.

Το πρόγραμμα προορίζεται για την ανάπτυξη των νέων ταλέντων, όπως ακριβώς δουλεύει αυτή τη στιγμή η Moto3, αλλά με πλήρους μεγέθους μοτοσυκλέτες, ενώ από το 2029 οι ίδιες αγωνιστικές με ελαφρώς μειωμένη απόδοση θα χρησιμοποιηθούν και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 Junior. Μάλιστα αναφέρονται συζητήσεις με άλλα εθνικά πρωταθλήματα που ενδιαφέρονται να ενσωματώσουν ανάλογη κατηγορία στα προγράμματά τους.

moto3-yamaha

Στις αρχές της περασμένης δεκαετίας οι Moto2 και Moto3 είχαν σχεδιαστεί σε μια modular λογική, όπου δύο κύλινδροι των μοτοσυκλετών MotoGP θα έφτιαχναν δικύλιδρα 500άρια για τη Moto2 και ένας τέτοιος τα μονοκύλινδρα της Moto3, ωστόσο ουδέποτε κατάφεραν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των κατασκευαστών.

Έτσι η Moto2 πέρασε πρώτα από ενιαίο με κινητήρες Honda CBR600RR και πλέον με Triumph Street Triple 765 RS, ενώ η Moto3 απέκτησε έναν πιο πρωτότυπο χαρακτήρα που και πάλι δεν κατάφερε να συγκεντρώσει πολλούς κατασκευαστές. Σήμερα η μικρή κατηγορία έχει μόνο δύο μοτοσυκλέτες, Honda και ΚΤΜ, οπότε κινδυνεύει να γίνει ακούσια ενιαία αν ένας εκ των δύο αποφασίσει να σταματήσει να επενδύει σε αυτή – φόβοι που γιγαντώθηκαν όταν η ΚΤΜ βρέθηκε προ οικονομικών προβλημάτων.

Η λύση που προκρίνεται λοιπόν είναι αυτή του ενιαίου τύπου Moto2, δηλαδή κοινοί κινητήρες και ελευθερία στα πλαίσια. Ας ελπίσουμε αυτή η μετάβαση να μην πλήξει το απίθανο θέαμα της μικρής κατηγορίας, η οποία κάνει κάθε σαββατοκύριακο να μοιάζει με τον αγώνα της χρονιάς, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε για τη μεσαία κλάση με τις βαρύτερες και ισχυρότερες μοτοσυκλέτες.

Ετικέτες