MotoGP Aragon, FP1-FP2: Κυριαρχία των Yamaha

Χαμηλές θερμοκρασίες και πτώσεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/10/2020

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές στιγματίστηκαν από τις πολλές πτώσεις εξαιτίας των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών που επικρατούσαν στην πίστα της Aragon. Γι' αυτό το λόγο μάλιστα, οι FP1 καθυστέρησαν να ξεκινήσουν κατά μισή ώρα, αν και όταν μπήκαν τελικά οι μοτοσυκλέτες στην πίστα, επικρατούσαν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες στην άσφαλτο και στο περιβάλλον, με αποτέλεσμα να σημειωθούν και πολλές πτώσεις.

Ένα επίσης σημαντικό γεγονός, ήταν η απουσία του Rossi λόγω του ότι βρέθηκε θετικός στον κορωνοϊό, δημιουργώντας έτσι ένα ενδιαφέρον στατιστικό στοιχείο: Εν τη απουσία των Rossi και Marc Marquez, οι υπόλοιποι αναβάτες του grid έχουν μόλις 39 νίκες αθροιστικά στα MotoGP, την στιγμή που Rossi και Marquez έχουν 145!

Στο αγωνιστικό κομμάτι όμως, ο Maverick Vinales ήταν αυτός με την μεγαλύτερη αυτοσυγκέντρωση και κατάφερε να επικρατήσει στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά, με το θερμόμετρο να μένει κάτω από τους 10 βαθμούς. Χαρακτηριστικό των συνθηκών που επικρατούσαν, είναι η δήλωση του Danilo Petrucci όταν επέστρεψε στα πιτς, λέγοντας πως "η πρόσφυση είναι μηδενική", στους μηχανικούς της ομάδας της Ducati.

Δυστυχώς αυτό επαληθεύτηκε με τον χειρότερο τρόπο, καθώς πέντε αναβάτες ήρθαν σε βίαιη επαφή με την άσφαλτο, μεταξύ αυτών και ο Fabio Quartararo. Ο Γάλλος έπεσε από μπλοκαρισμένο μπροστινό στην Κ8 και παρά το ότι σύρθηκε μακριά από την μοτοσυκλέτα του, έφυγε από την πίστα κουτσαίνοντας.

Οι υπόλοιποι αναβάτες που μπήκαν στην λίστα των… οικοπεδούχων της Aragon ήταν οι  Johann Zarco και Franco Morbidelli (οι οποίοι είχαν παρόμοιες πτώσεις στην Κ14), μαζί με τους Alex Marquez και Iker Lecuona που έπεσαν στην δεύτερη στροφή της πίστας, την δεξιά στροφή μετά από πολλές αριστερές και ευθείες.

Ο χρόνος του Vinales μπορεί να ήταν ο καλύτερος, αλλά ήταν σχεδόν τρία δευτερόλεπτα πιο αργός από τον απόλυτο χρόνο του Marc Marquez στην Aragon τον περασμένο Σεπτέμβριο. Παρά τις πτώσεις του, οι άλλοι δύο αναβάτες της Yamaha, Morbidelli και Quartararo, ήταν δεύτερος και τρίτος αντίστοιχα, με τέταρτο άλλον έναν αναβάτη που είχε πτώση, τον Alex Marquez.

Ο Takaaki Nakagami ήταν το δεύτερο Honda στην πρώτη πεντάδα των FP1, ακολουθούμενος από τον joan Mir ο οποίος έβγαλε όλο το πρωινό session με ένα ζευγάρι ελαστικά.

Στα FP2 οι συνθήκες ήταν ελαφρώς πιο ζεστές, με την θερμοκρασία της ασφάλτου να έχει ανέβει από τους 12 °C στους 21. Οι δοκιμές ξεκίνησαν από εκεί που είχαν μείνει το πρωί, με τα τρία Yamaha δηλαδή στην κορυφή και τον Quartararo να δείχνει ανεπηρέαστος από την πτώση που είχε στα FP1. Ο Vinales όμως δεν παρέδιδε εύκολα τα όπλα, γράφοντας ξανά ταχύτερο χρόνο.

