MotoGP Assen: Η Pole Position στον J. Martin - 4 Aprilia στις 4 πρώτες θέσεις!

1η pole για τον J. Martin από το 2024 - Ένα δέκατο διαφορά οι πέντε πρώτοι!
MotoGP Assen 2026 - Aprilia Jorge MArtin
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

27/6/2026

Χωρίς να φαίνεται να ζορίζεται πολύ ο Jorge Martin πήρε την pole position στην ολλανδική πίστα έχοντας άλλες τρεις Aprilia πίσω του και την πρώτη Ducati μόλις στην 5η θέση.

Ο Diogo Moreira ήταν εκείνος που προηγήθηκε στα πρώτα λεπτά του Q1 με τον Joan Mir να κάνει έναν πολύ καλό χρόνο λίγο μετά το πρώτο πεντάλεπτο για να περάσει μπρoστά από τους υπόλοιπους με 4 δέκατα διαφορά με Morbidelli, Binder και  Quartararo στην πρώτη πεντάδα.

Στα 6 τελευταία λεπτά οι αναβάτες άρχισαν να μπαίνουν ξανά στην πίστα με το 1:31.315 του Mir να κρατά έως το τέταρτο λεπτό πριν τη λήξη με τον Quartararo να κάνει το 1:31.271 αφήνοντας πίσω Mir, Moreira, Morbidelli και Binder. Ο Moreira έπεσε δύο λεπτά πριν το τέλος ζεσταίνοντας τα ελαστικά του για να προσπαθήσει κάτι καλύτερο, με τον Morbidelli να τα δίνει όλα με καινούργια λάστιχα στο τέλος αλλά με λάθη στο τελευταίο κομμάτι της πίστας έχασε τη διαφορά που είχε καταφέρει να αποκτήσει.

Quartararo και Mir πέρασαν στο Q2 με τους αναβάτες να μπαίνουν μαζικά στην πίστα με το που ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση και τον Bezzecchi να γράφει πρώτος 1:30.853 και να συνεχίζει την επίθεσή του στο χρονόμετρο απειλώντας το απόλυτο ρεκόρ γύρου, ενώ ο πρώτος καλός γύρος του M.Marquez ακυρώθηκε λόγω υπέρβασης των ορίων της πίστας. Bezz, Raul Fernandez, J. Martin, Pedro Acosta και Ai Ogura οι πέντε πρώτοι αναβάτες στο 8ο λεπτό πριν το τέλος με τον M.Marquez να βλέπει έναν ακόμη γύρο του να ακυρώνεται ενώ ο Quartararo έκανε τον 6ο χρόνο 0,463 δλ. πίσω από τον Ιταλό της Aprilia που είχε 4 μοτοσυκλέτες στις πέντε πρώτες θέσεις.

Με πολύ καλούς γύρους πέντε λεπτά πριν το τέλος ο J. Matin πέρασε μπροστά με 1:30.812 για να περάσει στην κορυφή, αφήνοντας πίσω των ομόσταυλό του που δεν μπορούσε να κάνει έναν ολοκληρωμένο γύρο χωρίς απώλειες, με Fernandez τρίτο και Pecco Bagnaia στην τέταρτη θέση και τον Ogura να κλείνει την πρώτη πεντάδα. Mόλις 0.143 δλ. διαφορά χώρις τους έξι πρώτους δύο λεπτά πριν ο τέλος με τον Fernandez να παίρνει φωτιά κάνοντας τον καλύτερο χρόνο για να ακυρωθεί λόγω ορίων.

Εν τω μεταξύ ο M.Marquez δεν μπόρεσε κάτι καλύτερο από 7ος και τελικά ο Martin πήρε την pole position, με το εκπληκτικό Ogura πίσω του στη δεύτερη θέση και τον Bezzecchi να συμπληρώνει την πρώτη σειρά της εκκίνησης, ενώ ο Fernandez είχε τον 4ο καλύτερο χρόνο και ο Pecco Bagnaia είναι ο πρώτος εκπρόσωπος της Ducati στην 5η θέση με μόλις ένα δέκατο διαφορά από τον Martin!

Ακολουθεί έκτος ο Fabio Di Giannantonio με 1:30.955 και 7oς o Marquez με 1:31.131, το χειρότερο αποτέλεσμά του φέτος στις κατατακτήριες. Τον 8ο ταχύτερο γύρο είχε ο Pedro Acosta με τον αναβάτη της KTM  να πετυχαίνει 1:31.224, ενώ ο Quartararo ήταν το πρώτο Yamaha στην 9η θέση με 1:31.316. Ο Mir κατέληξε τελικά 10ος με 1:31.504 και ο Bastianini 11ος με 1:31.604

Ο Alex Marquez και η ομάδα του αποφάσισαν να μη συμμετέχουν στο Q2.
 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.