Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/9/2022

Όταν εχθές λέγαμε πως θα έχουμε σίγουρα μία πολύ δυναμική εκκίνηση με τους πίσω να καταβροχθίζουν θέσεις, είχαμε προβλέψει ακριβώς αυτό που έγινε, προφανώς χωρίς την επαφή Yamaha και Honda.

Οι δύο Ducati κάνουν μία καταπληκτική εκκίνηση, ακριβώς όπως ήταν και αυτό βέβαιο πως θα συμβεί και φεύγουν μπροστά. Πίσω τους ο Bastianini και ο Aleix Espargaro.

Όμως από την 13^η θέση ο Marc Marquez έχει πάρει την εξωτερική γραμμή μαζί με τον Binder που αντίστοιχα εκτοξεύει την KTM σε θέσεις και στην πρώτη στροφή έχουν ήδη πέντε θέσεις διαφοράς, ο Binder καταφέρνει μετά το χάος της πρώτης στροφής που αρχίζουν οι εμπρός να κάνουν μία γραμμή, να μπει πίσω από τον Aleix Espargaro και ο Marquez είναι πίσω του, έχοντας τον Quartararo στον πίσω του τροχό.

Στην έξοδο της τρίτης στροφής ο πίσω τροχός του Marquez χάνει πρόσφυση, γλιστρά και ο Marc κόβει στιγμιαία για να γλιτώσει το highside αλλά αυτό δεν αφήνει περιθώριο στον Quartararo που ήταν κολλημένος πίσω του.

Η Yamaha συγκρούεται με το πίσω μέρος της Honda και ο πρώτος στο πρωτάθλημα βρίσκεται στο έδαφος. Για ένα κλάσμα η μοτοσυκλέτα είναι πάνω στο στήθος του, καταφέρνοντάς του μερικές άσχημες μελανιές για τις οποίες αργότερα θα εξετασθεί διεξοδικά φοβούμενος πως μπορεί να κρύβουν ακόμη και κάταγμα.

Πραγματικός ήρωας εδώ ο Alex Rins που ήταν στην εξωτερική πλευρά και πιο πίσω. Αποφεύγει Quartararo και Yamaha και με το run-off να τελειώνει πατά στο χώμα, την ξέρει καλά την τέχνη, και επιστρέφει μέσα στην πίστα έχοντας αποφύγει να πατήσει τον άτυχο Fabio.

Η φάση αυτή όμως δεν έχει τελειώσει εδώ. Η μοτοσυκλέτα του Marquez δεν συμπεριφέρεται σωστά και αυτό το καταλαβαίνει αμέσως μόλις πάει να ενεργοποιήσει το holeshot όπου κλειδώνει σε μία θέση και σπρώχνει την μοτοσυκλέτα προς τα αριστερά. Ένα κομμάτι από το φαίρινγκ του Quartararo έχει μείνει επάνω στην RC213V προκαλώντας το πρόβλημα αυτό. Μόνο που αριστερά είναι ο Nakagami που πλέον η μοτοσυκλέτα του Marquez του τραβάει το κλιπον και δεν μπορεί να κάνει και πολλά, πέφτει πριν από την πιο χαρακτηριστική διπλή στροφή της πίστας και έχει από πίσω του 6-7 αναβάτες που πασχίζουν να μην τον πατήσουν.

Ευτυχώς το καταφέρνουν όλοι με τον Pol Espargaro να έχει μία σύντομη αλλά ανώδυνη επαφή με την πεσμένη Honda της LCR από την οποία ξεφεύγει.

Ως προς το πρώτο κομμάτι τίποτα δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, εκτός από το να μην περάσει ο Marquez πέντε αναβάτες με την μία. Ο ίδιος ο Lin Jarvis το χαρακτήρισε ένα αγωνιστικό συμβάν, οπότε κανείς δεν χρειάζεται να προσθέσει κάτι μετά από αυτό. Όταν δίνει τέλος η πλευρά του πεσμένου τότε δεν υπάρχουν προσθέσεις. Είναι βέβαια εξαιρετικά εκνευριστικό για την Yamaha όλο αυτό που έγινε, είναι εκνευριστικό και για εμάς του θεατές γιατί χάσαμε μία μάχη που σίγουρα θα έγινε ο Quartararo τουλάχιστον για μία από τις θέσεις του βάθρου.

Το περιστατικό με τον Nakagami είναι πιο περίεργο, επίσης το χαρακτήρισε έτσι και ο Lin Jarvis, αλλά πράγματι φαίνεται πως η εξήγηση που έδωσε ο Marquez είναι αληθινή ενώ φαίνονται και τα κομμάτια του φαίρινγκ. Μόνη ένσταση εδώ, αν θα έπρεπε να είχε σταματήσει πιο πριν, αν το είχε καταλάβει αλλά ήθελε να ρισκάρει να δει να είναι κάτι απλό από το οποίο μπορεί να ανακάμψει. Θα επεκταθούμε και στην ανάλυση του αγώνα, αλλά όλα τα πλάνα από τις κάμερες των άλλων μοτοσυκλετών αυτή την στιγμή επιβεβαιώνουν την εξήγηση.

Από εκεί και πέρα οι δύο Ducati φεύγουν μπροστά. Ο Bagnaia ανοίγει την ψαλίδα για λίγο, οπότε ο Binder που είχε φτάσει και στην δεύτερη θέση ψαλιδίζεται γρήγορα από τον Miller και αμέσως μετά και από τον Bastianini.

Ο Bastianini ξέρει πως μπορεί να μείνει κοντά στον Bagnaia, ήταν από τους ταχύτερους αναβάτες σε όλες τις δοκιμές και ο Miller δεν ακολουθεί στο ίδιο επίπεδο.