Όπως και στο Le Mans, έτσι και στις κρύες συνθήκες της Aragon τα Yamaha M1 έδειχναν ότι μπορούσαν να φέρουν τα ελαστικά τους πιο γρήγορα σε θερμοκρασία λειτουργίας σε σχέση με τους υπόλοιπους, παραμένοντας όμως το μεγάλο ερωτηματικό για την φθορά τους σε ρυθμό αγώνα.

Όσο περνούσε η ώρα, το μόνο που άλλαζε ήταν το ποιος αναβάτης της Yamaha θα έμπαινε επικεφαλής στην λίστα με τους χρόνους, με τον Morbidelli να γεύεται κι αυτό για λίγο την "μοναξιά" του πρώτου, ενώ ο Alex Marquez συνέχισε το καλό σερί από τα FP1, ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση.

Η πρώτη πτώση στην διαδικασία των FP2 ανήκε στον Brad Binder, ο οποίος στην Κ14 έστειλε το ΚΤΜ του στην αμμοπαγίδα, από γλίστρημα του μπροστινού. Λίγα λεπτά αργότερα ο Joan Mir έσπαγε την κυριαρχία των Yamaha γράφοντας τον ταχύτερο χρόνο μέχρι εκείνη την στιγμή. Ο Mir είχε μαλακά ελαστικά, σε αντίθεση με τον Quartararo που μπόρεσε να γράψει αντίστοιχο χρόνο με του Ισπανού, έχοντας όμως τοποθετημένα τα ελαστικά με την μεσαία γόμα.

Ο Stefan Bradl ήταν η δεύτερη πτώση των FP2, στην δωδέκατη στροφή της πίστας, ενώ ο Quartararo αλλάζοντας από τα medium σε soft ελαστικά, πέρασε επικεφαλής στους χρόνους και μάλιστα με σημαντική διαφορά. Όσο όμως πλησιάζαμε προς το τέλος της διαδικασίας, άρχισαν να εμφανίζονται στις πρώτες θέσεις αναβάτες που μέχρι εκείνη την ώρα δεν έδειχναν ότι μπορούσαν να ανταγωνιστούν αυτούς τους χρόνους, όπως ο Nakagami με την Honda RC213V που ήταν για λίγο τρίτος, πριν τον εκθρονίσει ο Aleix Espargaro με την Aprilia.

Η πρόβλεψη για κρύο καιρό και την αυριανή ημέρα, σήμαινε πως η σημερινή κατάταξη θα μπορούσε να καθορίσει την σειρά των αναβατών για τα Q1 και Q2, με τους Dovizioso, Miller και Pol Espargaro να μένουν εκτός της πρώτης δεκάδας. Μια πτώση όμως του Zarco (η δεύτερη της ημέρας για τον Γάλλο) τον έστειλε στο τέλος της δεκάδας, ρισκάροντας την παρουσία του απευθείας στα αυριανά Q2.

Τελικά, στο τέλος της ημέρας, ήταν ξανά τα τρία Yamaha στις τρεις πρώτες θέσεις, με τους Vinales, Quartararo και Morbidelli να κατατάσσονται αντίστοιχα. Αυτή τη φορά όμως, σε αντίθεση με τα FP1, πίσω τους ήταν μια μοτοσυκλέτα της Suzuki με αναβάτη τον Mir και πέμπτο το Honda της LCR με τον Crutchlow. Εξαιρετική ήταν η επίδοση του Aleix Espargaro με την Aprilia στην έκτη θέση, ενώ η δεκάδα έκλεισε με τους Pol Espargaro, Alex Marquez, Takaaki Nakagami και Alex Rins.

 

Αποτελέσματα FP2
1
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
1'47.771s
2
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.249s
3
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.447s
4
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.730s
5
Cal Crutchlow
LCR Honda (RC213V)
+0.827s
6
Aleix Espargaro
Aprilia Gresini (RS-GP)
+0.899s
7
Pol Espargaro
Red Bull KTM (RC16)
+0.975s
8
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)*
+1.052s
9
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+1.053s
10
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+1.068s
11
Johann Zarco
Reale Avintia (GP19)
+1.135s
12
Tito Rabat
Reale Avintia (GP19)
+1.232s
13
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
+1.244s
14
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
+1.255s
15
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
+1.336s
16
Iker Lecuona
Red Bull KTM Tech3 (RC16)*
+1.394s
17
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+1.437s
18
Bradley Smith
Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.487s
19
Francesco Bagnaia
Pramac Ducati (GP20)
+1.717s
20
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)
+2.320s
21
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)*
+2.473s

 

Ετικέτες

Νέα εποχή Moto3: Με κινητήρες CP2 της Yamaha από το 2028!

