MotoGP Aragon: Marquez στην pole position και δράμα στις πίσω θέσεις

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/9/2016

Ήταν ημέρα πτώσεων η σημερινή, ανώδυνων ευτυχώς, που τελικά μονάχα τον Marquez δεν επηρέασαν. Καταλυτική η FP3 που είδαμε τον Rossi να έχει πρόβλημα με τα μαρσπιέ και αμέσως μετά να γλιστρά με το πίσω και να έχει πτώση που του άφησε πόνο στον ώμο και τον καρπό. Εντυπωσιακά ψύχραιμος ο Nicky Hayden στην δική του πτώση: Σηκώθηκε και πήγε αμέσως να επιθεωρήσει την μοτοσυκλέτα που την είχε ήδη σηκώσει το προσωπικό της πίστας, μονάχα που δευτερόλεπτα μετά ο Pol Espargaró με τον Marc Marquez ακολούθησαν την ίδια πορεία με την δορυφορική Honda του Hayden. Η μοτοσυκλέτα του Espargaró κατευθυνόταν ολοταχώς για την Marc VDS του Hayden κι έτσι το προσωπικό της πίστας την παράτησε τρέχοντας, με τον Hayden να έχει καλύτερη αίσθηση της ταχύτητας και να μην βιάζεται το ίδιο να φύγει από την μέση… σαν να το σκέφτηκε μάλιστα για μία στιγμή, μήπως και μπορεί να γλιτώσει την… δανεική μοτοσυκλέτα!

Ο Nicky Hayden που αντικαθιστά τον φίλο του, Jack Miller που βρίσκεται στο στάδιο της ανάρρωσης, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν σκοπεύει να κάνει επάνοδο στα MotoGP, και ο μόνος σκοπός του ήταν να κάνει έναν όμορφο αγώνα σε μία πίστα που γνωρίζει καλά, ωστόσο ξεκίνησε με πτώση.

Εξαιρετικά άτυχος ήταν ο Danilo Petrucci, που η πίστα γέμισε με ανταλλακτικά της Pramac Ducati όταν βγαίνοντας από τα pit συνάντησε την Tech 3 του Espargaró που σερνόμενη τον έβγαλε εκτός σε μία πτώση που φάνηκε αρκετά επώδυνη, αλλά και οι δύο έφυγαν περπατώντας… Σε μία ειρωνική στιγμή, ο Marquez θα έκανε κάτι αντίστοιχο στον Espargaró αργότερα, όπως περιγράψαμε παραπάνω…

Τελικά ο Marquez πήρε ένα ρίσκο να βγει με την σκληρή γόμα για την κατάταξη και οδηγώντας πολύ εντυπωσιακά, στο όριο την πρόσφυσης, έκανε έναν χρόνο που κανείς άλλος δεν μπορούσε να κυνηγήσει εξασφαλίζοντας την πρώτη θέση στην εκκίνηση, αφήνοντας την μάχη για τις υπόλοιπες.

Ο Crutchlow είχε εξαιρετικό χρόνο και έδειχνε ότι μπορούσε να εξασφαλίσει μία πολύ καλή θέση στην εκκίνηση, όμως είχε μία πτώση που τον άφησε στην πέμπτη θέση, για την οποία τσατίστηκε πάρα πολύ, σε σημείο που αργότερα δεν ήθελε να απαντήσει σε ερωτήσεις.. Και με το δίκιο του…

Η δεύτερη θέση πήγε στον VIÑALES τελικά, που ήταν ιδιαίτερα ικανοποιημένος καθώς έκανε την σύγκριση με πέρσι και βλέποντας την τρομακτική διαφορά σε επιδόσεις για τον ίδιο και την ομάδα της Suzuki, δεν τον ενοχλούσε καθόλου που δεν γινόταν να πιάσει τον Marquez.

Ο Lorenzo πήρε την τρίτη θέση με τον Dovizioso στην τέταρτη, την στιγμή που στη συνέντευξη τύπου ομόφωνα οι κορυφαίοι αναβάτες αναγνώρισαν στον Dovizioso την μεγαλύτερη πιθανότητα να αυξήσει φέτος το νούμερο όσων ανέβηκαν στην πρώτη θέση του βάθρου. Η πτώση του Pedrosa λίγο πριν την λήξη, που τον έστειλε στην τρίτη θέση, ήταν καθοριστική για τον Rossi που ακριβώς στο τέλος κατάφερε και κράτησε την τελευταία θέση της δεύτερης σειράς:

Marc MARQUEZ

Maverick VIÑALES

Jorge LORENZO

Andrea DOVIZIOSO

Cal CRUTCHLOW

Valentino ROSSI              

Dani PEDROSA

Aleix ESPARGARO

Danilo PETRUCCI

Scott REDDING

Pol ESPARGARO

Stefan BRADL

Αύριο ο καιρός αναμένεται συννεφιασμένος με μικρή πτώση της θερμοκρασίας και όπως τόνισε ο ίδιος ο Marquez, θα πρέπει να αλλάξουν στρατηγική για τα ελαστικά, καθώς η σκληρή γόμα για το εμπρός, δεν θα είναι η ιδανική λύση…

Ο Rossi αναγνώρισε τις προηγούμενες μέρες την συγκριτική ανωτερότητα των Honda στην συγκεκριμένη πίστα, καθώς καταπονούν λιγότερο τα ελαστικά –όπως είπε- και μετά την σημερινή ημέρα το επανέλαβε. Θα πρέπει να φροντίσουν ώστε οι Yamaha να περιορίσουν την δύναμή τους, τόσο όσο χρειάζεται για να προστατέψουν τα ελαστικά στην έξοδο των στροφών και ταυτόχρονα να διατηρήσουν προβάδισμα για τον αγώνα. Αύριο ο σταθερός ρυθμός σε όλη την διάρκεια και όχι οι ταχύτεροι γύροι, θα είναι το μεγάλο ζητούμενο και οι αστάθμητοι παράγοντες που θέτει ο συνδυασμός αυτής της πίστας με τα ελαστικά, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για έναν συναρπαστικό αγώνα!

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.