Πίσω από τον Binder που τώρα είναι στην 4^η θέση είναι ο Aleix Espargaro που δεν κάνει καμία πραγματική κίνηση να τον περάσει. Όπως θα πει στην μεγάλη συνέντευξη μετά τον αγώνα, θεωρεί τον Binder ένα από τους κορυφαίους τρεις αναβάτες αυτή την στιγμή.

Ναι, έναν από τους τρεις, άρα τον βάζει πάνω από τον ίδιο! Οπότε περίμενε να καταστρέψει ο Binder το ελαστικό του πιο γρήγορα καθώς πάλευε με τα ηλεκτρονικά της KTM που δεν δουλεύουν το ίδιο με της Aprilia. Είχε νόημα να τον περάσει βέβαια γιατί στον έκτο γύρο ο Bastianini περνά τον Miller, που όπως είπαμε τον καθυστερούσε, και αμέσως μετά ακολουθεί ο Binder και σχεδόν αμέσως και ο Quartararo.

Ο Miller έχασε στον 7^ο γύρο τρεις θέσεις και κατέληξε 5^ος μπροστά  από τον Martin και τον Zarco που ουδέποτε τον ενοχλούν.

Ο αγώνας από εδώ και πέρα είναι μαγικός αν ξέρεις τι σημαίνει οδήγηση και αντιλαμβάνεσαι τι κάνουν οι δύο πρώτοι που φτάνουν να χώσουν 4 δευτερόλεπτα στην τριάδα που παλεύει για την τελευταία θέση του βάθρου.

Η δύναμη που χρειάζεται για να στρίψεις μία τέτοια μοτοσυκλέτα σε αυτές τις ταχύτητες και στην συγκεκριμένη πίστα είναι τεράστια και οι δυο τους παίζουν ένα αντρικό μπαλέτο που όταν ακούς κάποιον να λέει «μα δεν είχε θέαμα» δεν γίνεται παρά να γελάσεις με την άγνοια. Διότι το θέαμα των τεσσάρων δευτερολέπτων από γύρους στο όριο με ρίσκο που δεν πρέπει να το αντιληφθείς πως είναι συνέχεια εκεί, είναι τεράστιο πραγματικά και δείχνει και το επίπεδο των αναβατών της Ducati, όπως θα είναι η σύνθεση του χρόνου.

Είναι κρίμα γιατί θα έπρεπε να είχαμε και τον Marquez και τον Quartararo να παλεύουν εκεί και είναι βέβαιο πως θα το έκαναν. Είναι πραγματικά κρίμα και ταυτόχρονα είναι όλοι πολύ τυχεροί και περισσότερο από όλους ο Nakagami που δεν υπήρξε τραυματισμός.

Από την άλλη έχουν γίνει ατυχίες τέτοιες σε όλους που μάχονταν για το πρωτάθλημα, μαζί με τον Bagnaia και μάλλον ήταν η σειρά του Quartararo να ξεμείνει από τύχη.

Στους τελευταίους τρεις γύρους καμία θέση του βάθρου δεν είναι σίγουρη γιατί ο Bastianini κάνει επίθεση στον Bagnaia την κερδίζει και αμέσως την χάνει, ενώ στον τελευταίο γύρο τα δίνει όλα για όλα και περνά ξανά εμπρός.

Ο Aleix Espargaro τα καταφέρνει τελικά να περάσει τον καλύτερο από αυτόν αναβάτη, όπως είπε για τον Binder, μόλις τα ελαστικά έκαναν την διαφορά τους μεγαλύτερη και εμείς εμπρός βλέπουμε μία επανάληψη της προηγούμενης μάχης στο Misano αλλά με ακριβώς την ανάποδη κατάληξη αυτή την φορά. Είναι φοβερό αυτό που γίνεται στα MotoGP να βλέπεις δηλαδή να επαναλαμβάνονται οι ίδιες φάσεις, με τους ίδιους οδηγούς μέσα στην ίδια σεζόν και να καταλήγει αλλιώς. Όχι πάντα, αν θυμάστε τις φάσεις Dovizioso και Marquez ανάμεσα σε εκατοντάδες άλλα παραδείγματα, αλλά πράγματι οι ομοιότητες συμβαίνουν συχνά.

Με την πτώση Quartararo που είναι και η μοναδική Yamaha στην δεκαπεντάδα, αν και σήμερα έσωσε την τιμή των όπλων ο Crutchlow που τερμάτισε στην 14^η θέση παλεύοντας για λίγο με τον Vinales.

Η Yamaha είχε ίδιους βαθμούς στο πρωτάθλημα κατασκευαστών με την Aprilia που τις λείπουν δύο μοτοσυκλέτες για να πιάσει την Yamaha…

Το γράφαμε και αυτό εχθές πως το πρωτάθλημα κατασκευαστών είχε πρακτικά τελειώσει και πράγματι σήμερα τελείωσε κιόλας ενώ έχουμε άλλους τρεις αγώνες.

Η Ducati είναι παγκόσμια πρωταθλήτρια στο πρωτάθλημα κατασκευαστών και μάλιστα με τρόπο αναμφισβήτητο φέτος. Έγινε επίσης ξεκάθαρο πως δεν υπάρχουν εσωτερικές οδηγίες, όταν μιλάμε για την νίκη. Εκτός βέβαια αν η νίκη αυτή δίνει ή όχι το πρωτάθλημα. Εκεί με βάση το πόσο το θέλει η Ducati που έχει επενδύσει τα περισσότερα χρήματα, είναι δύσκολο να το αφήσει στην κρίση των αναβατών…