Με μια αιφνιδιαστική ανακοίνωση αποκαλύπτεται η ριζική αλλαγή της μικρής κατηγορίας
moto3-yamaha
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/6/2026

MotoGP και Yamaha Motor ανακοίνωσαν σήμερα, Πέμπτη 25 Ιουνίου, την επίτευξη συμφωνία βάσει της οποίας η Yamaha θα γίνει αποκλειστική προμηθεύτρια της κατηγορίας Moto3 από το 2028 ως το 2033.

Η αποκάλυψη έγινε στο περιθώριο του επερχόμενου αγώνα στο Assen και προβλέπει πως η νέα μορφή της κατηγορίας θα ακολουθεί στα βήματα της Moto2, με κοινούς κινητήρες για όλους.

Ο κινητήρας που θα χρησιμοποιηθεί θα προέλθει από τον δικύλινδρο CP2 της Yamaha – τον γνωστό των R7, ΜΤ-07, Tenere, Tracer7 κ.ο.κ. – μετά από τροποποιήσεις για αγωνιστική χρήση στο επίπεδο των GP. Σκοπός, ως περιγράφεται στην ανακοίνωση του MotoGP, είναι να φτάσει στο επίπεδο απόδοσης ισχύος προς μάζα που χαρακτηρίζει τις τρέχουσες μοτοσυκλέτες της Moto3.

Το πρόγραμμα προορίζεται για την ανάπτυξη των νέων ταλέντων, όπως ακριβώς δουλεύει αυτή τη στιγμή η Moto3, αλλά με πλήρους μεγέθους μοτοσυκλέτες, ενώ από το 2029 οι ίδιες αγωνιστικές με ελαφρώς μειωμένη απόδοση θα χρησιμοποιηθούν και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 Junior. Μάλιστα αναφέρονται συζητήσεις με άλλα εθνικά πρωταθλήματα που ενδιαφέρονται να ενσωματώσουν ανάλογη κατηγορία στα προγράμματά τους.

moto3-yamaha

Στις αρχές της περασμένης δεκαετίας οι Moto2 και Moto3 είχαν σχεδιαστεί σε μια modular λογική, όπου δύο κύλινδροι των μοτοσυκλετών MotoGP θα έφτιαχναν δικύλιδρα 500άρια για τη Moto2 και ένας τέτοιος τα μονοκύλινδρα της Moto3, ωστόσο ουδέποτε κατάφεραν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των κατασκευαστών.

Έτσι η Moto2 πέρασε πρώτα από ενιαίο με κινητήρες Honda CBR600RR και πλέον με Triumph Street Triple 765 RS, ενώ η Moto3 απέκτησε έναν πιο πρωτότυπο χαρακτήρα που και πάλι δεν κατάφερε να συγκεντρώσει πολλούς κατασκευαστές. Σήμερα η μικρή κατηγορία έχει μόνο δύο μοτοσυκλέτες, Honda και ΚΤΜ, οπότε κινδυνεύει να γίνει ακούσια ενιαία αν ένας εκ των δύο αποφασίσει να σταματήσει να επενδύει σε αυτή – φόβοι που γιγαντώθηκαν όταν η ΚΤΜ βρέθηκε προ οικονομικών προβλημάτων.

Η λύση που προκρίνεται λοιπόν είναι αυτή του ενιαίου τύπου Moto2, δηλαδή κοινοί κινητήρες και ελευθερία στα πλαίσια. Ας ελπίσουμε αυτή η μετάβαση να μην πλήξει το απίθανο θέαμα της μικρής κατηγορίας, η οποία κάνει κάθε σαββατοκύριακο να μοιάζει με τον αγώνα της χρονιάς, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε για τη μεσαία κλάση με τις βαρύτερες και ισχυρότερες μοτοσυκλέτες.

Ετικέτες